باتری سیلیکون کربن سامسونگ؛ تغییر مهم آینده گلکسی اس

پیشرفت‌های مربوط به باتری معمولا مثل حسگرهای دوربین پرزرق‌وبرق یا نمایشگرهای تاشو خبرساز نمی‌شوند. با این حال، تغییر آرام سامسونگ به سمت سلول‌های سیلیکون‌کربن در تازه‌ترین گوشی‌های تاشوی این شرکت، شاید همان تغییری باشد که هر بار گوشی خود را از شارژر جدا می‌کنید، واقعا اهمیت پیدا می‌کند.

خانواده گلکسی زد فولد ۸ و گلکسی زد فلیپ ۸ نخستین گوشی‌های این شرکت هستند که با باتری‌های سیلیکون‌کربن عرضه می‌شوند؛ تغییری در بخش داخلی دستگاه که در مقایسه با سلول‌های متداول لیتیوم‌یونی، چگالی انرژی بالاتری را وعده می‌دهد. به زبان ساده: یا سلول‌های کوچک‌تر، یا انرژی بیشتر در همان حجم. در مدل‌های کتابی فولد ۸، این فناوری به معنای استفاده از باتری‌های بزرگ‌تر از قبل بود؛ اما فلیپ ۸ ظرفیت را ثابت نگه داشت و در عوض ضخامت را کاهش داد، تا نشان دهد سیلیکون‌کربن چگونه می‌تواند برای طراحان فضای مانور بیشتری ایجاد کند.

پس تکلیف سری گلکسی اس چه می‌شود؟ در یک نشست خبری در لندن، مون سونگ هون، معاون بخش سخت‌افزار واحد موبایل سامسونگ، صریح صحبت کرد. او گفت تصمیم برای استفاده از باتری سیلیکون‌کربن، محصول به محصول بررسی می‌شود و به یک معیار ساده بستگی دارد: آیا این فناوری تفاوتی معنادار برای کاربران ایجاد می‌کند یا نه. نه وعده‌ای کلی در کار است، نه جدول زمانی عرضه. فقط معیارهایی عمل‌گرایانه مطرح شده‌اند.

شایعات مدتی است با ایده کاهش محدودیت‌ها برای گلکسی اس ۲۷ اولترا گره خورده‌اند؛ مدلی که شاید بالاخره بتواند از سقف آشنای ۵۰۰۰ میلی‌آمپر ساعت عبور کند و اگر سامسونگ بتواند ظرفیت بیشتری را در همان بدنه جا دهد، به حدود ۵۵۰۰ میلی‌آمپر ساعت نزدیک شود. چنین تغییری برای هر کسی که از چرخه شارژ روزانه خسته شده، خبر خوشایندی خواهد بود.

اما عرضه در دنیای واقعی از اعداد روی برگه مشخصات پیچیده‌تر است. اروپا و آمریکا وقتی ظرفیت یک باتری لیتیومی تک‌سلولی از حدود ۲۰ وات‌ساعت بالاتر می‌رود، قوانین سخت‌گیرانه‌تری برای حمل‌ونقل و تأییدیه‌ها اعمال می‌کنند؛ رقمی که برای ولتاژهای رایج گوشی‌های هوشمند تقریبا معادل ۵۲۰۰ تا ۵۳۰۰ میلی‌آمپر ساعت است. عبور از این آستانه، هزینه‌های لجستیک را بالا می‌برد. برخی سازندگان با چیدمان دو سلولی این محدودیت را دور می‌زنند تا هر سلول زیر سقف مجاز باقی بماند، اما این راه‌حل هزینه تولید را افزایش می‌دهد و فضا اشغال می‌کند؛ چیزی که وقتی هدف ساخت دستگاه‌های باریک است، چندان ایده‌آل به نظر نمی‌رسد.

سامسونگ، همراه با اپل و گوگل، معمولا برای گوشی‌هایی که در بازارهای غربی فروخته می‌شوند، به همین آستانه تک‌سلولی پایبند بوده است. برندهای چینی گاهی مسیرهای متفاوتی را انتخاب کرده‌اند؛ یا هزینه‌های حمل‌ونقل بالاتر را پذیرفته‌اند، یا برای رسیدن به اعداد بزرگ‌تر در جدول مشخصات، سراغ طراحی‌های دو سلولی رفته‌اند. آیا سامسونگ از احتیاط همیشگی خود فاصله می‌گیرد؟ هنوز روشن نیست.

اگر باتری سیلیکون‌کربن بتواند بدون افزایش ضخامت یا دردسرهای مقرراتی، شارژدهی گوشی را به‌طور محسوس بهتر کند، سامسونگ احتمالا آن را به سری گلکسی اس می‌آورد؛ اما فقط در جایی که این بده‌بستان‌ها منطقی باشند.

در همان رویداد، اشاره‌ای کوتاه هم به تلاش‌های سامسونگ در زمینه نمایشگر رول‌شونده شد؛ یادآوری این نکته که شرکت هم‌زمان چندین آزمایش سخت‌افزاری را پیش می‌برد. نمایشگرهای رول‌شونده هنوز روندی کندتر از گوشی‌های تاشو دارند و محدودیت‌های مربوط به دوام و طراحی آن‌ها همچنان در حال حل شدن است. باتری‌ها نیز بخشی از همین معما هستند: نمایشگرهای انعطاف‌پذیر و طراحی‌های غیرمتعارف بدنه، نحوه و محل قرارگیری سلول‌های باتری را تغییر می‌دهند.

هیچ نقشه راه هیجان‌انگیز و قطعی ارائه نشد. در عوض، سامسونگ در حال آزمایش، اندازه‌گیری و سنجش مصالحه‌هاست. برای خریداران گوشی هوشمند، جمع‌بندی ماجرا فریبنده اما ساده است: باید انتظار پیشرفت‌های تدریجی داشت، نه انقلاب‌های یک‌شبه. و اگر پرچم‌دار بعدی شما بین دو بار شارژ، به‌طور محسوسی بیشتر دوام بیاورد، احتمالا هرگز به این فکر نمی‌کنید که چه چیزی باعث آن شده است؛ و صادقانه بگوییم، این بهترین نوع ارتقاست.