سهام داران مایکروسافت و چالش هوش مصنوعی در دادگاه

آن‌ها به یک چشم‌انداز اعتماد کردند: شراکتی فشرده و تحول‌آفرین با اوپن‌ای‌آی و نسل تازه‌ای از محصولات هوش مصنوعی که قرار بود مایکروسافت را به جایگاهی بالاتر برساند. اکنون گروهی از سهام‌داران می‌گویند این چشم‌انداز بیش از حد خوش‌بینانه ترسیم شده بود.

این سرمایه‌گذاران در دادگاه فدرال سیاتل شکایتی ثبت کرده‌اند و مایکروسافت را متهم می‌کنند که با کم‌اهمیت جلوه دادن کاهش سرعت رشد درآمد آژور و در عین حال بزرگ‌نمایی پیشرفت‌های خود در هوش مصنوعی، بازار را گمراه کرده است. ادعای آن‌ها بر دو محور استوار است: اینکه مایکروسافت وعده‌های مربوط به رابطه خود با اوپن‌ای‌آی و موفقیت کوپایلوت را پررنگ‌تر از واقعیت نشان داده و اینکه هزینه‌های سنگین ساخت ظرفیت مراکز داده مورد نیاز برای مدل‌های پیشرفته هوش مصنوعی را به طور کامل افشا نکرده است.

مایکروسافت این اتهام‌ها را رد می‌کند و می‌گوید بر اظهارات عمومی خود پایبند است و با قدرت از خود در دادگاه دفاع خواهد کرد.

وقتی موعد پرداخت صورت‌حساب‌ها فرا می‌رسد

سهام‌داران به اعداد و ارقام مشخص اشاره می‌کنند. ارزش سهام مایکروسافت در سه‌ماهه نخست سال مالی ۲۰۲۶ حدود ۲۵ درصد سقوط کرد؛ شدیدترین افت فصلی این شرکت از سال ۲۰۰۸ تاکنون. هم‌زمان، مایکروسافت قصد دارد هزینه‌های زیرساختی خود را در سال آینده تقریبا دو برابر کند و آن را از حدود ۸۱.۰ میلیارد یورو در سال قبل به حدود ۱۳۴.۳ میلیارد یورو در سال ۲۰۲۶ برساند.

تحلیلگران هشدار می‌دهند اگر هوش مصنوعی بازدهی مورد انتظار را ایجاد نکند، مایکروسافت ممکن است با دشوارترین دوره مالی خود از زمان بحران جهانی روبه‌رو شود. گزارش‌های مالی این شرکت نشان می‌دهد درآمد آژور و خدمات ابری در سه‌ماهه دوم سال مالی ۲۰۲۵، ۳۹ درصد رشد کرده است؛ رقمی هم‌راستا با پیش‌بینی‌ها، اما کمتر از رشد ۴۰ درصدی فصل قبل. هزینه‌های سرمایه‌ای در همان سه‌ماهه به حدود ۳۴.۵ میلیارد یورو رسید که افزایشی ۶۶ درصدی نسبت به سال قبل و بالاتر از پیش‌بینی حدود ۳۱.۶ میلیارد یورویی تحلیلگران بود.

اکسل ریتشین، مهندس پیشین آژور، به همکاران و رسانه‌ها گفته است شتاب برای عرضه محصولات با هدف همگام ماندن با گوگل و آمازون، به انتشارهای عجولانه، از دست رفتن نیروهای متخصص و در برخی موارد نتایج نرم‌افزاری ضعیف‌تر منجر شد. این انتقاد هم به پرونده حقوقی دامن می‌زند و هم پرسش بزرگ‌تری را در بازار مطرح می‌کند: آیا سرعت بر شفافیت اولویت داده شده بود؟

آنچه در میان است، فقط پول نیست. موضوع، اعتماد به شیوه‌ای است که شرکت‌های بزرگ پلتفرمی درباره هزینه‌ها، زمان‌بندی‌ها و بازده احتمالی سرمایه‌گذاری‌های هوش مصنوعی اطلاع‌رسانی می‌کنند. سرمایه‌گذاران شفافیت می‌خواهند. نهادهای ناظر و افکار عمومی پاسخ‌گویی می‌طلبند. آیا این شکایت مایکروسافت را وادار می‌کند حساب و کتاب روشن‌تری ارائه دهد، یا تنها به روایتی دیگر در ماجرای پرریسک جاه‌طلبی شرکت‌ها در هوش مصنوعی تبدیل خواهد شد؟