گاهی یک تصویر می‌تواند مسیر گفت‌وگوها را عوض کند. تصویر تازه‌ای از برد پیت در نقش کلیف بوث منتشر شده و بیش از آنکه شبیه یک عکس تبلیغاتی ساده باشد، حس دعوتی دوباره به جهانی را دارد که گمان می‌کردیم خوب می‌شناسیم.
کلیف بوث، بدلکار کم‌حرفی که نخستین بار در «روزی روزگاری در هالیوود» ساخته کوئنتین تارانتینو دیده شد، این بار در پروژه‌ای با ضرب‌آهنگی متفاوت بازمی‌گردد. پیت برای همان نقش‌آفرینی نخست برنده اسکار شد و حالا در «بدبیاری‌های بیشتر کلیف بوث» دوباره این شخصیت را بازی می‌کند؛ فیلمی که فیلمنامه‌اش را تارانتینو نوشته و کارگردانی آن را دیوید فینچر بر عهده دارد.
در این همکاری پیشینه‌ای هست که ارزش مکث دارد: پیت و فینچر زبان مشترکی دارند که در فیلم‌های به‌یادماندنی مانند «هفت» و «باشگاه مشت‌زنی» شکل گرفته است. حالا اگر صدای سینمایی تارانتینو را هم به این ترکیب اضافه کنیم، با مثلثی خلاق روبه‌رو می‌شویم که هم نوید آشنایی می‌دهد و هم انتظار غافلگیری می‌سازد. همکاری لزوما عصای جادویی نیست، اما سطح توقع و کنجکاوی را بالا می‌برد.
پس طرفداران باید منتظر چه چیزی باشند؟ تارانتینو و فینچر در گفت‌وگو با مجله امپایر گفته‌اند که با دو غریزه متفاوت به سراغ این دنباله رفته‌اند. در حالی که «روزی روزگاری در هالیوود» اغلب در لحظه‌های شخصیت‌محور و صحنه‌های آرام و زیسته توقف می‌کرد، فیلم تازه قصد دارد ریتمی فشرده‌تر و پرانرژی‌تر داشته باشد. تارانتینو آن را کمتر درباره وقت‌گذرانی آرام با شخصیت‌ها و بیشتر درباره حرکت رو به جلو توصیف کرده است؛ فینچر هم گفته تدوین و انتخاب بخش‌های داستان طوری تنظیم شده‌اند که میان تمایلات سینمایی او، فیلمنامه تارانتینو و برداشت پیت از کلیف تعادل برقرار شود.
همین تلاش برای ایجاد تعادل جذاب است. می‌توان گوش تیز تارانتینو برای دیالوگ و جزئیات دوره تاریخی را در کنار زبان تصویری دقیق و وسواس‌مند فینچر تصور کرد. نتیجه می‌تواند یک مطالعه شخصیتی باشد که همچنان حرکت دارد؛ هر جا لازم است سریع پیش می‌رود و در لحظه‌هایی دیگر آرام، ساکت و ناآرام‌کننده می‌شود. این ترکیبی دشوار است و دقیقا از همان ریسک‌هایی که علاقه‌مندان جدی سینما را به هیجان می‌آورد.
این فیلم در تاریخ ۲۵ نوامبر ۲۰۲۶ در آی‌مکس اکران خواهد شد. این تاریخ را به خاطر بسپارید. اکران آی‌مکس نشانه اعتماد سازندگان است: این اثری است که برای تماشای بزرگ ساخته شده، با قاب‌هایی که وزن، بافت و اهمیت دارند.
فعلا این تصویر تازه هم یک پیش‌نمایش است و هم یک وعده. طرفداران حالت چهره پیت، جزئیات صحنه و نشانه‌های طراحی لباس را با دقت بررسی خواهند کرد. منتقدان هم نگاه می‌کنند که غرایز روایی تارانتینو زیر هدایت فینچر چگونه ترجمه می‌شود. و مخاطبان؟ آن‌ها تصمیم خواهند گرفت که ماجراجویی تازه کلیف بوث به افسانه‌اش وفادار می‌ماند یا آن را کاملا زیر و رو می‌کند.
منتظر تریلرها و بازتاب جشنواره‌ها باشید؛ این یکی از آن پروژه‌های کمیابی است که می‌تواند گفت‌وگوها درباره سینمای ۲۰۲۶ را دوباره شکل دهد.
.avif)
نظر بگذارید
نظرات (2)
واقعیه؟ فینچر کارگردانی کنه و تارانتینو بنویسه؟ بعیده همچین توازنی بدون دردسر برقرار بشه. اکران آی‌مکس یعنی انتظار بزرگ، امیدوارم صرفا تبلیغاتی نباشه.
وااای، فقط یه عکس و این همه حس! پیت دوباره کلیف؟ ترکیب فینچر و تارانتینو خیلی وسوسه‌انگیزه، ولی می‌ترسم ریتم تند بعضی لحظات آرومتر رو له کنه. منتظر تریلرم…