نسخه ۲۵ سالگی شرک با مستند تازه و کیفیت فورکی

بعضی چیزها حاضر نیستند برای همیشه در باتلاق دفن بمانند. شرک یکی از همان‌هاست؛ پرسر و صدا، لجباز و غیرممکن برای نادیده گرفتن. بیست و پنج سال پس از آنکه آن غول بدخلق و یک الاغ پرحرف ناگهان وارد فرهنگ عامه شدند، یونیورسال دوباره در باتلاق را باز کرده و زره‌ها را برای یک انتشار سالگردی تازه برق انداخته است.

کلایدر نخستین نگاه به «خاستگاه یک غول» را منتشر کرد؛ مستندی کوتاه که به عنوان بخشی از بسته ویژه بیست و پنجمین سالگرد عرضه می‌شود. این فیلمی کوچک و صمیمی است درباره اینکه چگونه صدا و نگرش مایک مایرز، مخلوق ویلیام استایگ را به همان شرکی تبدیل کرد که تماشاگران به یاد دارند. در آن، خاطرات پشت صحنه از انتخاب بازیگران، طراحی‌های اولیه شخصیت‌ها و روند گاهی دست و پاگیر اما سرشار از شادیِ ساختن غولی که می‌شد طرفدارش بود، دیده می‌شود.

چه چیز تازه‌ای روی دیسک قرار دارد؟ این نسخه با کیفیت ۴کی اولترا اچ‌دی و در قالب استیل‌بوک محدود عرضه می‌شود و از ریمستر تازه‌ای با دالبی ویژن و دالبی اتموس بهره می‌برد. انتظار تصویری شفاف‌تر، صدایی کامل‌تر و حدود ۳۰ دقیقه محتوای افزوده تازه تولیدشده را داشته باشید که به فرایند خلاقانه ساخت فیلم سرک می‌کشد. تفسیرهای صوتی اندرو آدامسن و ویکی جنسن، کارگردانان فیلم، به همراه آرون وارنر، تهیه‌کننده، شما را قدم به قدم با تصمیم‌های تولیدی همراه می‌کند که یک کمدی ساختارشکن را به محبوبی خانوادگی تبدیل کردند. صحنه‌های حذف‌شده نیز ضرباهنگ‌های جایگزینی به لحظاتی اضافه می‌کنند که فکر می‌کردید کاملا می‌شناسید.

اینجا نوستالژی هست، بله، اما زمینه و توضیح هم کم نیست. این مجموعه ده فیلم کوتاه را در خود دارد؛ از «مهمانی دیوانه‌وار رقص و کارائوکه شرک در باتلاق» گرفته تا آثار مناسبتی مانند «شرک در کریسمس» و برنامه بی‌پروا و شوخ‌طبعانه «بت خیلی خیلی دور». پنج قسمت از «ماجراهای گربه چکمه‌پوش» نیز در این بسته قرار گرفته است. موزیک‌ویدیوهای «من باورمندم» از اسمش ماوث و «بهترین سال‌های زندگی‌مان» از باها من، این مجموعه را برای هر کسی که هنوز در مسیرهای طولانی موسیقی متن فیلم را زیر لب زمزمه می‌کند، دلپذیرتر می‌سازد.

چرا شرک هنوز اثرگذار است؟ چون زیر شوخی‌های فرهنگ عامه و هجو قصه‌های پریان، رابطه‌هایی قرار دارد که واقعی و زیسته به نظر می‌رسند. الاغ با صدای ادی مورفی بی‌وقفه حرف می‌زند و سرسختانه وفادار می‌ماند. فیونای کامرون دیاز به همان اندازه که تند و تیز است، لطافت دارد. مایک مایرز در ابتدا فاصله‌ای محافظه‌کارانه با شخصیت نگه داشت، اما بعد اجازه داد شرک درست در جاهایی نرم شود که اهمیت داشت؛ وقتی دوستانش از او دست نکشیدند. شوخی‌ها در ذهن می‌مانند، اما لحظه‌های دوستی هم همان‌قدر ماندگارند.

این نسخه سالگردی فقط یک ریمستر برای مجموعه‌داران نیست. یادآوری این است که چگونه یک کمدی انیمیشنی پرریسک، با حال و هوایی نزدیک به درجه‌بندی بزرگسالانه، توانست به یک نسل درباره پذیرش خود و دیگران درس بدهد و هم‌زمان آن‌ها را وادار کند با چندین ترجیع‌بند جذاب هم‌خوانی کنند. برای طرفداران قدیمی و تازه‌واردها، باتلاق هنوز داستان‌هایی برای گفتن دارد و این مجموعه بیست و پنجمین سالگرد، نقشه‌ای کمی شفاف‌تر و پرصداتر برای کشف آن‌ها در اختیار شما می‌گذارد.