توزیع لینوکس محبوبتان را بوت کنید، یک برنامه را اجرا کنید و عنوانهایی را بازی کنید که تا دیروز فقط روی ویندوز در دسترس بودند. نه شبیهساز لازم است، نه لایه سازگاری. فقط کلیک کنید و بازی را استریم کنید.
استریم بومی، بالاخره از راه رسید
انویدیا نسخه پایدار و غیربتای کلاینت جیفورس ناو برای لینوکس را منتشر کرده و آرزویی قدیمی را برای بسیاری از کاربران متنباز به واقعیت تبدیل کرده است. تا امروز، گیمرهای لینوکس به استریم از طریق مرورگر یا ابزارهای ترجمه و سازگاری وابسته بودند. برنامه بومی این واسطه را حذف میکند و بازی ابری را طوری ارائه میدهد که انگار از ابتدا برای همین پلتفرم ساخته شده است.
نصب آن به لطف مخزن جدید فلتپکی که انویدیا منتشر کرده، ساده است. این موضوع باید بهروزرسانیها و دردسرهای وابستگی نرمافزاری را به حاشیه ببرد و گیمپلی را همانجایی نگه دارد که باید باشد، در مرکز تجربه کاربر.
تمرکز اصلی روی کارایی بوده است. انویدیا میگوید نسخه نهایی برای پایداری بهتر نرخ فریم، باگهای کمتر و تجربهای تمیزتر و روانتر بهینه شده است. این شرکت همچنین نمونهبرداری عمیق تصویر انویدیا را برای فضای ابری تنظیم کرده تا تأخیر در وضوح 1440p و بالاتر کاهش یابد و نشستهای استریمشده حسی نزدیکتر به اجرای بازی روی کارت گرافیک محلی داشته باشند.

این اتفاق برای گیمرهای لینوکس چه معنایی دارد
آن را مثل یک پل در نظر بگیرید. دستگاههای لینوکسی که نسخه بومی بازیها را ندارند، حالا میتوانند بدون اجرای پروتون، واین یا دیگر لایههای سازگاری، به کتابخانه گستردهای از بازیهای ویندوز دسترسی پیدا کنند. این یعنی گزینههای بیشتری برای کسانی که روی لپتاپهای فوقسبک، رایانههای رومیزی کوچک یا سیستمهای لینوکسی سفارشی بازی میکنند.
- حداقل پردازنده: دوهستهای 2.0 گیگاهرتز
- حافظه: 4 گیگابایت رم
- سیستمعامل: اوبونتو 24.04 یا جدیدتر
- پردازنده گرافیکی: رمزگشای سازگار با ولکان برای H.264 یا H.265
بله، همچنان به شبکهای مناسب نیاز دارید. بازی ابری فقط سختافزار را از دید شما پنهان میکند، نه محدودیتهای پهنای باند را. اما اگر اتصال اینترنتتان پایدار باشد، تجربه باید روان و پاسخگو احساس شود.
ساختار سطحهای اشتراک تغییری نکرده، اما قیمتها بر پایه یورو گزارش شدهاند: سطح رایگان همراه با تبلیغات از استریم 1080p پشتیبانی میکند. سطح بدون تبلیغ حدود 9 یورو در ماه قیمت دارد و وضوح 1440p، رهگیری پرتو و دامنه دینامیکی بالا را تا سقف 100 ساعت در ماه فعال میکند. سطح بالاتر، با قیمت حدود 18 یورو در ماه، دسترسی به پردازندههای گرافیکی ابری قدرتمندتر را فراهم میکند، از جمله نشستهایی که از وضوح 5K و نرخ فریم بسیار بالا پشتیبانی میکنند.
برای نگهدارندگان توزیعها و کاربران علاقهمند، گزینه فلتپک اهمیت زیادی دارد. این روش بستهبندی را میان توزیعهای مختلف استاندارد میکند، بازگشت به نسخه قبلی را سادهتر میسازد و احتمال اینکه ناسازگاری کتابخانهها گیمپلی را مختل کند، کاهش میدهد.
پس نکته منفی کجاست؟ باید همان محدودیتهای همیشگی را در نظر گرفت: تأخیر ورودی هنوز به شبکه شما وابسته است و برخی بازیها در شرایط ابری رفتار متفاوتی نشان میدهند. اما با بهبودهای نمونهبرداری عمیق تصویر انویدیا و وجود یک کلاینت بومی، این تفاوتها با سرعت زیادی در حال کم شدن هستند.
بازی در لینوکس سالهاست آرام و پیوسته در حال رشد است. این حرکت یکشبه همه بخشهای این فضا را متحول نمیکند، اما یکی از لایههای اصطکاکی را برمیدارد که کاربران عادی را از ورود دور نگه میداشت. برای هر کسی که میخواست با دسکتاپ لینوکسی خود مثل یک دستگاه کامل بازی رفتار کند، حالا در کمی بیشتر باز شده است.
.avif)



نظر بگذارید
نظرات (3)
خوبه ولی کمی اغراق شده بنظرم. پولی بودن و سقف 100 ساعت و قیمت 18 یورو، برای ما تو ایران فعلا دردسر داره، latency هم هست.
واقعاً بدون پروتون و واین؟ یعنی تاخیر ورودی واقعا حل شده؟ شکی دارم، شبکه من ضعیفه ولی کنجکاوم...
وای، بالاخره! کلیک کن و بازی کنی رو لینوکس؟ قبول دارم هنوز اتصال مهمه اما این واقعا بزرگه... امیدوارم فلتپک مشکلی نده