اعلان را همین حالا فرستادند. کوتاه و صریح. انویدیا به بزرگ‌ترین مشتریان خود اعلام کرده است که سرورهای بهینه‌شده برای هوش مصنوعی در سال آینده گران‌تر خواهند شد؛ به‌ویژه در بسیاری از پیکربندی‌ها، افزایش قیمت به بیش از ۱۵ درصد می‌رسد.
کانون این تغییر، حافظه است. قیمت دی‌رم به‌شدت افزایش یافته و وقتی قطعه‌ای که شتاب‌دهنده‌های هوش مصنوعی را با حداکثر توان فعال نگه می‌دارد گران می‌شود، قیمت کل دستگاه نیز به‌دنبال آن بالا می‌رود. سامانه‌های رده‌بالایی مانند ورا روبین و گریس بلک‌ول بیشترین آسیب‌پذیری را دارند؛ میزان افزایش صورت‌حساب شما به نسل پردازنده گرافیکی و چیدمان حافظه‌ای بستگی دارد که سازنده سرور انتخاب کرده است.
تولیدکنندگان تجهیزات اصلی که ماشین‌ها را برای ارائه‌دهندگان ابرمقیاس مونتاژ می‌کنند، یعنی پیمانکارانی که رک‌ها را برای مایکروسافت، گوگل و اوراکل می‌سازند، از همین حالا بی‌سروصدا به مشتریان خود هشدار داده‌اند. همین شبکه خبررسانی غیررسمی است که تغییرات قیمت را در صنعت پخش می‌کند: از کارخانه‌های تولید حافظه به سازندگان برد، سپس به قراردادهای ابری و فایل‌های تدارکات و خرید.
به اهرم فشار فکر کنید. شمار محدودی از تأمین‌کنندگان دی‌رم، یعنی سامسونگ، اس‌کی هاینیکس و مایکرون، جریان تراشه‌های حافظه را کنترل می‌کنند. آن‌ها تولید را افزایش داده‌اند، اما تقاضای هوش مصنوعی از گلوگاهی باریک عبور می‌کند. شتاب‌دهنده‌های انویدیا برای ارائه عملکرد بالا به ظرفیت دی‌رم وابسته‌اند و وقتی عرضه محدود می‌شود، اهرم قدرت به پایین‌دست زنجیره منتقل می‌شود. چه کسی هزینه را می‌پردازد؟ اغلب، همان شرکت‌هایی که مراکز داده را راه‌اندازی می‌کنند.
خود انویدیا در موقعیت جالبی قرار دارد. این شرکت از ریسک عرضه بسیار محدود برای دای‌های ساخت تی‌اس‌ام‌سی برخوردار است و حاشیه سود ناخالص آن حدود ۷۵ درصد نوسان داشته است. با این حال، این شرکت اخیراً قیمت پردازنده‌های گرافیکی را نیز اندکی بالا برده است. این تصمیم‌ها نشان می‌دهد حتی رهبران بازار هم وقتی بازارهای مجاور، در این مورد حافظه، جهش قیمتی را تجربه می‌کنند، نمی‌توانند مشتریان را کاملاً از اثر آن مصون نگه دارند.
غول‌های ابری بیکار ننشسته‌اند. آمازون، مایکروسافت، گوگل و متا سرمایه‌های سنگینی را به پروژه‌های سیلیکون اختصاصی تزریق کرده‌اند تا وابستگی خود را به شتاب‌دهنده‌های طرف ثالث کاهش دهند. با این حال، ساخت یک تراشه فقط یک بخش از این معماست. در کوتاه‌مدت، بسیاری از همین شرکت‌ها همچنان برای افزایش بارهای کاری هوش مصنوعی در محیط عملیاتی به سخت‌افزار انویدیا وابسته می‌مانند.
افزایش هزینه سخت‌افزار هم‌زمان با موانع دیگری از راه می‌رسد: بازار کار محدود برای ساخت مراکز داده، دسترسی سخت‌تر به تأمین مالی برای پروژه‌های سرمایه‌ای بزرگ، و مجوزهای محلی یا مقاومت‌های سیاسی که روند ساخت‌وساز را کند می‌کند. مجموع این عوامل، معادله گسترش مراکز داده هوش مصنوعی را پیچیده‌تر و پرهزینه‌تر می‌سازد.
افزایش هزینه‌های دی‌رم موازنه قدرت و صورت‌حساب را هم‌زمان به سمت تولیدکنندگان حافظه و مشتریان جابه‌جا کرده است.
گزارش فصلی پیش‌روی انویدیا با دقت زیر نظر خواهد بود. سرمایه‌گذاران و برنامه‌ریزان شرکتی می‌خواهند ببینند آیا تقاضا برای سامانه‌های هوش مصنوعی همچنان از عرضه پیشی می‌گیرد یا نه، و آیا حاشیه سود می‌تواند در برابر تورم پایدار قطعات مقاومت کند. برای تیم‌های تدارکات و معماران ابر، کار فوری ناخوشایند اما روشن است: هزینه واحد بالاتر را در مدل‌ها لحاظ کنند و تصمیم بگیرند کدام پروژه‌ها هنوز از نظر اقتصادی توجیه دارند.
اینکه در نهایت چه کسی این افزایش را جذب می‌کند، ارائه‌دهندگان، شرکت‌های سازمانی یا مشتریان نهایی، تعیین خواهد کرد استقرارهای هوش مصنوعی در مقیاس بزرگ با چه سرعتی ادامه می‌یابند. بازار حافظه ثابت می‌کند گلوگاه‌های سخت‌افزاری یادگار گذشته نیستند. آن‌ها دریچه کنترل جاه‌طلبی‌های هوش مصنوعی فردا هستند.
.avif)
نظر بگذارید
نظرات
هنوز نظری ثبت نشده. اولین نفر باشید.