ابررایانه انویدیا در قلب آموزش هوش مصنوعی نیروی دریایی

وقتی یک شرکت دره سیلیکون با یک ابررایانه وارد محوطه‌ای نظامی می‌شود، همه نگاه‌ها به آن جلب می‌شود. انویدیا بی‌سروصدا یک خوشه پیشرفته هوش مصنوعی را در مدرسه عالی نیروی دریایی در مونتری کالیفرنیا نصب کرده است؛ سامانه‌ای ساخته‌شده از سرورهای GB300 که با جدیدترین معماری گریس بلک‌ول این شرکت کار می‌کنند.

این کمک که به بنیاد دانشگاه تحویل داده شده، در مراسمی با حضور جنسن هوانگ، مدیرعامل انویدیا، و دریاسالار ساموئل جی. پاپارو، فرمانده فرماندهی هند و اقیانوس آرام ایالات متحده، رونمایی شد. این رویداد یک نمایش معمول خیریه برای عکس یادگاری نبود. چنین واگذاری‌هایی مشخص می‌کنند چه کسانی زودتر به توان پردازشی پیشرفته دسترسی پیدا می‌کنند و این توان چگونه به کار گرفته می‌شود.

مدرسه عالی نیروی دریایی نسل بعدی فناوران نظامی را آموزش می‌دهد: دانشجویان کارشناسی ارشد و دکتری در علوم رایانه، مهندسی هوافضا و رشته‌های دیگری که کاربرد مستقیم در حوزه دفاعی دارند. برای این مرکز آموزشی، خوشه جدید به این معناست که پژوهشگران و رهبران آینده می‌توانند مدل‌های هوش مصنوعی و شبیه‌سازی‌ها را روی سخت‌افزاری آزمایش کنند که با تجهیزات مورد استفاده در آزمایشگاه‌های مدرن هوش مصنوعی برابری می‌کند.

دریاسالار پاپارو گفت: «همان‌طور که فناوری را نوسازی می‌کنیم، باید شیوه آموزش رهبران را نیز نوسازی کنیم.» او روشن کرد که دسترسی به توان پردازشی پیشرفته فقط مسئله سرعت نیست؛ بلکه به آموزش، مسئولیت‌پذیری و درک پیامدهای عملیاتی سامانه‌های نوظهور مربوط می‌شود. جنسن هوانگ از انویدیا نیز صریح بوده و هوش مصنوعی را زیرساختی بنیادین برای دفاع ملی توصیف کرده است.

مزیت‌ها فراتر از درس‌های کلاسی است. هوش مصنوعی می‌تواند مسائل پیچیده و واقعی را بسیار سریع‌تر از روندهای سنتی شبیه‌سازی بررسی کند. ترنتون هنکاک، مدیر ارشد اطلاعات دانشگاه، هشدار داد که این سامانه به‌صورت آنلاین ارائه خواهد شد و تقاضا برای استفاده از آن باید با دقت مدیریت شود. او همچنین گفت ارزش واقعی این سامانه در کاوش چالش‌های چندوجهی نهفته است؛ چالش‌هایی که هر روز پیش روی ناوگان‌های عملیاتی قرار می‌گیرند.

این یک نمونه نادر از انتقال مستقیم سرورهای رده‌بالای هوش مصنوعی یک شرکت خصوصی به ارتش ایالات متحده است.

از نظر راهبردی، این اقدام بخشی از رقابتی بزرگ‌تر و پرریسک است. واشنگتن و پکن برای ادغام هوش مصنوعی در حوزه دفاعی شتاب گرفته‌اند؛ از شناسایی اهداف گرفته تا پهپادهای خودمختار. تجهیز نهادهای متمرکز بر امور نظامی به سخت‌افزار پیشرفته هوش مصنوعی، چرخه‌های یادگیری را سرعت می‌دهد و مسیر پژوهش تا استقرار عملیاتی را کوتاه‌تر می‌کند.

انویدیا و این مدرسه از اعلام ارقام دقیق عملکرد خوشه خودداری کردند. با این حال پیام روشن است: سخت‌افزار قدرتمند و تخصصی هوش مصنوعی از مراکز داده شرکتی فراتر می‌رود و به دست کسانی می‌رسد که دکترین و تاکتیک‌های نظامی را شکل می‌دهند. این موضوع پرسش‌های آشنایی را درباره نظارت، پژوهش‌های دوکاربردی و چگونگی ایجاد توازن میان آزادی علمی دانشگاه‌ها و الزامات امنیت ملی مطرح می‌کند.

برای مونتری، این ماشین یک بستر آزمایشی است. برای انویدیا، یک جای پای راهبردی محسوب می‌شود. برای نیروی دریایی، ابزاری برای آموزش افسرانی است که باید تصمیم بگیرند چگونه از هوش مصنوعی استفاده کنند؛ نه در نظریه، بلکه در میدان‌هایی که قابلیت اطمینان و داوری اخلاقی اهمیت حیاتی دارد. اینکه چه کسی سریع‌تر می‌آموزد و چه کسی قواعد استفاده را تعیین می‌کند، شاید به اندازه خود سخت‌افزار سرنوشت‌ساز باشد.