بازگشت احتمالی وی۸ و گیربکس دستی به مازراتی های خاص

چشمانتان را ببندید و یک مازراتی را در اوج غرش تصور کنید: صدایی خام، چندلایه و انسانی. همین صدا که برای برخی کلکسیونرها تعریف واقعی یک سوپراسپرت را می‌سازد، برند ایتالیایی مازراتی را دوباره به سوی تصمیمی سوق داده که زمانی از آن فاصله گرفته بود.

چرا غرش موتور اهمیت دارد

پس از حذف موتورهای وی۸ از محصولات مازراتی در سال ۲۰۲۴، مدیران این برند اعتراف می‌کنند که میزان علاقه خریداران به شخصیت موتور هشت‌سیلندر را دست‌کم گرفته بودند. مهندسان و مدیران محصول اکنون در حال بازنگری برنامه‌های بلندمدت هستند. این تغییر مسیر برای دنبال کردن اعداد چشمگیر قدرت روی کاغذ نیست. موضوع، هماهنگ کردن شخصیت خودرو با هویت آن است: صدایی که برای یک مازراتی درست و اصیل به نظر برسد، نه فقط چند عدد در جدول مشخصات فنی.

داویده دانسین، مدیر مهندسی مازراتی، موضوع را روشن بیان کرده است: «دیدگاه شخصی من مثبت است. فکر می‌کنم موتور وی۸ ظرفیت بازگشت دارد. مطمئنم اگر آن را بسازیم، مشتریانش را پیدا خواهیم کرد، هرچند ممکن است تولید آن محدود باشد.» او می‌گوید مطالعات امکان‌سنجی فنی برای جانمایی موتور وی۸ در خطوط مونتاژ فعلی از هم‌اکنون آغاز شده است.

این بررسی باید میان پلتفرم‌ها و ریشه‌های فنی خودروها سازگاری ایجاد کند. گران‌توریسمو، گران‌کابریو و گرکاله بر پایه نسخه تکامل‌یافته‌ای از معماری آلفارومئو جورجیو توسعه یافته‌اند. سوپراسپرتی که با نام ام‌سی پورا شناخته می‌شود و از نظر ساختار با ۳۳ استراداله ارتباط دارد، از شاسی یکپارچه فیبرکربنی استفاده می‌کند. این پایه‌های فنی گزینه‌هایی در اختیار مهندسان می‌گذارند، اما مسیر را کاملا آزاد نمی‌کنند. تأیید نهایی همچنان در اختیار شرکت مادر، استلانتیس، است و اقتصاد تولید کم‌تیراژ موتورهای وی۸ با دقت و سخت‌گیری بررسی خواهد شد.

چالش‌های عملی کاملا واقعی هستند. موتورهای وی۸ تأمین‌شده توسط فراری در سال ۲۰۲۴ از سبد قطعات مازراتی حذف شدند و گزینه جایگزین، یعنی بلوک‌های آمریکایی همی درون مجموعه استلانتیس، به‌سادگی قابل استفاده نیست. موتورهای سبک همی بزرگ و سنگین‌اند و دردسرهای زیادی برای جانمایی ایجاد می‌کنند. بنابراین مازراتی دو مسیر را بررسی می‌کند: طراحی یک موتور وی۸ اختصاصی یا امضای توافقی تازه با یک تأمین‌کننده بیرونی. هیچ‌کدام ارزان نیست. هیچ‌کدام هم سریع به نتیجه نمی‌رسد.

در کنار بحث پیشرانه، ایده‌ای بنیادین دیگر هم مطرح شده است: گیربکس دستی. نه یک نمونه شبیه‌سازی‌شده و کنترل‌شده الکترونیکی، بلکه یک جعبه‌دنده مکانیکی واقعی که بازخورد لمسی را از طریق یک اهرم فلزی به دست راننده منتقل کند. دانسین می‌گوید هدف این است که برای چند مدل تولید محدود، تجربه‌ای کاملا مکانیکی و ناب ارائه شود؛ راهی برای زنده کردن دوباره همان ارتباط عمیق و احساسی که رانندگان زمانی با خودروهای اسپرت گران‌قیمت ایتالیایی داشتند.

این گیربکس‌های دستی دست‌ساز هزینه بالایی خواهند داشت؛ برآورد می‌شود هر واحد به دلیل تیراژ بسیار محدود، بین ۱۵ هزار تا ۲۰ هزار یورو قیمت داشته باشد. با این حال ارزش آن‌ها در کمیابی و حس رانندگی کم‌نظیری است که شاید فقط یک‌بار در عمر تجربه شود.

انتظار می‌رود این نسخه‌های ویژه در همان نقطه‌ای مهندسی شوند که دنیای مازراتی و آلفارومئو به هم می‌رسد: تولید سری محدود، جزئیات سفارشی با حال‌وهوای کوچ‌بیلد و برچسب قیمتی متناسب با انحصاری بودنشان. مدل‌هایی که بیش از همه در گفت‌وگوهای درون مودنا و تورین نامشان مطرح می‌شود عبارت‌اند از:

• گران‌توریسمو
• گران‌کابریو
• گرکاله
• ام‌سی پورا، پروژه سوپراسپرت فیبرکربنی

مازراتی هر مسیری را که انتخاب کند، این حرکت نشانه یک بازتعریف ظریف در جایگاه برند است. برقی‌سازی همچنان بخشی از آینده مازراتی خواهد بود، اما اکنون روایتی موازی هم شکل گرفته است: حفاظت از میراث حسی و مکانیکی که نام این برند را مشهور کرد. کوچک، پرصدا و از نظر مکانیکی صادق. این همان چیزی است که برخی خریداران هنوز می‌خواهند. و این همان چیزی است که مازراتی شاید به‌زودی دوباره آماده فروش آن باشد.