تصاویر را طوری منتشر کردند که بیشتر شبیه یک پیش‌نمایش وسوسه‌کننده بود: گرم، پرحس‌وحال و با اعتمادبه‌نفس آرام. نه خبری از درخشش اغراق‌آمیز اچ‌دی‌آر است، نه شارپ‌سازی تهاجمی. فقط عکس‌هایی می‌بینیم که انگار کسی ترجیح داده لحظه را حفظ کند، نه اینکه آن را بیش از حد اصلاح کند.
شیائومی ۱۸ فولد کوتاه و عریض در ۷ سپتامبر از راه می‌رسد و همراه با پد ۹ پرو مکس، نخستین حضور تراشه اختصاصی ایکس‌رینگ او۳ شیائومی را رقم می‌زند. این گوشی به‌عنوان یک موبایل تاشوی کتابی معرفی شده و شرکت از همین حالا بخشی از سخت‌افزار دوربین آن را آشکار کرده است: حسگر اصلی ۲۰۰ مگاپیکسلی ۱/۱.۵۶ اینچی، دوربین تله‌فوتوی پریسکوپی ۵۰ مگاپیکسلی با بزرگ‌نمایی ۳.۵ برابر و دوربین فوق‌عریض ۵۰ مگاپیکسلی. لایکا در تنظیم این سیستم نقش داشته و به نظر می‌رسد خروجی دوربین را به سمت عکاسی طبیعی‌تر و احساسی‌تر، نه صرفا تصویری سرد و آزمایشگاهی، هدایت کرده است.
تنظیمات لایکا و رویکردی که اولویت را به حال‌وهوا می‌دهد
به نخستین نمونه‌عکس نگاه کنید. تراز سفیدی، گرمای صحنه را حفظ کرده است. گوشه‌های تاریک بدون اینکه نویزی شوند، دست‌نخورده باقی مانده‌اند. آجرهای روی دیوار خوانا هستند. بخش‌های روشن بیرون تصویر هم کاملا نسوخته‌اند. نتیجه، عکسی است که فضای صحنه را به حداکثر دامنه فنی ترجیح می‌دهد. همین انتخاب، پیام مهمی دارد.
فراداده ثبت‌شده روی تصویر، فاصله کانونی ۲۳ میلی‌متر، دیافراگم f/1.7، سرعت شاتر ۱/۵۰ ثانیه و ایزو ۸۰ را نشان می‌دهد. به بیان ساده، گوشی در محیطی کم‌نور و با کنتراست ترکیبی عکاسی کرده و به‌جای روشن کردن اجباری همه سایه‌ها، تصمیم گرفته تونالیته و بافت را حفظ کند. در اینجا حس‌وحال تصویر برنده است.
تصاویر بعدی هم از همین فلسفه پیروی می‌کنند. یک کادر عمدا کمی کم‌نور باقی مانده تا حس صحنه از بین نرود. تصویر دیگری که با فاصله کانونی ۴۶ میلی‌متر ثبت شده، در عمل برشی ۲ برابری از حسگر اصلی است و با این حال جزئیات غافلگیرکننده‌ای را با نویز بسیار کم نشان می‌دهد. نمونه پرتره ۱۰۰ میلی‌متری هم به همین اندازه قابل احترام است: پردازش تمیز، رنگ پوست باورپذیر و جزئیات دقیق در همان جاهایی که اهمیت دارد.
البته این‌ها نمونه‌عکس‌هایی هستند که خود سازنده منتشر کرده است، پس باید انتظار انتخاب و گزینش‌شدن آن‌ها را داشت. اما تصمیم محتوایی پشت این تصاویر روشن است: شیائومی و لایکا به‌دنبال زیبایی‌شناسی طبیعی و نزدیک به فیلم هستند، نه صرفا اعدادی روی برگه مشخصات. چنین رویکردی برای عکاسانی جذاب خواهد بود که می‌خواهند تصاویرشان مستقیما از دوربین، حس انسانی و واقعی داشته باشد.
آیا این رویکرد در دنیای واقعی هم به برتری عملی تبدیل می‌شود؟ برای پاسخ قطعی باید سراغ بررسی و آزمون میدانی رفت. نمونه‌عکس‌ها برداشت اولیه قدرتمندی ایجاد می‌کنند، اما فقط عکاسی مستقل در شرایط متنوع نشان می‌دهد که تصویربرداری حال‌وهوامحور شیائومی ۱۸ فولد واقعا چقدر دوام می‌آورد.
.avif)
نظر بگذارید
نظرات (2)
زیبا ولی بیش از حد انتخاب شده به نظر میاد، اعداد و عملکرد واقعی تو شرایط مختلف هم مهمه، نه فقط حس اولیه.
وای این تصاویر واقعا حس فیلمی دارن، گرم و طبیعی. اما خب نمونه‌های سازنده همیشه گزینشی‌ان، باید تو دنیای واقعی هم دید که نور کم و حرکت چی میشه، اگه اونجا هم خوب باشه جذابه