5 دقیقه
تصور کنید نوجوانی ۱۵ ساله تلفن همراهش را باز میکند و ناگهان میبیند برنامههایی که هر روز از آنها استفاده میکرد، دیگر برایش در دسترس نیستند. این همان تصویری است که دولت بریتانیا امروز ترسیم کرد، زمانی که از برنامههای خود برای ممنوعیت استفاده کودکان زیر ۱۶ سال از شبکههای اجتماعی بزرگ پرده برداشت.
فهرست سیاه پیشنهادی شامل پلتفرمهای شناختهشدهای است: اسنپچت، تیکتاک، یوتیوب، اینستاگرام، فیسبوک و ایکس. پیامرسانهایی مانند واتساپ و سیگنال بهصراحت از این ممنوعیت مستثنا شدهاند، اما این استثنا شامل همه فعالیتهایی که کودکان میتوانند آنلاین انجام دهند نخواهد شد. دولت همچنین میخواهد برخی قابلیتهای مشخص، از جمله پخش زنده و تماس با بزرگسالان ناشناس را در طیف گستردهتری از خدمات، از جمله سایتهای بازی، محدود کند. این محدودیتها برای افراد زیر ۱۷ سال اعمال خواهد شد.
هوش مصنوعی نیز در مرکز توجه قرار گرفته است. هر نوع هوش مصنوعی که برای ایفای نقش همراه عاطفی یا صمیمی طراحی شده باشد، برای افراد زیر ۱۸ سال ممنوع خواهد بود و دولت میخواهد همین سطح از محافظت برای قابلیتهای صمیمی تعبیهشده در چتباتهای عمومی نیز اعمال شود.
این طرح از چه زمانی آغاز میشود؟ نخستین موج مقررات ممکن است تا بهار آینده فعال شود. چگونه اجرا خواهد شد؟ این همان پرسش بزرگی است که هنوز هیچکس پاسخ روشنی برای آن ارائه نکرده است. دولت از آفکام خواسته است یک مطالعه سریع درباره روشهای مؤثر احراز سن انجام دهد تا مشخص شود آیا فردی بالای ۱۶ سال است یا نه. بودجه این مطالعه تأمین خواهد شد. بودجه اجرای قانون نیز تأمین میشود. با این حال، سازوکارهای عملی هنوز مشخص نیستند.
آفکام برای بررسی و اجرای کنترلهای سنی بودجه دریافت میکند، اما نقشه راه فنی و حقوقی همچنان مبهم است.
احراز سن موضوعی پیچیده است. آیا پلتفرمها باید مدارک هویتی درخواست کنند؟ از بررسیهای زیستسنجی استفاده کنند؟ به خدمات راستیآزمایی شخص ثالث تکیه کنند؟ هر گزینه هزینهها و پیامدهای خاص خود را دارد. بررسی مدارک هویتی میتواند نقش دروازهبان پیدا کند و نوجوانان آسیبپذیری را که مدارک رسمی ندارند از دسترسی محروم سازد. زیستسنجی نگرانیهای جدی درباره حریم خصوصی ایجاد میکند. خدمات شخص ثالث نیز مسائل مربوط به اشتراکگذاری داده و امنیت را به میان میآورند. علاوه بر این، واقعیت ساده اینترنت را هم نباید نادیده گرفت: خدمات فرامرزی، ویپیانها و اپلیکیشنهای مشابه و غیررسمی میتوانند قوانین ملی را دور بزنند.
از نگاه صنعت فناوری، اجرای این سیاست بیدردسر نخواهد بود. پلتفرمها لابی میکنند، نوآوری به خرج میدهند یا مسیر حقوقی را در پیش میگیرند. استودیوهای کوچک بازیسازی و اپلیکیشنهای اجتماعی تخصصی ممکن است بدون بودجه قابل توجه برای رعایت مقررات، در پیادهسازی احراز سن قابل اتکا با مشکل روبهرو شوند. باید انتظار مخالفتهایی درباره امکانپذیری و تناسب این طرح را داشت و احتمالاً راهکارهای فنی برای دور زدن آن نیز خیلی زود ظاهر میشوند.
این سیاست برای والدین، مربیان و حامیان ایمنی کودکان در فضای آنلاین نیز پرسشهایی ایجاد میکند. آیا ممنوعیت فراگیر یک پلتفرم از مدیریت سختگیرانهتر محتوای مضر و محدودیتهای هدفمند بر قابلیتهای پرخطر مؤثرتر است؟ آیا نوجوانان به بخشهای کنترلنشدهتر وب مهاجرت میکنند، جایی که رصد آسیبها دشوارتر است؟ پاسخ سادهای وجود ندارد، فقط مجموعهای از موازنهها و انتخابهای دشوار پیش روست.
گام بعدی ماهیتی اداری و سیاسی دارد. تدوین مقررات پیشنهادی، مشورت با صنعت و جامعه مدنی و بررسیهای حقوقی، مدتها پیش از هر تاریخ اجرایی، شکل نهایی اقدامات را تعیین خواهد کرد. در حال حاضر، اختصاص بودجه از سوی دولت به آفکام نشان میدهد که این موضوع جدی گرفته شده است. اجرای آن هم فناوری را به آزمون میگذارد و هم اعتماد عمومی را.
اکنون پلتفرمها، والدین و سیاستگذاران فرصت کوتاهی دارند تا بر نحوه ایجاد تعادل در بریتانیا میان ایمنی کودکان، حریم خصوصی، دسترسی و آزادی بیان اثر بگذارند. این بحث بهزودی بسیار عمومی و بسیار فنی خواهد شد.
منبع: gsmarena
نظرات
نوا_ای
فشار روی پلتفرمها خوبه ولی وقتی بچهها برن گوشههای بدون کنترل وب، نگرانی بیشتر میشه. استودیوهای کوچک هم چه میشن، راه حل ساده نیست.
مهدی
این واقعاً عملییه؟ احراز سن با بیومتریک یا مدارک؟ VPN و اپهای خارجی که خیلی راحت دور میزنن، مگه میشه کنترل کرد؟
دیتاپالس
واااای، ۱۵ سالهها گوشی رو باز میکنن و اپها ناپدید! قلبم برای بچهها میلرزه، محافظت لازمه اما کلی سوال بیپاسخ هست...
ارسال نظر