چرا دوربین گلکسی S27 دیافراگم متغیر نخواهد داشت

آن حس عجیب و دلپذیر جابه‌جا کردن دیافراگم در گلکسی S9 را به یاد دارید؟ آن تازگی لمسی خیلی زود رنگ باخت و به نظر می‌رسد سامسونگ قصد دارد همین مسیر را ادامه دهد. گزارش‌های تازه از کره نشان می‌دهد خانواده گلکسی S27 از دوربین اصلی با دیافراگم متغیر استفاده نخواهد کرد، حتی در شرایطی که رقبای سامسونگ درباره اضافه کردن قابلیت‌های مشابه به پرچمداران بعدی خود سر و صدا به پا کرده‌اند.

چرا سامسونگ از این مسیر عقب‌نشینی کرد

شایعات تصویر دیگری ساخته بودند: گلکسی S27 اولترا با حسگر ۲۰۰ مگاپیکسلی و دیافراگم متغیر، قابلیتی که آشکارا پاسخی به گمانه‌زنی‌های اخیر درباره مدل‌های آیفون ۱۸ پرو اپل به نظر می‌رسید. اما مهندسان و تصمیم‌گیران سامسونگ مزایا و هزینه‌ها را سنجیدند و در نهایت تصمیمی عمل‌گرایانه گرفتند. دیافراگم متغیر هزینه تولید را بالا می‌برد و باعث ضخیم‌تر شدن ماژول دوربین می‌شود؛ مصالحه‌ای ناخوشایند، آن هم زمانی که شوک‌های زنجیره تأمین در دوران کووید و افزایش قیمت حافظه‌های رم پویا همچنان حاشیه سود را تحت فشار قرار داده‌اند.

از سوی دیگر، مسئله عملکرد هم مطرح است. دیافراگم متغیر می‌تواند از نظر اپتیکی انعطاف‌پذیری بیشتری ایجاد کند، اما در عکاسی با گوشی‌های هوشمند امروزی، دستاوردهای عملی آن اغلب محدود است. ترفندهای نرم‌افزاری، حسگرهای بزرگ‌تر، ترکیب هوشمندانه پیکسل‌ها و لرزش‌گیری بهتر، معمولا برای کاربران روزمره نتایج محسوس‌تری به همراه دارند تا یک قطعه مکانیکی اضافه که وزن، هزینه و پیچیدگی تولید را افزایش می‌دهد.

سامسونگ نسبت به سابقه این قابلیت بی‌اطلاع نیست. این شرکت پیش‌تر در گلکسی S9 و S10 دیافراگم قابل تنظیم را آزمایش کرده بود. ایده روی کاغذ امیدوارکننده به نظر می‌رسید، اما ماندگار نشد. تجربه اهمیت دارد. انتخاب امروز سامسونگ کمتر از ترس عقب ماندن از رقبا ناشی می‌شود و بیشتر به تمرکز منابع روی بخش‌هایی مربوط است که واقعا بر کیفیت تصویر و بهره‌وری تولید اثر می‌گذارند.

پس این تصمیم برای خریداران و بازار چه معنایی دارد؟ انتظار می‌رود سامسونگ به جای احیای سیستم‌های مکانیکی دیافراگم، تمرکز خود را بر فناوری حسگر و عکاسی محاسباتی بیشتر کند. این رویکرد می‌تواند به معنای حسگرهای بزرگ‌تر، کاهش نویز هوشمندتر، پردازش سریع‌تر تصویر، یا بهبود سخت‌افزار زوم و لرزش‌گیری باشد؛ تغییراتی که بیشتر کاربران در عکاسی روزمره واقعا متوجه آن‌ها خواهند شد.

آیا این تصمیم پایان رقابت بر سر قابلیت‌های نمایشی دوربین است؟ قطعا نه. سازندگان همچنان برای جلب توجه رسانه‌ها رقابت خواهند کرد: تعداد مگاپیکسل‌های چشمگیر، ترفندهای تازه زوم و پردازش هوشمند مبتنی بر هوش مصنوعی. اما برای نسل گلکسی S27، شرط‌بندی سامسونگ روشن است: پیشرفت‌های مهندسی کوچک‌تر و هوشمندانه‌تر از افزودن قطعات مکانیکی حجیم نتیجه بهتری می‌دهند.

سامسونگ به این نتیجه رسید که این مصالحه‌ها ارزشش را ندارند و مسیر ساده‌تری را برای بهبودهای کاربردی دوربین انتخاب کرد.

خلاصه اینکه داستان گلکسی S27 بیش از آنکه درباره نبود یک قابلیت باشد، درباره شرکتی است که تصمیم گرفته سرمایه مهندسی خود را کجا خرج کند. علاقه‌مندان به اپتیک‌های آزمایشی شاید همچنان نمونه‌های آن را در محصولات دیگر پیدا کنند، اما بهبودهای اصلی و فراگیر به احتمال زیاد از تراشه و نرم‌افزار می‌آیند، نه از حلقه دیافراگمی که می‌چرخد.