زلودا ۶؛ اجرای فیزایکس روی کارت های رادئون ای ام دی

اگر یکی از بازی‌های قدیمی و سنگین از نظر فیزایکس را اجرا کنید، شاید انتظار لگ، افکت‌های ناقص یا همان راهکار قدیمی نصب یک کارت گرافیک دوم انویدیا فقط برای پردازش فیزیک را داشته باشید. اما دیگر این‌طور نیست. زلودا ۶ بی‌سروصدا این معادله را تغییر داده و به کارت‌های گرافیک ای‌ام‌دی رادئون اجازه می‌دهد بار پردازش فیزایکس را به دوش بکشند و آن جلوه‌های بصری چشمگیر را بدون نیاز به پردازنده گرافیکی دوم برگردانند.

زلودا کار خود را به‌عنوان یک پروژه متن‌باز جسورانه آغاز کرد تا سازگاری کودا را به سخت‌افزارهای غیرانویدیا بیاورد. این پروژه خیلی زود توجه‌ها را جلب کرد، اما به‌دلیل برآورده نشدن برخی الزامات بالادستی، با چالش‌های حقوقی و مالی روبه‌رو شد. تیم اولیه پروژه دیگر حمایت تجاری دریافت نمی‌کند، اما توسعه‌دهنده اصلی پایگاه کد را رها نکرده است؛ در عوض، توسعه با ریتمی کندتر و شخصی‌تر ادامه دارد، با کارهای فشرده آخر هفته و اصلاحات متمرکز که مستقیما به ویندوز ام‌ال، بافت‌ها و پشتیبانی از فیزایکس مربوط می‌شوند.

از نظر فنی، نسخه ۶ پشتیبانی از فیزایکس ۳۲ بیتی را اضافه می‌کند؛ قابلیتی که تا حد زیادی از طریق یک درخواست ادغام قدیمی، شماره ۶۵۱ که هنوز کاملا نهایی نشده، فراهم شده است. این یعنی بازی‌های قدیمی‌تری که برای پردازش فیزیک به کودای ۳۲ بیتی متکی بودند، اکنون می‌توانند این وظایف را به سخت‌افزار ای‌ام‌دی واگذار کنند. نتیجه اصلا جزئی نیست. نرخ فریم بالاتر و افکت‌های غنی‌تر نصیب شما می‌شود: محیط‌های تخریب‌پذیر با جزئیات بیشتر، آتش و سیستم‌های ذرات باورپذیرتر و شبیه‌سازی سیالاتی که بالاخره همان‌طور دیده می‌شوند که باید.

در عمل، زلودا ۶ می‌تواند بازی‌های مبتنی بر فیزایکس را روی کارت‌های ای‌ام‌دی در مقایسه با اجرای بدون آن، به حدود سه برابر نرخ فریم برساند.

مافیا ۲ را به‌عنوان یک نمونه عملی در نظر بگیرید. روی همان سیستم، یک کارت رادئون با فیزایکس غیرفعال از طریق زلودا حدود ۲۶.۲ فریم بر ثانیه تولید کرد. با فعال کردن این قابلیت، پشتیبانی فیزایکس زلودا این عدد را به حدود ۸۰.۲ فریم بر ثانیه رساند. این یک بهبود حاشیه‌ای نیست؛ تجربه‌ای قابل بازی اما کند را به تجربه‌ای روان و اصیل تبدیل می‌کند. تا امروز راهکار رایج این بود که یک کارت انویدیا فقط برای پردازش فیزایکس و کودای ۳۲ بیتی اضافه شود؛ راهکاری که کار می‌کرد، اما فقط برای کسانی که حاضر بودند هزینه یک پردازنده گرافیکی دوم را بپردازند.

نکته جالب اینجاست که انویدیا پشتیبانی از کودای ۳۲ بیتی را از معماری جدید بلک‌ول خود حذف کرده بود، اما بعدا آن را برای چند عنوان محدود دوباره فعال کرد. این‌که تراشه‌های نسل بلک‌ول نیز با زلودا ۶ چنین جهش چشمگیری را تجربه کنند یا نه، هنوز باید آزمایش شود؛ اما همین که ابزارهای جایگزین اکنون می‌توانند فیزایکس را به ای‌ام‌دی هدایت کنند، فرصت‌های زیادی برای ارتقای سیستم‌های قدیمی و اسمبل‌های اقتصادی ایجاد می‌کند.

البته این تغییر بی‌نقص نیست. بهینه‌سازی‌های زلودا هنوز در حال پیشرفت است. کاربران گاهی از ایرادهای گرافیکی در شبیه‌سازی سیالات گزارش می‌دهند و تزریق محیط اجرایی به بازی‌هایی که از طریق استیم اجرا می‌شوند، همچنان ممکن است گاهی موفق و گاهی ناموفق باشد. خبر خوب این است که زلودا متن‌باز است؛ بنابراین هر کاربری که صبر و مهارت کافی داشته باشد می‌تواند این مجموعه را دست‌کاری کند، اصلاحات ارائه دهد و آن را روی عنوان‌های مختلف بیازماید.

دامنه پروژه هم در حال گسترش فراتر از ترجمه صرف کودا است. چیزی که ابتدا با تمرکز بر لینوکس آغاز شد، اکنون برنامه‌های مشخصی برای سازگاری بهتر با ویندوز دارد: پیام‌های نصب شفاف‌تر برای کتابخانه‌های گمشده روک‌ام، رفع باگ‌های کامپایلر و کتابخانه‌های محاسباتی قدرتمندتر. پشتیبانی از بافت‌ها نیز اضافه شده است؛ قابلیتی که به‌خوبی با کار روی فیزایکس و جریان‌های کاری ابزارهایی مانند بلندر همراه می‌شود.

توسعه‌دهنده هشدار می‌دهد که انتشار نسخه‌های آینده با فاصله‌های زمانی بیشتری انجام خواهد شد، اما ادامه خواهد داشت. باید انتظار ریتم کندتر را داشت، نه سکوت. برای گیمرها، مادسازها و علاقه‌مندان به بازی‌های کلاسیک، این یعنی ثبات تدریجی و پشتیبانی گسترده‌تر در طول زمان. پس گرد و خاک بازی‌های کلاسیک دوران فیزایکس را بتکانید و ببینید رادئون شما چه توانایی‌هایی دارد؛ شگفتی‌هایی در انتظارند.