ادلین رودولف؛ چالش تبدیل شدن به کیتانا در مورتال کامبت

او ظاهر لازم را داشت. حضور صحنه‌ای را هم داشت. اما دنیای مورتال کامبت چیزی فراتر از یک لباس می‌خواست. ادلین رودولف اعتراف می‌کند که نقش کیتانا او را از نظر جسمی و همچنین از نظر شناخت پیشینه شخصیت، وارد قلمرویی کاملا تازه کرد. بازی کردن در نقش شخصیتی که دهه‌ها داستان، افسانه و پیشینه دارد، برای هر بازیگری چالشی کم‌نظیر است؛ برای رودولف، این تجربه به همان اندازه که هیجان‌انگیز بود، فروتنانه هم بود.

رودولف به ووگ گفت که فرو رفتن در داستان کیتانا فقط به حفظ کردن دیالوگ‌ها محدود نمی‌شد. این یعنی زندگی کردن در دل تبار و میراثی که طی سال‌ها بازی، نظریه‌پردازی هواداران و اسطوره‌سازی شکل گرفته بود. او خواند، دوباره بازی کرد و منبع اصلی را با دقت بررسی کرد. سکانس‌های گیم‌پلی و مسیر تحول شخصیت‌ها برای او صدای پس‌زمینه نبودند. آن‌ها نقشه راهی برای فهم انگیزه‌ها بودند.

بعد نوبت تمرین‌ها رسید. وقتی فیلم‌برداری آغاز شد، او تجربه رسمی چندانی در هنرهای رزمی نداشت. اما این وضعیت خیلی زود تغییر کرد. رودولف زیر نظر مالای کیم، هماهنگ‌کننده بدلکاری فیلم، تمرین‌های فشرده‌ای را در تای‌چی، ووشو و کونگ‌فوی سنتی آغاز کرد. تمرین‌هایی کوتاه و تند، در کنار اجرای طولانی و بی‌وقفه حرکات. او یاد گرفت که هر حرکت چگونه می‌تواند حامل احساس باشد؛ چرخش مچ، قرار گرفتن محکم پا روی زمین، یا نفسی کوتاه پیش از ضربه.

بعضی روزها طاقت‌فرسا بود. بعضی روزها هم حس کشف کردن داشت. او گفت: «بدنت را با زبانی تازه می‌شناسی.» جمله‌ای ساده، اما حقیقتی بزرگ. یادگیری طراحی مبارزه و حفظ ایمنی در صحنه به دقت و اعتماد نیاز داشت؛ هم به تیم بدلکاری و هم به دیگر بازیگران.

پشت صحنه مورتال کامبت ۲ هم داستان خودش را داشت. برادران وارنر پس از اکران نسخه سال ۲۰۲۱، ساخت دنباله را تایید کرد، اما روند توسعه با موانعی روبه‌رو شد؛ از جمله اعتصاب‌های گسترده هالیوود که تولید را به تاخیر انداخت. حالا با آغاز اکران بین‌المللی دنباله، فیلم زیر نظر سایمون مک‌کوید، کارگردان قسمت نخست، به ریشه‌های خشن، پرتحرک و تماشایی این مجموعه بازمی‌گردد.

رودولف تنها چهره آشنای این فیلم نیست. بازیگران فیلم شامل جاش لاوسون، کارل اربن، هیرویوکی سانادا، تاتی گابریل، جسیکا مک‌نامی و مارتین فورد هستند؛ هرکدام با فیزیک بدنی و شخصیت سینمایی خود وارد این تورنمنت می‌شوند. آن‌ها در کنار هم میان نمایش‌های پرزرق‌وبرق و وظیفه ظریف‌ترِ احترام گذاشتن به دهه‌ها هواداری تعادل برقرار می‌کنند.

برای رودولف، این مسیر هرگز فقط درباره صحنه‌های مبارزه نبود؛ بلکه درباره احترام بود: احترام به یک شخصیت، به هواداران و به هنر بازیگری. اگر واکنش گیشه بین‌المللی نشانه‌ای قابل اعتماد باشد، این تعهد در حال نتیجه دادن است. آیا کیتانا به نقشی تعیین‌کننده تبدیل می‌شود که جایگاه رودولف را در این فرنچایز تثبیت کند؟ تماشاگران پاسخ خواهند داد، یک مبارزه خشن و زیبا در هر نوبت.