3 دقیقه
وقتی آن را باز میکنید، نمایشگر به شکلی عجیب آشنا به نظر میرسد؛ مثل یک برگ کاغذ کوچک که از قبل میدانید چطور باید با آن کار کنید. هدف هواوی از جدیدترین گوشی تاشدنی افقی خود دقیقا همین بود: طراحیای که مانند اشیای روزمره رفتار کند، نه مثل یک گجت دور از دسترس در ویدئوهای مفهومی.
یو چنگدونگ، مدیر اجرایی هواوی و رئیس بخش ترمینال بیجی، بهروشنی درباره یکی از ایرادهای قدیمی و آزاردهندهای صحبت کرده که تیم طراحی قصد اصلاح آن را داشت: مقیاسبندی نامناسب محتوا هنگام جابهجایی گوشی تاشدنی بین حالت بسته و باز. راهکاری که آنها انتخاب کردند ساده و هوشمندانه است؛ نسبت تصویر √۲:۱ در حالت باز، با الهام از صفحه آ۴. نتیجه، جابهجایی روانتر برای اسناد، وبسایتها و ویدئوهاست و موقعیتهایی کمتر که محتوا کشیده، فشرده یا بیش از حد کوچک دیده شود.
اما این نسبت تصویر فقط بخشی از ماجراست. مهندسان بررسی کردند کاربران در دنیای واقعی چطور دستگاهها را در دست میگیرند و میخوانند؛ فاصله معمول دید تقریبا نزدیک به ۳۰ سانتیمتر است. سپس عرض حاشیهها، مقیاس متن و نسبتهای رایج محتوا را با همین عادتها هماهنگ کردند. هدف ساخت بزرگترین نمایشگر داخلی نبود، بلکه ساخت راحتترین نمایشگر بود. وقتی پورا ایکس مکس را باز میکنید، قرار است حس یک تبلت جیبی را منتقل کند، نه یک نمایشگر بدقواره و ناهماهنگ.
خریداران هم این تفاوت را احساس کردند. طبق اعلام تحلیلگر با نام کاربری @RDObservation، خانواده پورا ایکس مکس در نخستین ماه عرضه خود، یعنی اواخر مه ۲۰۲۶، حدود ۳۴۳٬۷۰۰ دستگاه فروش داشته است؛ رقمی بالاتر از هر گوشی تاشدنی هواوی در همین بازه زمانی پس از عرضه. نکته معنادارتر این است که نسخه پریمیوم کلکسیونی حدود ۱۹۸٬۵۰۰ دستگاه از این فروش را به خود اختصاص داده و نشان میدهد تقاضا برای پیکربندیهای ردهبالا همچنان جدی است.
کانترپوینت ریسرچ نیز این روند را تایید میکند و نشان میدهد پورا ایکس مکس در هفتههای ابتدایی، از مدلهای پیشین هواوی مانند میت ایکس ۷ و نسلهای قبلی پورا ایکس عملکرد بهتری داشته است. اما چه چیزی این شتاب را ایجاد کرده است؟ انتخابهای طراحی کاربردی و بهینهسازیهای هارمونیاواس باعث شدهاند دستگاه کمتر شبیه یک آزمایش فناورانه باشد و بیشتر مانند ابزاری قابل استفاده در زندگی روزمره عمل کند.
پورا ایکس مکس فقط یک رکورد فروش ثبت نکرد؛ این گوشی در سطحی پریمیوم فروخته شد و همزمان کاربران را قانع کرد که یک گوشی تاشدنی میتواند واقعا کاربردی باشد.
در اینجا نکتهای ظریف وجود دارد. بیشتر نگاههای اولیه به گوشیهای تاشدنی بر تازگی و هیجان تمرکز داشتند: نمایشگرهای بزرگتر، لولاهای باریکتر و فرمفکتورهای چشمگیر. تیم هواوی این مسیر را برعکس کرد و پرسشهای ساده اما مهمی پرسید: کاربران ایمیل را روی دستگاه تا شده چطور میخوانند؟ چشم آنها هنگام حرکت روی نمایشگر چه مسافتی را طی میکند؟ پاسخ این پرسشها به مصالحههای مهندسی منتهی شد که در دنیای واقعی منطقی و مفید هستند.
آیا این یک تغییر پایدار است یا فقط جهشی کوتاهمدت در فروش؟ هنوز برای قضاوت زود است. با این حال، عملکرد اولیه پورا ایکس مکس مسیر روشنتری را برای گوشیهای تاشدنی نشان میدهد؛ مسیری که ارگونومی و وفاداری محتوا را در کنار مشخصات فنی پرزرقوبرق، و حتی گاهی بالاتر از آنها قرار میدهد. اگر تولیدکنندگان بیشتری همین مسیر را دنبال کنند، چند سال آینده بازار به جای رژهای از نمونههای آزمایشی، بیشتر شبیه تکاملی پیوسته به سوی دستگاههای چندحالته و کاربردی خواهد بود.
نظر بگذارید
نظرات (3)
خیلی خوبه که رو ارگونومی تمرکز کردن، ولی قیمت و دسترسی نسخه پریمیوم ممکنه مانع بشه. یه کم اغراق تو تبلیغات هست، به نظر من.
جالبه، اما واقعا نسبت √۲ توی دنیای واقعی اینقدر فرق ایجاد میکنه؟ ویدیوها، اپها، عکسها فرمتاشون متفواته، شک دارم...
وای، این رویکرد ساده اما زیرکانهس! باز میکنیش و حس میکنی یه تبلت جیبی دستته. فقط کاش باتری هم بهتر بود...