افشای فریمور ایسوس ROG Phone 10 و رازهای پنهان آن

فریمور فاش‌شده گاهی مثل یک ماشین زمان عمل می‌کند. یک لحظه فقط توده‌ای از کد به نظر می‌رسد و لحظه‌ای بعد شبیه سند طراحی گوشی‌ای خوانده می‌شود که هرگز به قفسه فروشگاه‌ها نرسیده است. این همان اتفاقی است که برای سری عرضه‌نشده ایسوس راگ فون ۱۰ رخ داد؛ نگاهی کوتاه به بلندپروازی‌هایی که در میانه مسیر توسعه متوقف شدند.

نگاهی به سخت‌افزاری که هرگز از راه نرسید

در قلب هر دو مدل، تراشه کوالکام اسنپدراگون ۸ الیت نسل ۵ قرار داشت که با مودم‌های نسل پنجم، حافظه ذخیره‌سازی UFS 4.0 و رم LPDDR5X همراه می‌شد. پشتیبانی از وای فای ۷ را هم به این مجموعه اضافه کنید تا با دستگاهی روبه‌رو شوید که برای تأخیر پایین و توان انتقال داده بالا ساخته شده بود؛ دقیقا همان چیزی که گیمرها و کاربران حرفه‌ای از یک گوشی گیمینگ پرچمدار انتظار دارند.

انتخاب دوربین‌ها باعث تفاوت میان دو مدل می‌شد. نسخه پرو برای دوربین اصلی ۵۰ مگاپیکسلی به حسگر ۱/۱.۳ اینچی اومن‌ویژن OV50Q تکیه داشت؛ همان حسگری که در شیائومی ۱۷ استفاده شده است. این مدل قرار بود یک دوربین فوق عریض ۱۳ مگاپیکسلی با حسگر OV13B10، یک دوربین تله‌فوتوی ۳۲ مگاپیکسلی با زوم اپتیکال ۳ برابری مبتنی بر حسگر سامسونگ آیسوسل JD1 و یک دوربین سلفی ۳۲ مگاپیکسلی OV32C داشته باشد. مدل استاندارد در دوربین اصلی ۵۰ مگاپیکسلی از حسگر سونی IMX766 استفاده می‌کرد، همان دوربین فوق عریض و سلفی را حفظ می‌کرد و یک لنز ماکرو ۵ مگاپیکسلی نیز به آن اضافه می‌شد.

مشخصات فنی فقط بخشی از ماجراست. حس کار با دستگاه و میزان پرداخت نرم‌افزاری، بخش دیگری است. می‌دانیم ایسوس مجموعه‌ای از قابلیت‌های متمرکز بر بازی و بهینه‌سازی‌های نرم‌افزاری را برای این گوشی برنامه‌ریزی کرده بود، اما افشای فریمور تجربه کامل را نشان نمی‌دهد: یکپارچگی با کنترلر، ترفندهای مدیریت حرارت، تنظیم بازخورد لمسی، پروفایل‌های باتری و همان جزئیات ظریفی که یک گوشی گیمینگ را واقعا درخشان می‌کنند، هنوز ترکیبی از حدس و شایعه باقی مانده‌اند.

پس چرا این مسیر متوقف شد؟ دلیل اصلی، استراتژی شرکت بود. ایسوس سری راگ فون ۹ را در سال ۲۰۲۴ عرضه کرد و بعدتر تصمیم گرفت از چرخه منظم عرضه گوشی‌های معمولی خارج شود. نقشه راه کوتاه شد و این نسخه‌های راگ فون ۱۰ به شبح‌هایی دیجیتال تبدیل شدند.

این دستگاه‌ها در کد واقعی بودند، اما هرگز در دست کاربران واقعی نشدند.

برای علاقه‌مندان، این فریمور پرونده‌ای تلخ و شیرین است: تراشه‌ای رده‌بالا، اتصال مدرن و چینش دوربین‌های جذاب. برای بازار، یادآوری می‌کند که هر نمونه اولیه امیدوارکننده‌ای به محصول نهایی تبدیل نمی‌شود. و برای کسانی که دوست دارند بپرسند چه می‌شد اگر، این افشاگری به چند پرسش پاسخ می‌دهد و باقی ماجرا را به خیال‌پردازی واگذار می‌کند.