آغاز کار بی‌سروصدا بود. اما خیلی زودتر از آنچه بسیاری از تحلیلگران انتظار داشتند، ماهواره‌ها در مدار ظاهر شدند. روسیه به اقدامات حاشیه‌ای و آزمایشی بسنده نکرده است؛ این کشور در حال ساخت یک منظومه اختصاصی اینترنت ماهواره‌ای به نام راسوت است و سرعت پیشرفت آن ناظران غربی را نگران کرده است.
بر اساس گزارش رویترز و اظهارات وادیم اسکیبیتسکی، معاون رئیس اطلاعات نظامی اوکراین، مسکو اکنون حدود ۱۶ ماهواره فعال در سامانه راسوت دارد. این شبکه هنوز بر فراز حریم هوایی اوکراین رفتاری پراکنده و ناپایدار نشان می‌دهد؛ ماهواره‌ای از بالای منطقه عبور می‌کند و اتصال برای لحظاتی فعال می‌شود. با این حال، نقشه راه آن روشن و جدی است: حدود ۲۹۲ ماهواره تا سال ۱۴۰۶ خورشیدی، برابر با حدود ۲۰۲۷ میلادی، و جهشی جاه‌طلبانه به حدود ۹۲۴ ماهواره تا سال ۱۴۱۴ خورشیدی، برابر با حدود ۲۰۳۵ میلادی.
چرا این موضوع اهمیت دارد؟ زیرا استارلینک در این جنگ فقط یک سرویس مصرفی نیست؛ شبکه اسپیس‌ایکس به ستون فقرات کنترل پهپادهای اوکراینی، ارتباطات میدان نبرد و اتصال پایدار زیر آتش تبدیل شده است. زمانی که کی‌یف اسپیس‌ایکس را متقاعد کرد پایانه‌هایی را که نیروهای روسی از بازار زیرزمینی تهیه کرده بودند غیرفعال کند، توازن میدانی تغییر کرد. راسوت با هدف بازگرداندن همین توازن به سود مسکو طراحی شده است.
پرسش‌های فنی به‌سرعت مطرح می‌شوند. آیا راسوت می‌تواند در مقیاس گسترده، اتصال کم‌تاخیر و مقاوم ارائه دهد؟ آیا این منظومه با پایانه‌های موجود سازگار خواهد بود یا به یک اکوسیستم کاملا روسی نیاز دارد؟ میزان آسیب‌پذیری آن در برابر اختلال‌سازی، جعل سیگنال یا اقدامات فیزیکی مقابله‌ای چقدر خواهد بود؟
این نگرانی‌ها انتزاعی نیستند. اینترنت ماهواره‌ای همان‌قدر که به موشک‌ها و فرستنده‌ها وابسته است، به نرم‌افزار، زیرساخت زمینی و کنترل مقرراتی نیز تکیه دارد. یک سامانه تحت کنترل دولت به مسکو اختیار بسیار بیشتری می‌دهد تا پایانه‌ها را احراز هویت کند، دسترسی را محدود سازد و ترافیک نظامی را در اولویت قرار دهد. در عین حال، چنین شبکه‌ای به هدفی ارزشمند برای جنگ الکترونیک و فشار دیپلماتیک تبدیل می‌شود.
اگر روسیه راسوت را طبق برنامه تکمیل کند، قادر خواهد بود اتکای اوکراین به استارلینک را به چالش بکشد و تلاش‌های بین‌المللی برای حفظ ارتباطات امن در میدان نبرد را پیچیده‌تر کند.
برای مهندسان و سیاست‌گذاران، زمان به‌سرعت در حال سپری شدن است. اقدامات مقابله‌ای همین حالا در دست بررسی قرار دارند: راهکارهای چندلینکی مقاوم‌سازی‌شده، پایش طیف فرکانسی و هماهنگی بین‌المللی برای محدود کردن تجارت سخت‌افزار. برای افکار عمومی نیز این رقابت در حال شکل‌گیری یادآور آن است که اینترنت ماهواره‌ای دیگر فقط درباره پهن‌باند سریع‌تر نیست؛ این فناوری به عرصه‌ای برای اهرم‌سازی راهبردی در جنگ مدرن تبدیل شده است.
با شتاب گرفتن راسوت به سوی یک منظومه کامل، صنعت و دولت‌ها باید خیلی زود تصمیم بگیرند که اینترنت ماهواره‌ای را زیرساختی بی‌طرف بدانند یا آن را جبهه‌ای دیگر در رقابت ژئوپلیتیکی تلقی کنند.
.avif)
نظر بگذارید
نظرات (2)
اوه... اگر روسیه بتونه ۹۰۰ ماهواره بذاره، دیگه اینترنت ماهواره‌ای فقط مصرفی نیست، یه سلاحه. نگران‌کننده، جدی.
این خبر رو خوندم، اما سوال دارم: عملا راسوت میتونه رقابت با استارلینک رو تحمل کنه؟ سخت‌افزار، نرم‌افزار، تحریم‌ها... بنظر زیادی آرمانی‌ست؟