5 دقیقه
یک استارتاپ در شانگهای میگوید چیز متفاوتی ساخته است: گوشی هوشمندی که بهجای شما فکر میکند. نام این شرکت استپفان است، مجموعهای که بهسختی سه سال از عمرش میگذرد و مهندسان سابق مایکروسافت در آن فعالیت میکنند. دستگاهی هم که فعلا با تبلیغات اولیه معرفی کردهاند، استپایکس نئو نام دارد. اطلاعیه را که میخوانید، با انبوهی از عبارتهای مطمئن و پرطمطراق روبهرو میشوید: عامل هوشمند شخصی، محیط اجرای بومی برای عاملها، اجرای خودکار آفلاین؛ اما هرچه جلوتر میروید، جزئیات فنی کمرنگتر میشود.
اول هیاهو، بعد سختافزار
استپفان، استپایکس نئو را حول یک تجربه بستهبندیشده معرفی میکند: محیط عاملی به نام استپ ایاواس و یک عامل گفتوگومحور به نام استپ آمو. آمو همان رابطی است که کاربر با زبان طبیعی با آن صحبت میکند. این شرکت میگوید سیستمعامل آن یک «محیط اجرا» بهینهشده برای عاملهای هوش مصنوعی میسازد و سه دردسر کلاسیک را هدف گرفته است: حافظه، تصمیمگیری و اجرا. طبق ادعاها، جستوجو در حافظه حدود ۱۵ میلیثانیه زمان میبرد. این همان عددی است که روی اسلاید ارائه بسیار چشمگیر به نظر میرسد. اما ساختن اسلاید آسان است؛ ارائه شواهد نه.

چند ادعای فنی هم وجود دارد که ارزش توجه دارند. گفته میشود مدل رویدستگاه استپفان، یعنی استپ اج، در ۲۹ بنچمارک از مدلهای همرده پیشی گرفته است. شرکت هنوز اعلام نکرده این بنچمارکها کدام بودهاند یا مدلهای مقایسهشده چه نام داشتهاند. گفته میشود این عامل بسیاری از وظایف را بهصورت محلی انجام میدهد، اما برای کارهای سنگینتر میتواند از خدمات ابری کمک بگیرد، درحالیکه وعده میدهد دادههای شخصی هرگز از گوشی خارج نمیشوند. چنین رویکرد ترکیبی در دنیای هوش مصنوعی موبایل منطقی و آشناست، اما شرکت هیچ نمودار معماری، اندازه مدل یا نمونه بار کاری ارائه نکرده تا ناظران بیرونی بتوانند درباره بدهبستانها قضاوت کنند.
توصیف سیستمعامل نیز پرسشهایی ایجاد میکند. استپفان میگوید استپ ایاواس ترکیبی از اندروید، لینوکس و اجزای آرتیاواس است. این میتواند به معنای یک نسخه سفارشی از اندروید باشد که با سرویسهای بلادرنگ در سطح پایین تقویت شده، یا شاید صرفا یک پوسته اندرویدی با نامگذاری تازه باشد. هر دو احتمال منطقی است. هیچکدام هم تایید نشدهاند.
انتخابهای طراحی نیز لایه دیگری از آشنایی به ماجرا اضافه میکند. گفته میشود استپایکس نئو در پشت بدنه یک پنل الایدی نقطهماتریسی دارد که از نظر بصری یادآور سبک طراحی گوشیهای ناتینگ است. هیچ مشخصاتی از پردازنده، باتری، دوربین، رم یا نمایشگر منتشر نشده است. تاریخ عرضهای هم در کار نیست. آنچه فعلا داریم، یک روایت آرمانگرایانه و فهرستی از شرکای زمان عرضه است که شبیه فهرست نامهای بزرگ سوپراپهای چینی به نظر میرسد: میتوان، علیپی، ایمپ، بایدو، دیدی، سیتریپ و چند نام دیگر.
در وضعیت فعلی، این ماجرا بیشتر شبیه نمایش است تا محصولی با پشتوانه محکم.
پس چرا این موضوع اهمیت دارد؟ نخست اینکه عبارت «گوشی عاملمحور» به آهنربای تازه بازاریابی تبدیل شده است. این اصطلاح به نرمافزاری پایدار و نیمهخودمختار اشاره دارد که میتواند از طرف شما عمل کند؛ رستوران رزرو کند، پیامها را اولویتبندی کند، تقویمها را هماهنگ کند و همه اینها را بدون نیاز به فرمانهای مداوم انجام دهد. ایده جذاب است. اما بار فنی آن سبک نیست. رفتار عاملمحور واقعی به مدیریت حافظه قدرتمند، قواعد تصمیمگیری ایمن و اجرای قابل اتکا در موقعیتهای نامرتب دنیای واقعی نیاز دارد. عرضه چنین چیزی در نخستین محصول یک استارتاپ جوان کار سادهای نیست.

برای مصرفکنندگان و ناظران صنعت، این عرضه یک نمونه آزمایشی مهم است. آیا هنوز یک بازیگر کوچک میتواند تجربه کاربری را حول یک عامل هوش مصنوعی رویدستگاه تعریف کند، یا در نهایت با رابطهای تدریجی و محدود از سوی فروشندگان بزرگ روبهرو میشویم که سختافزار، ابر و مدلها را همزمان در اختیار دارند؟ استپفان تلاش میکند توجهها را جلب کند؛ شاید برای دسترسی به ظرفیت تولید شرکتهای سازنده قراردادی، جذب شرکای توسعهدهنده یا دریافت سرمایه. اگر این توجه به گوشی فعالی تبدیل شود که واقعا یک عامل را آفلاین اجرا کند و همزمان وظایف ابری را با محافظت از حریم خصوصی هوشمندانه هماهنگ کند، ارزش دنبالکردن خواهد داشت. اگر نه، کنار بسیاری از ادعاهای بیسرانجام پیش از خود قرار میگیرد.
پرسشها همچنان باقی است. آیا استپ ایاواس واقعا یک لایه تازه سیستمعامل است یا اندرویدی با نام جدید؟ استپ اج چقدر بزرگ و توانمند است و تحت چه محدودیتهایی اجرا میشود؟ آیا استپایکس نئو از عاملهای شخص ثالث پشتیبانی خواهد کرد و امنیت و دسترسی به دادهها چگونه مدیریت میشود؟ فعلا استپفان یک پیشنمایش کنجکاویبرانگیز و فهرستی بلند از همکاران ارائه کرده، اما جزئیات مهندسی قابل راستیآزمایی بسیار کم است.
شاید استپایکس نئو به نخستین گوشی هوشمند عاملمحور معتبر تبدیل شود. شاید هم یک حرکت بازاریابی باشد که برای ساختن تیترها طراحی شده است. هر کدام از این دو نتیجه، نکته مفیدی به ما میگوید: اینکه قابلیتهای عاملمحور عمدتا یک نوآوری نرمافزاری هستند که میتوانند روی سختافزارهای رایج سوار شوند، یا مسئلهای از جنس یکپارچگی سختافزار و نرمافزارند که فقط بازیگران بزرگتر توان گسترش آن را دارند.
پاسخ کوتاه؟ این فضا را زیر نظر بگیرید و پیش از پذیرفتن روایت، بنچمارکها، دموها و مقالههای فنی را مطالبه کنید.
.avif)




نظر بگذارید
نظرات (4)
خلاصه درست گفتن که عاملمحور mostly نرمافزاریه، ولی برای ادعاهای قوی، بنچمارک و معماری رو منتشر کنن لطفا.
وااای ایده خوبه! اگه واقعا آفلاین و قابل اعتماد باشه کلی زندگیمون راحت میشه، اما شواهد فنی لازمِ، نه تبلیغ
زیاد هیجانزده نشید، اول مشخصات سختافزار رو بگن بعد وعدهها ممکنه فقط یه شو تبلیغاتی باشه
این ادعاها خیلی بزرگه، ۱۵ میلیثانیه؟ واقعا؟ بنچمارکها کجا هستن، دمو زنده ببینیم بعد قضاوت