غول های حافظه به کاخ سفید: در قیمت دخالت نکنید

تصور کنید شرکت‌هایی که تراشه‌های حافظه جهان را می‌سازند، از دولت بخواهند آن‌ها را به حال خود بگذارد. دقیقاً همین اتفاق افتاد؛ زمانی که سامسونگ، اس‌کی هاینیکس و مایکرون از کاخ سفید خواستند در تصمیم‌های مربوط به قیمت‌گذاری یا ظرفیت تولید که می‌تواند بازار حافظه را دگرگون کند، دخالت نکند.

آن‌ها این درخواست را از طریق گروه صنعتی سِمی مطرح کردند و به مقام‌های آمریکایی هشدار دادند که سیاست‌های سخت‌گیرانه ممکن است بیش از آنکه سودمند باشند، آسیب‌زا شوند. پیام آن‌ها صریح بود: دستکاری قیمت‌ها یا وادار کردن شرکت‌ها به تغییر تولید، خطر تبدیل یک دوره تقاضای ضعیف به رکودی طولانی‌مدت را افزایش می‌دهد.

درون درخواست صنعت تراشه

سِمی با دست خالی وارد میدان نشد. این گروه به جای درخواست مداخله مستقیم دولت، ابزارهایی برای تقویت تقاضا پیشنهاد کرد که هدفشان برهم نزدن سیگنال‌های بازار است. دو ایده اصلی مطرح شد: معافیت یا تخفیف مالیاتی برای خریداران محصولات الکترونیکی و حمایت قوی‌تر از قراردادهای بلندمدت تأمین. هر دو راهکار می‌خواهند خرید را تحریک کنند، بدون آنکه قیمت تراشه یا خروجی کارخانه‌ها دستکاری شود.

دلیل این رویکرد محتاطانه چیست؟ تولیدکنندگان حافظه می‌گویند راه‌اندازی کارخانه‌های جدید تولید تراشه سال‌ها زمان می‌برد. حتی با وجود اینکه انتظار می‌رود ظرفیت سالانه حافظه دی‌دی‌آر حدود ۱۹ درصد افزایش یابد و کارخانه‌های تازه‌ای نیز در حال ساخت هستند، این واحدها نمی‌توانند ناهماهنگی فوری میان تقاضا و عرضه را حل کنند. صبر لازم است. البته زمان، هزینه بالایی هم دارد.

از سوی دیگر، یک پیچیدگی مهم در راه است. تقاضا برای حافظه بیش از پیش تحت تأثیر استقرارهای عظیم هوش مصنوعی و مراکز داده قرار گرفته است. چند مدیر ارشد در سامسونگ و اس‌کی هاینیکس هشدار داده‌اند که اگر الگوی خرید کنونی ادامه یابد، تقاضا می‌تواند از عرضه پیشی بگیرد و کمبودها تا سال ۲۰۲۷ یا حتی پس از آن ادامه پیدا کند. این چشم‌انداز، محاسبات سیاست‌گذارانی را که می‌خواهند زنجیره تأمین تراشه را تقویت کنند بی‌آنکه موجب اعوجاج قیمتی شوند، تغییر می‌دهد.

بنابراین سیاست‌گذاران با یک انتخاب روبه‌رو هستند. یا به سمت اقدامات مستقیم در قیمت و ظرفیت تولید بروند و خطر برهم زدن سیگنال‌های بازار را بپذیرند، یا با مشوق‌ها تقاضا را در کوتاه‌مدت هدایت کنند تا صنعت در افق بلندمدت توسعه ظرفیت را کامل کند. ترجیح صنعت کاملاً روشن است.

این شرکت‌ها صریح می‌گویند: دخالت دولت خطر طولانی‌تر شدن رکود را بالا می‌برد.