هایسنس A10؛ گوشی جوهر الکترونیکی با نمایشگر دوم ال سی دی

تصور کنید گوشی هوشمندی داشته باشید که هنگام مطالعه مثل کیندل رفتار کند و وقتی ویدئو تماشا می‌کنید، تجربه‌ای شبیه یک گوشی معمولی ارائه دهد. هایسنس معتقد است زمان چنین مصالحه‌ای فرارسیده و همین ایده را در A10 پیاده کرده است.

در بخش جلویی دستگاه یک پنل ۶.۱۳ اینچی جوهر الکترونیکی قرار دارد؛ همان نمایشگر مات و کم‌فشار برای چشم که دوستداران کتاب از کتاب‌خوان‌های الکترونیکی می‌شناسند. اما نکته متفاوت اینجاست: می‌توانید یک نمایشگر ال‌سی‌دی جداشدنی را به‌صورت مغناطیسی به پشت گوشی وصل کنید تا اجرای اپلیکیشن‌ها، پخش رسانه و هر کاری را که به نرخ نوسازی سریع نیاز دارد، بر عهده بگیرد.

این طراحی چه کمکی می‌کند؟ پاسخ ساده است. اندروید برای بازترسیم کند نمایشگرهای کلاسیک جوهر الکترونیکی ساخته نشده است. حتی با سریع‌تر شدن فناوری جوهر الکترونیکی، این نمایشگرها همچنان در نمایش انیمیشن‌ها و اسکرول روان محدودیت دارند. ال‌سی‌دی جداشدنی یک راهکار عمل‌گرایانه است: سطح مناسب مطالعه حفظ می‌شود و هر زمان لازم باشد، یک نمایشگر استاندارد هم در اختیار شماست.

طبق گزارش‌ها، A10 یک گوشی نسل پنجم است که با اندروید ۱۶ اجرا می‌شود و از یک تراشه اسنپدراگون ۴ نانومتری نامشخص قدرت می‌گیرد. هایسنس هنوز مشخصات کامل این گوشی را منتشر نکرده است، بنابراین با نزدیک شدن به زمان رونمایی، باید منتظر جزئیات بیشتر و شاید چند غافلگیری باشیم.

گوشی هایسنس A10 به‌تنهایی با قیمت ۴٬۰۰۰ یوان چین، حدود ۵۹۰ دلار، عرضه خواهد شد. نمایشگر ال‌سی‌دی جداشدنی به‌صورت جداگانه فروخته می‌شود و ممکن است تا ۳٬۰۰۰ یوان چین، حدود ۴۴۰ دلار، قیمت داشته باشد.

این قیمت‌گذاری یک پرسش مهم را مطرح می‌کند: آیا خریداران آماده‌اند برای ایده گوشی دو نمایشگره‌ای هزینه کنند که یکی از پنل‌های آن جداشدنی و اختیاری است؟ این رویکرد با ساخت یک دستگاه ضخیم و یکپارچه دو نمایشگره تفاوت دارد. طراحی افزونه‌ای به کاربران اجازه می‌دهد تجربه‌ای متمرکز بر مطالعه داشته باشند، بدون اینکه ناچار شوند همیشه یک نمایشگر دوم فعال را همراه دستگاه تحمل کنند.

البته این ایده کاملا تازه نیست. پروژه اخیر Hibreak Dual 2 از برند Bigme در کیک‌استارتر نیز رویکردی مشابه داشت و یک بخش ۶.۱۳ اینچی جوهر الکترونیکی را در کنار یک ال‌سی‌دی ۵ اینچی داخلی در پشت دستگاه ارائه می‌کرد، اما در آن مدل هر دو پنل به‌صورت یکپارچه طراحی شده‌اند و ساختار ماژولار ندارند.

اینکه مسیر ماژولار هایسنس بتواند کاربران را جذب کند یا نه، به کیفیت نرم‌افزار، موازنه مصرف باتری و میزان بی‌دردسر بودن جابه‌جایی میان دو نمایشگر در استفاده روزمره بستگی دارد. اگر این ایده به‌خوبی اجرا شود، شاید بالاخره به یک گوشی هوشمند هیبریدی واقعی برسیم؛ دستگاهی برای کاربرانی که عاشق مطالعه‌اند اما حاضر نیستند قابلیت‌های کامل یک گوشی هوشمند را قربانی کنند. باید A10 را زیر نظر داشت، چون ممکن است آغازگر تحولی کوچک در شیوه ایجاد تعادل میان مطالعه و محتوای چندرسانه‌ای روی یک دستگاه واحد باشد.