پردازنده گرافیکی آدرنو در اسنپدراگون ۸ الیت نسل ۶ معرفی شد

اگر گوشی شما بتواند گرافیک غنی‌تر و روان‌تری ارائه دهد، اما باتری بسیار کمتری مصرف کند چه؟ کوالکام روی همین ایده حساب باز کرده و پردازنده گرافیکی تازه آدرنو در اسنپدراگون ۸ الیت نسل ۶ را به‌عنوان نمونه‌ای عملی از این مسیر معرفی می‌کند.

در قلب این ارتقا، سه هسته اختصاصی آدرنو ماتریس قرار دارد. این‌ها صرفا چند سایه‌زن اضافی نیستند، بلکه بلوک‌های تخصصی هستند که برای پردازش بارهای هوش مصنوعی روی دستگاه، با تأخیر کمتر و توزیع هوشمندانه‌تر توان ساخته شده‌اند. این همان رویکرد ماتریس‌محوری است که کوالکام ابتدا در طراحی پردازنده مرکزی خود مطرح کرد و حالا آن را به دنیای گرافیک آورده است. نتیجه، پردازنده گرافیکی‌ای است که بارهای هوش مصنوعی و رستر را به‌جای رقیب، به‌عنوان دو شریک کاری در نظر می‌گیرد.

ادغام عصبی آدرنو که با همین هسته‌های ماتریس هدایت می‌شود، وعده می‌دهد لرزش‌های تصویری و آثار شبح‌گونه کمتر، جزئیات واضح‌تر و خروجی فریم پایدارتر ارائه کند و در برخی سناریوها مصرف توان را تا ۴۰٪ کاهش دهد.

برای گیمرها و تولیدکنندگان محتوای بصری، نتیجه کاملا ملموس است: تولید فریم سریع‌تر، ارتقای وضوح تمیزتر و پایداری بهتر تصویر هنگام تغییر بار کاری. کوالکام از همین حالا پشتیبانی آنریل انجین و یونیتی را نیز فراهم کرده است؛ موضوعی که باید فاصله میان توان سخت‌افزاری تراشه و بازی‌ها یا برنامه‌هایی را که واقعا از آن استفاده می‌کنند کوتاه‌تر کند.

از نظر معماری، پردازنده گرافیکی اکنون از طراحی سه‌بخشی استفاده می‌کند که خوشه‌های سایه‌زن و سخت‌افزارهای مرتبط را در بخش‌های جداگانه قرار می‌دهد. این جداسازی به سیستم اجازه می‌دهد توان و عملکرد را فقط به همان جایی هدایت کند که واقعا نیاز است، نه اینکه همه بخش‌ها همیشه با حداکثر فشار کار کنند. سرعت کلاک از ۱.۲ گیگاهرتز در نسل ۵ قبلی به ۱.۴۵ گیگاهرتز رسیده و این پلتفرم همچنان ۱۸ مگابایت حافظه پرکارایی آدرنو را حفظ کرده است. کوالکام همچنین مدعی بهبود حدود ۱۲٪ در بهره‌وری انرژی کلی پردازنده گرافیکی است.

بخش‌های دیگر پلتفرم نیز اهمیت زیادی دارند. بسته اسنپدراگون شامل مودم کوالکام ایکس ۱۰۵ و فست‌کانکت ۸۸۰۰ برای اتصال است، در حالی که سمت پردازنده مرکزی بر پایه هسته‌های اوریون شکل گرفته که می‌توانند به فرکانس ۵.۰ گیگاهرتز برسند؛ اتفاقی که برای نخستین بار در تراشه‌های گوشی هوشمند رخ می‌دهد. این مجموعه در کنار فلکس‌کش، داده‌های دستورالعمل را کارآمدتر جابه‌جا می‌کند. کنار هم قرار گرفتن این اجزا، تصویری از تراشه‌ای می‌سازد که برای ایجاد تعادل میان سرعت خام و کمک‌پردازش‌های هوشمند مبتنی بر هوش مصنوعی طراحی شده است.

همه این‌ها روی کاغذ امیدوارکننده به نظر می‌رسد. اما اثر واقعی در دنیای روزمره به این بستگی دارد که سازندگان گوشی چگونه درایورها را تنظیم کنند و توسعه‌دهندگان بازی و برنامه تا چه اندازه رابط‌های برنامه‌نویسی جدید را به کار بگیرند. تولیدکنندگانی که از ادغام عصبی و شتاب‌دهی ماتریسی به‌درستی استفاده کنند، می‌توانند جلوه‌های بصری نسل بعدی را بدون قربانی کردن عمر باتری ارائه دهند؛ اما کسانی که سراغ آن نروند، بخشی از ظرفیت تراشه را بلااستفاده می‌گذارند.

در هر صورت، اسنپدراگون ۸ الیت نسل ۶ یک پیام روشن دارد: پردازنده‌های گرافیکی موبایل دیگر فقط درباره رندرینگ با قدرت خام نیستند. آن‌ها در حال تبدیل شدن به موتورهای ترکیبی هستند که در آن‌ها هوش مصنوعی در کنار خط لوله گرافیک حرکت می‌کند، و همین تغییر می‌تواند در ماه‌های پیش رو انتظار ما از گیمینگ موبایل و پردازش تصویر در گوشی‌های هوشمند را دگرگون کند.