تصور کنید گوشیای را از جیب خود بیرون میآورید که در حالت بسته، حس یک موبایل جمعوجور را منتقل میکند و با یک باز شدن نرم و روان، به فضای کاری هماندازه تبلت تبدیل میشود. این تصویر شاید زودتر از آنچه فکر میکنید وارد فروشگاهها شود. گزارشها نشان میدهند اپل احتمالا در سپتامبر امسال از نخستین گوشی تاشوی خود رونمایی میکند؛ محصولی که در شایعات بیشتر با نام آیفون اولترا شناخته میشود و گفته میشود به نمایشگر بیرونی ۵.۵ اینچی و نمایشگر داخلی ۷.۸ اینچی مجهز خواهد بود.
چرا نسلهای بعدی اهمیت دارند
مارک گورمن از بلومبرگ در خبرنامه پاور آن نوشته است که اپل قرار نیست به یک مدل بسنده کند. گفته میشود این شرکت در حال توسعه نسل دوم آیفون تاشو برای سال ۲۰۲۷ است و همزمان طرحهای اولیه نسل سوم را نیز بررسی میکند؛ دستگاهی که تمرکز بیشتری بر نمایشگرهای بیرونی و داخلی بزرگتر خواهد داشت. بر اساس گزارشهای قبلی، مدل دوم احتمالا طراحی پایهای مشابه نسل نخست خواهد داشت. اما نسل سوم مرزها را جلوتر میبرد.
چرا اپل چنین مسیری را انتخاب میکند؟ پاسخ ساده است: تکامل تدریجی. اولین تلاشها بیشتر برای حل چالشهای مهندسی هستند. نسخههای بعدی تجربه کاربری را صیقل میدهند. نمایشگر بیرونی بزرگتر باعث میشود گوشی تاشو در حالت بسته کمتر شبیه یک مصالحه باشد و بیشتر مانند دستگاهی کامل به نظر برسد که بدون باز کردن هم میتوان از آن استفاده کرد. نمایشگر داخلی بزرگتر نیز چندوظیفگی، بازی و تماشای محتوا را به شکل چشمگیری جذابتر میکند.

البته ریسکهایی هم وجود دارد. گوشیهای تاشو به لولاهای مقاومتر، شیشه انعطافپذیری که هزاران بار باز و بسته شدن را تحمل کند و لایه نرمافزاری نیاز دارند که چیدمان دو نمایشگر را نه بهعنوان یک قابلیت نمایشی، بلکه مانند رفتاری بومی و طبیعی مدیریت کند. اپل سرمایه و قدرت زنجیره تامین لازم برای تکرار و بهبود را دارد، اما رقابت با سازندگان اندرویدی تاکنون نشان داده است که شتاب بازار معمولا به نفع شرکتهایی است که سریعتر و با هزینه کمتر نسلهای جدید را عرضه میکنند.
پس از مدلهای آینده چه انتظاری میتوان داشت؟ دوام پایدارتر. حس روانتر در لولا. نمایشگرهای بیرونی بزرگتر که انجام کارهای بیشتر را بدون باز کردن گوشی ممکن میکنند. و احتمالا بهینهسازیهای نرمافزاری که باعث میشود اپلیکیشنها در هر دو حالت نمایشگر عملکرد بهتری داشته باشند. این مسیر یک جهش ناگهانی نخواهد بود؛ بلکه مجموعهای از پیشرفتهای کوچک، کاربردی و پیوسته است که در نهایت تجربهای کاملتر میسازد.
آیا کاربران از آن استقبال میکنند؟ بسیاری از آنها بله. علاقهمندان اولیه نخستین مدل را بهخاطر تازگی و اعتبار برند خواهند خرید. اما کاربران عمومی احتمالا تا نسل دوم یا سوم صبر میکنند؛ زمانی که سختافزار و نرمافزار واقعا یکپارچه و بینقص به نظر برسند. ریتم اپل، یعنی یک مدل در سال جاری، نسخهای بهبودیافته در ۲۰۲۷ و سپس نسل سوم بزرگتر، بیشتر شبیه یک راهبرد محتاطانه و کاربرمحور است تا مسابقهای برای ثبت مشخصات فنی پرزرقوبرق.
اگر این گزارشها درست باشند، مسیر اپل در دنیای گوشی تاشو بر تکرار صبورانه و حسابشده استوار خواهد بود: شروعی پایدار، سپس بزرگتر کردن تدریجی نمایشگرها تا تاشدن به گزینهای روزمره تبدیل شود.
.avif)


نظر بگذارید
نظرات (3)
مسیر آروم و منطقیه، تکرارهای کوچک بهتر از عجله س. نمایشگر بزرگتر جذابه ولی اپل باید تجربه بومی بسازه نه صرفا هایپ
واقعیه؟ اپل میتونه لولا و نرمافزارو طوری بسازه که مردم به نسل اول اعتماد کنن؟ خیلی چیزا باید ثابت شه مخصوصا دوام
وای جدی؟! گوشی که تو جیب جمع بشه و با یه باز شدن بشه تبلت، اگه لولاش نرم باشه و قیمت نجومی نباشه میخرم 🙂 ولی اگه دوام مشکل داشته باشه...