عینک هوشمند سامسونگ؛ رقیب تازه متا با استاندارد موبایل

سامسونگ وعده زرق‌وبرق نمی‌دهد. وعده آن، دقت و سخت‌گیری مهندسی است. این شرکت می‌گوید نسل بعدی عینک هوشمندش با تکیه بر قواعدی که در مهندسی گوشی‌های هوشمند به دست آمده‌اند، از محصولات متا پیشی خواهد گرفت.

این دستگاه با همکاری نزدیک گوگل و کوالکام در حال توسعه است و سامسونگ برای بهبود تناسب روی صورت و کیفیت ساخت، از شرکای مطرح صنعت عینک، یعنی جنتل مانستر و واربی پارکر، کمک گرفته است. این محصول قرار نیست جایگزین گوشی شود. سامسونگ آن را راهی برای گسترش تجربه کار با گوشی به قالبی پوشیدنی، بدون نیاز به دست و همیشه در دسترس معرفی می‌کند. دریافت‌های کوتاه از اطلاعات. حضور مداوم. نیاز کمتر به برداشتن گوشی.

چوی جه‌این، مدیر تحقیق و توسعه واقعیت توسعه‌یافته سامسونگ، بر نقطه شروع متفاوتی تأکید دارد: ساخت یک پوشیدنی که مانند یک محصول موبایلی بالغ رفتار کند. بنابراین تمرکز از نمایش‌های پرزرق‌وبرق به دغدغه‌های عملی تغییر کرده است: وزن، راحتی و قابلیت اطمینان. باید انتظار مواد و تلرانس‌هایی را داشت که معمولا در گوشی‌های هوشمند رده‌بالا دیده می‌شوند، نه در پوشیدنی‌های نمونه اولیه.

سامسونگ می‌گوید عینک هوشمند خود را با همان آزمون‌های سخت‌گیرانه‌ای می‌سنجد که برای گوشی‌ها به کار می‌برد.

آزمون جزئیاتی که واقعا اهمیت دارند

این ادعا صرفا یک شعار بازاریابی نیست. مهندسان حدود ۲۰ آزمون تنش جدید ویژه عینک طراحی کرده‌اند: آزمایش‌های سقوط پی‌درپی، شبیه‌سازی شرایط محیطی شدید و قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی روزمره، از ضدآفتاب تا لوازم آرایش، تا فریم‌ها و درزگیری‌ها در زندگی واقعی دوام بیاورند، نه فقط در شرایط آزمایشگاهی. هدف ساده است. اگر قرار است مردم این عینک را تمام روز استفاده کنند، باید ساعت‌ها سالم، پایدار و راحت باقی بماند.

ارگونومی یکی از محورهای تکرارشونده در این پروژه است. تیم‌ها تلاش کرده‌اند چند گرم از وزن فریم کم کنند و هم‌زمان وزن را طوری بازتوزیع کنند که نقاط فشار روی صورت و گوش ایجاد نشود. تغییرات بسیار کوچک در سفتی لولا و انحنای دسته عینک می‌تواند یک ابزار تازه و موقتی را که فقط یک ساعت تحمل می‌کنید، به وسیله‌ای تبدیل کند که اصلا از صورت برنمی‌دارید. پیام سامسونگ عمل‌گرایانه است: مثل گوشی بساز، مثل عینک روی صورت بنشان.

البته مصالحه‌های آشکاری هم وجود دارد. جا دادن فناوری نمایشگر، باتری‌ها و پردازنده‌ها در فریمی که همچنان باید حس یک عینک واقعی را داشته باشد، یک معمای طراحی است. کوالکام تراشه‌هایی به همراه می‌آورد که برای تجربه‌های کم‌مصرف و همیشه روشن بهینه شده‌اند؛ گوگل یکپارچگی نرم‌افزاری را فراهم می‌کند؛ و سامسونگ دهه‌ها مهارت در ساخت محصولات موبایلی را به کار می‌گیرد. کنار هم قرار گرفتن این قطعات قرار است محصولی منسجم‌تر از آنچه تاکنون در بازار دیده‌ایم ارائه دهد.

آیا دوام بالاتر و وزن کمتر برای جذب خریداران عمومی کافی خواهد بود؟ پاسخ این پرسش را نه بیانیه‌های مطبوعاتی، بلکه استفاده روزمره مشخص می‌کند؛ توسط مسافران مسیرهای شهری، والدین یا هر کسی که به اطلاعات سریع، قابل اعتماد و در برابر چشم نیاز دارد، بدون اینکه گوشی را از جیب بیرون بیاورد. در هر صورت، سامسونگ روی این ایده حساب کرده است که وقتی استانداردهای گوشی هوشمند به عینک‌ها اعمال شوند، بحث درباره اینکه پوشیدنی‌های هوشمند باید چه باشند تغییر می‌کند.