رباتی را تصور کنید که وارد خانهای ناآشنا میشود، یک دستور کوتاه را میشنود و بیشتر کارها را بدون آموزش مفصل انجام میدهد. شبیه داستانهای علمی تخیلی است؟ از نگاه بنیانگذار یونیتری، این آینده چندان دور نیست.
وانگ شینگشینگ در صحنهای مهم در یک کنفرانس رباتیک در پکن توضیح داد که هوش مصنوعی تجسمیافته، یعنی ترکیب ادراک پیشرفته، مدلسازی جهان و کنترل فیزیکی درون رباتها، به چیزی نزدیک میشود که او آن را «لحظهای شبیه چتجیپیتی» نامید. پس از عرضه اولیه اخیر سهام یونیتری در شانگهای، این سخنان وزن بیشتری پیدا کرد، زیرا عرضههای اولیه معمولا برنامهها را به نقشه راهی جدیتر و دقیقتر تبدیل میکنند.
او یک نقطه عطف کاملا کاربردی را ترسیم کرد. یک ربات انساننمای تولیدی باید بتواند وارد محیطی ناشناخته شود و تنها با فرمانهای ساده صوتی یا متنی، حدود ۸۰ درصد از کارهای روزمره را با موفقیت انجام دهد. رسیدن به این آستانه میتواند پذیرش رباتهای انساننما را با شتابی چشمگیر افزایش دهد. جملهای کوتاه، اما با اثری بزرگ.
یونیتری بازیگر کوچکی در این بازار نیست. دادههای صنعتی نشان میدهد این شرکت بزرگترین سازنده سگهای رباتیک در جهان و دومین عرضهکننده بزرگ رباتهای انساننما از نظر حجم ارسال است. ماشینهای این شرکت به لطف ویدئوهایی مثل رباتهای رقصنده، حرکات کونگفو و چابکی پرسرعت، به پدیدهای در شبکههای اجتماعی تبدیل شدند. بیشتر مشتریان اولیه یونیتری دانشگاهها و مراکز پژوهشی بودند، اما نقشه راه این شرکت به روشنی استفاده مصرفی و صنعتی در مقیاس گسترده را هدف گرفته است.

با این حال، مدیرعامل یونیتری مراقب بود خوشبینی را از هیاهوی تبلیغاتی جدا کند. او به حاضران گفت که در سناریویی مساعد، جهش نرمافزاری مورد نظرش میتواند طی دو تا سه سال آینده رخ دهد، در حالی که برآورد محتاطانهتر، بازهای پنج تا ده ساله را پیش رو میگذارد. دیگر بنیانگذاران فعال در صحنه رباتیک چین نیز زمانبندیهای مشابهی مطرح میکنند. وانگ هه، بنیانگذار گالبات، سالی کلیدی را حوالی ۲۰۲۸ پیشبینی میکند، زمانی که رباتها بتوانند ۷۰ تا ۸۰ درصد از کارهای روزمره را بدون آموزش تخصصی انجام دهند.
پس چرا باید منتظر ماند؟ یونیتری سرمایهگذاری سنگینی روی آنچه «مدلهای جهان» نامیده میشود انجام میدهد، یعنی شبیهسازهای فیزیکی درونی که به ربات امکان میدهند پیامدها را پیشبینی کند و در محیطهای واقعی، نامنظم و پیچیده برای اقدام برنامهریزی کند. به گفته وانگ، مدلهای تصمیمگیری همچنان تنگترین گلوگاه صنعت رباتیک هستند. ادراک با سرعت زیادی پیشرفت میکند. حرکت و راه رفتن به سطح قابل اتکایی رسیده است. اما تبدیل دادههای حسی به برنامههای عملیاتی ایمن، عمومیپذیر و قابل اعتماد هنوز یک معمای مهندسی حلنشده است.
یونیتری میگوید بخش عمده تحقیق و توسعه و استخدامهای فعلی این شرکت روی همین مدلهای جهان متمرکز است و میپذیرد که هنوز با اهداف ایدهآل برای استقرار در دنیای واقعی فاصله دارد.
پسزمینه این رقابت به همان اندازه که فنی است، ژئوپلیتیکی هم هست. چین در نیمه نخست امسال بیش از ۴۰ هزار ربات انساننما ارسال کرد و حدود ۹۷ درصد سهم جهانی ارسال را در اختیار داشت؛ روندی که با حمایت دولت برای بهکارگیری ماشینها در نقشهای تکراری یا پرخطر و در پاسخ به کاهش جمعیت تقویت شده است. این شتاب تجاری در خارج از چین با نگرانیهای امنیت ملی برخورد کرده است. نهادهای نظارتی آمریکا اخیرا برای محدود کردن واردات برخی رباتهای خارجی به دلایل امنیتی اقدام کردهاند و رباتهای انساننما را به عرصهای تازه در رقابت فناورانه چین و آمریکا تبدیل کردهاند.
اگر زمانبندی وانگ درست از آب دربیاید، چه اتفاقی میافتد؟ پویایی صنعت میتواند از پیروزیهای تدریجی آزمایشگاهی به موجی از رباتهای کاربردی و قابل استفاده در خردهفروشی، لجستیک، مراقبت از سالمندان و کمک در خانه تغییر کند. سرمایهگذاران توجه بیشتری نشان خواهند داد. زنجیرههای تامین بزرگتر خواهند شد. و کاربران عادی کمکم رباتهای انساننما را نه به چشم یک شگفتی عجیب، بلکه به عنوان ابزارهایی واقعی خواهند دید. اگر این زمانبندی عقب بیفتد چه؟ پژوهشگران همچنان روی تصمیمگیری و انتقال از شبیهسازی به دنیای واقعی کار خواهند کرد و استقرارهای تجاری کندتر پیش میرود، اما پیشرفت پایدار ادامه خواهد داشت.
در هر صورت، گفتوگو از دستاوردهای صرفا مکانیکی فراتر رفته است. میدان اصلی رقابت اکنون نرمافزاری است که به ماشین اجازه میدهد درکی عملی از جهانی سهبعدی، نامنظم و پیچیده بسازد و بر پایه آن با اطمینان عمل کند. چند سال آینده احتمالا پر سروصدا، آزمایشی و گاهی تماشایی خواهد بود، زیرا تیمها برای رسیدن به آن نقطه عطف elusive و شبیه چتجیپیتی در هوش تجسمیافته با یکدیگر رقابت میکنند.




.avif)
نظر بگذارید
نظرات
هنوز نظری ثبت نشده. اولین نفر باشید.