رابرت پتینسون تقریبا شبیه آدمی کاملا متفاوت به نظر میرسد. آنیا تیلور جوی هم تقریبا حال و هوایی قدیسگونه دارد. تصاویر تازهای که ووگ منتشر کرده، فصل پایانی سهگانه تلماسه به کارگردانی دنی ویلنوو را با وضوحی تیزتر و عجیبتر پیش چشم میگذارد.
آنچه میبینیم دو چهره است که نوید میدهند فرمانروایی پل آتریدیز را پیچیدهتر کنند. این فیلم که بر اساس رمان مسیحای تلماسه نوشته فرانک هربرت ساخته شده، نزدیک به دو دهه پس از آن آغاز میشود که پل تخت امپراتوری را تصاحب کرد و جنگی مقدس در سراسر کهکشان به راه انداخت. متحدان قدیمی بازمیگردند. تهدیدهای تازه سر برمیآورند. خیانت در سایهها کمین کرده است. حالا با انتشار این عکسها، دو شخصیت اثرگذار در پیامدهای آن دوران ناگهان به چهرههایی غیرقابل چشمپوشی تبدیل شدهاند.
اسکایتل با بازی پتینسون تکاندهنده است: پوستی رنگپریده، موهای سفید کوتاه و لولهای باریک و تیره که از گونه تا لب بالایی کشیده شده است؛ جزئیاتی پروتزی که بیشتر از یک گریم ساده، حس هویتی ساختهشده را القا میکند. او جلیقهای قهوهای روشن روی لایههایی تیرهتر پوشیده و زیر نوری خشن ایستاده است؛ نوری که او را هم فرسوده از صحرا نشان میدهد و هم زاده آزمایشگاه. در کتاب، رقصندگان چهره تلیلاکسو استادان تغییر چهره و فریباند؛ این تصاویر نیز همان پیشبینیناپذیری را برجسته میکنند. پتینسون گفته بود میخواسته اسکایتل بیتردید بیگانه به نظر برسد؛ انتخابی در طراحی که ویلنوو ابتدا دربارهاش تردید داشت و سپس طرحهای مفهومی را برای بازیگر فرستاد. نتیجه نهایی، شخصیتی را تداعی میکند که گویی در آزمایشگاهی از رازها و دورویی پرورش یافته است.

بعد نوبت به آلیا با بازی آنیا تیلور جوی میرسد. آرام. پوشیده در جامهای سفید با کلاهی که قاب چهرهاش را شبیه یک یادگار مقدس میسازد. پشت سر او، نقشمایههای فیروزهای به تصویر سکونی تقریبا آیینی میدهند؛ تضادی بصری با طبیعت خطرناک و ناپایدار آلیا. تماشاگران در قسمت دوم، آلیا را briefly در قالب یک رویا دیدند؛ اما اینجا او با تمام حضورش وارد داستان میشود. آلیا که با آگاهی کامل و لایههایی از خاطرات پیشینیان بنه جزریت به دنیا آمده، هم آرشیوی زنده است و هم تهدیدی زنده. تیلور جوی این نقش را هم موهبت و هم نفرین توصیف کرده است؛ تیموتی شالامی نیز کنایه زده که نقشآفرینی او واقعا ترسناک خواهد بود. حتی در یکی از پوسترهای قبلی، او خونآلود و فریادزنان در نزدیکی قاب دیده میشد؛ نشانهای از آنچه در راه است.

این پرترهها همزمان با خبری منتشر شدهاند که نشان میدهد فیلم بخش بزرگی از ستون فقرات خلاقانه دو قسمت نخست را حفظ کرده است. ژاکلین وست بار دیگر طراحی لباس را بر عهده دارد. هانس زیمر برای ساخت موسیقی متن بازگشته است. لینوس سندگرن به جای گریگ فریزر مسئولیت فیلمبرداری را به دست گرفته است. بازیگران اصلی نیز نقشهای خود را تکرار میکنند: پل با بازی تیموتی شالامی، چانی با بازی زندایا، پرنسس ایرولان با بازی فلورنس پیو و استیلگار با بازی خاویر باردم. جیسون موموآ هم به عنوان چهرهای تازه در فهرست بازیگران آمده و نقش هایت را بازی میکند؛ شخصیتی الهامگرفته از دانکن آیداهو.

این فیلم در تاریخ ۱۸ دسامبر ۲۰۲۶ در سینماها و آیمکس اکران میشود. این تاریخ اکران با انتقامجویان: روز قیامت همزمان شده؛ رویارویی زمانبندیشدهای که طرفداران با شوخی آن را «دونزدی» نامیدهاند.
تصاویر و مصاحبهها نشان میدهد ویلنوو قصد دارد هم سردی سیاسی و هم خشونت اسطورهای حماسه هربرت را پررنگتر کند. آیا پایان این سهگانه به پرسشهایی پاسخ میدهد که فصل میانی مطرح کرد، یا مخاطبان را درگیر بحثی تازه درباره معنای وفاداری و هویت میگذارد؟ در هر صورت، انتظار برای تریلر بعدی سختتر از همیشه شده است.
.avif)



نظر بگذارید
نظرات
هنوز نظری ثبت نشده. اولین نفر باشید.