ارتقای بزرگ دوربین آیفون ۱۸ پرو با دیافراگم متغیر

در یک کافه کم‌نور هنگام غروب قدم بزنید و همان لحظه می‌توانید صحنه را تصور کنید: عکاسان آیفون که برای ثبت آن کادر بی‌نقص با عمق میدان کم زاویه می‌گیرند و مطمئن‌اند گوشی‌شان کاری را انجام می‌دهد که زمانی به یک دوربین بدون‌آینه و لنزی گران‌قیمت نیاز داشت. این اعتمادبه‌نفس احتمالا پاییز امسال با یک ارتقای سخت‌افزاری جدی‌تر می‌شود.

وقتی اندازه به یک قابلیت تبدیل می‌شود

ماکت‌های فاش‌شده و گزارش‌های زنجیره تامین به یک تغییر آشکار در آیفون ۱۸ پرو و پرو مکس اشاره دارند: سکوی دوربین به شکل محسوسی بزرگ‌تر می‌شود. این تغییر را فقط یک نمایش ظاهری جسورانه ندانید. به نظر می‌رسد ضخامت کلی جزیره دوربین حدود ۲ میلی‌متر بیشتر شود و مجموعه کامل آن از حدود ۱۲٫۹۲ میلی‌متر به نزدیک ۱۳٫۷۷ میلی‌متر برسد. دلیلش چیست؟ ایجاد فضا برای دو تغییر بزرگ: حسگر اصلی بزرگ‌تر ۴۸ مگاپیکسلی با اندازه ۱/۱٫۱۲ اینچ و دیافراگم متغیر مکانیکی روی لنز اصلی.

همین دیافراگم متغیر، تیتر اصلی ماجراست. مدل‌های پرو فعلی از گشودگی ثابت f/1.78 استفاده می‌کنند. لنزی که بتواند بسته‌تر یا بازتر شود، کنترل واقعی و فیزیکی را در اختیار عکاسان می‌گذارد. در نور زیاد، بستن دیافراگم می‌تواند جزئیات شارپ‌تر و عمق میدان دقیق‌تری ایجاد کند. در نور کم، باز شدن دیافراگم باعث می‌شود اپتیک دوربین فوتون‌های بیشتری جمع‌آوری کند، بدون اینکه نرم‌افزار مجبور شود بیش از حد کار را جبران کند.

مینگ چی کو، تحلیلگر زنجیره تامین، اشاره کرده که این تغییر یک اصلاح ارزان‌قیمت نیست. ماژول جدید دیافراگم ممکن است برای اپل حدود ۵۰ درصد گران‌تر از مجموعه لنز فعلی تمام شود و طبق گزارش‌ها تولید آن هم از حالا آغاز شده است. افشاگرانی مانند فیکسد فوکوس دیجیتال و دیجیتال چت استیشن نیز ماکت‌هایی منتشر کرده‌اند که این ادعاها را تقویت می‌کند و هماهنگی میان منابع مختلف باعث می‌شود این تغییر ملموس به نظر برسد، نه صرفا یک فرضیه.

اول سخت‌افزار، بعد نرم‌افزار. اپل به ندرت فقط به مشخصات خام رضایت می‌دهد. حسگر بزرگ‌تر در کنار دیافراگم متحرک، توان عکاسی محاسباتی را گسترش می‌دهد، نه اینکه جایگزین آن شود. تصور کنید بوکه طبیعی‌تر، افت نرم‌تر و دقیق‌تر تون‌ها در بخش‌های روشن تصویر و فریم‌های پایه تمیزتر در عکاسی شبانه برای تغذیه الگوریتم‌های اپل فراهم شود. چنین ترکیبی می‌تواند فاصله آیفون را با برخی پرچمداران اندرویدی کاهش دهد که سال‌هاست به دنبال حسگرهای بزرگ‌تر و ترفندهای مکانیکی بوده‌اند.

نتیجه نهایی می‌تواند کنترل خلاقانه‌ای باشد که در بعضی سناریوها تقریبا حس دوربین‌های DSLR را القا می‌کند. می‌خواهید پرتره‌ای با جداسازی بیشتر سوژه از پس‌زمینه ثبت کنید؟ دوربین می‌تواند دیافراگم مناسب‌تری را انتخاب کند. زیر نور چراغ‌های خیابان عکاسی می‌کنید؟ لنز می‌تواند ابتدا کاملا باز شود و نور بیشتری وارد کند، سپس نرم‌افزار پرداخت نهایی تصویر را انجام دهد.

اما هیچ چیز بی‌هزینه نیست. افزودن قطعات متحرک روی حسگری بزرگ‌تر و از نظر فیزیکی ضخیم‌تر، طراحی لنز را پیچیده‌تر می‌کند. آیفون‌ها گاهی در عملکرد فوکوس نزدیک با دوربین اصلی با چالش روبه‌رو بوده‌اند. اضافه شدن دیافراگم مکانیکی، سازوکار فوکوس، تلرانس‌های پشته اپتیکی و مصالحه‌های مربوط به لرزش‌گیر تصویر را تغییر می‌دهد. اینکه اپل چگونه این دردسرهای مهندسی را مدیریت کند، مشخص خواهد کرد این برآمدگی دوربین یک جهش رو به جلو است یا قابلیتی جذاب اما ناقص.

• دستاوردهای احتمالی: ثبت بهتر تصاویر در نور کم، کنترل عمق میدان طبیعی‌تر، بوکه ظریف‌تر و واقع‌گرایانه‌تر
• معایب احتمالی: پیچیدگی بیشتر، ماژول‌های سنگین‌تر، تلرانس‌های سخت‌گیرانه‌تر برای فوکوس نزدیک

با نزدیک شدن فصل رونمایی در چند ماه آینده، ماکت‌ها و قطعات به اندازه‌ای گسترده در گردش هستند که طراحی و مشخصات اصلی تقریبا نهایی به نظر می‌رسند. این یعنی ویژگی‌های غافلگیرکننده غیرممکن نیستند، اما داستان دوربین را واقعی‌تر می‌کند: حرکتی حساب‌شده برای پیوند دادن سخت‌افزار قدرتمندتر با همان نرم‌افزاری که آیفون را به ابزار محبوب عکاسی روزمره تبدیل کرد.

اگر افشاگری‌ها درست باشند، این می‌تواند یکی از ملموس‌ترین ارتقاهای دوربین اپل در سال‌های اخیر باشد. حالا همه چیز به اپل بستگی دارد تا نشان دهد این میلی‌مترهای اضافه در استفاده روزمره اهمیت دارند، نه فقط روی برگه مشخصات. آیا دیافراگم جدید چیزی به عکاسان می‌دهد که بتوانند آن را ببینند و حس کنند، یا بیشتر به یک امتیاز تبلیغاتی برای بررسی‌کنندگان تبدیل می‌شود؟ احتمالا با عرضه این گوشی‌ها در ادامه سال پاسخ روشن خواهد شد.