سود نینتندو دو برابر شد، با وجود افت فروش سخت افزار

نینتندو به‌تازگی گزارشی فصلی منتشر کرده که در نگاه اول خلاف انتظار به نظر می‌رسد: سود آن بیش از دو برابر شد، اما شتاب فروش سخت‌افزار کاهش یافت. عجیب است؟ بله. راهبردی هم هست؟ باز هم بله.

در دوره آوریل تا ژوئن، سود عملیاتی به ۱۴۲.۵ میلیارد ین ژاپن، حدود ۹۰۲ میلیون دلار، رسید؛ در حالی که سال قبل ۵۶.۹ میلیارد ین بود. با این حال، فروش خالص ۹.۵ درصد کاهش یافت و به ۵۱۷.۸ میلیارد ین، حدود ۳.۲۸ میلیارد دلار، رسید. اعدادی که در دو جهت مخالف حرکت می‌کنند. پس چه چیزی تغییر کرده است؟

بخش بزرگی از ماجرا به پولی یک‌باره مربوط می‌شود که از آن سوی اقیانوس آرام بازگشته است. بازپرداخت تعرفه‌ها در آمریکا حدود ۳۰۰ میلیون دلار بود و در همین فصل مستقیما وارد حساب‌های نینتندو شد. این شرکت می‌گوید بخش عمده فشار تعرفه‌ای را خودش پذیرفته و آن را به مشتریان منتقل نکرده است؛ حتی با اینکه قیمت سوئیچ ۲ را برای بازتاب افزایش هزینه قطعات، نه تعرفه‌ها، تعدیل کرده بود.

در همین حال، فروش سخت‌افزار به‌طور محسوسی سرد شد. نینتندو ۳.۸۲ میلیون کنسول سوئیچ ۲ روانه بازار کرد که ۳۴.۴ درصد کمتر از سال قبل است و ۰.۶۶ میلیون دستگاه سوئیچ اصلی فروخت که ۳۱.۸ درصد کاهش نشان می‌دهد. این افت‌ها از نرم‌تر شدن تقاضا در تعداد دستگاه‌ها حکایت دارد، اما اگر از زاویه نرم‌افزار و خدمات نگاه کنید، تصویر کامل چندان تیره نیست.

فروش بازی‌ها رنگ متفاوتی به گزارش داد. فروش بازی‌های سوئیچ ۲ با رشد ۹.۲ درصدی به ۹.۴۶ میلیون نسخه رسید، در حالی که عناوین سوئیچ اصلی با جهش ۳۸.۶ درصدی به ۳۳.۸۱ میلیون نسخه افزایش یافتند. چند عنوان شاخص این روند را تقویت کردند: توموداچی لایف: زندگی در رویا ۷.۹۴ میلیون نسخه فروخت و پوکمون پوکوپیا نیز حدود ۱.۲۷ میلیون نسخه به آمار فروش اضافه کرد.

درآمد دیجیتال سهم بزرگی از توجه را به خود اختصاص داد. فروش نسخه‌های دانلودی نرم‌افزارهای بسته‌بندی‌شده، عناوین فقط دانلودی، محتوای الحاقی و اشتراک‌ها با رشد ۹۰ درصدی به ۱۳۲.۷ میلیارد ین ژاپن رسید. خرید آنلاین بازی‌ها از سوی کاربران، گسترش کتابخانه‌های شخصی و اشتراک در سرویس‌ها کمک کرد ضعف فروش کارتریج و کاهش جابه‌جایی کنسول‌ها جبران شود.

مالکیت فکری نیز نقش مهمی در این رشد داشت. درآمد کسب‌وکارهای مرتبط با مالکیت فکری ۱۰۷ درصد رشد کرد و به ۳۴.۸ میلیارد ین رسید؛ جهشی که نینتندو آن را عمدتا به موفقیت فیلم سوپر ماریو گلکسی نسبت می‌دهد. پیوندهای سینمایی و تجاری‌سازی گسترده‌تر فرنچایزها نشان می‌دهند چیزی فراتر از ابزار تبلیغاتی هستند و به جریان‌های درآمدی معنادار تبدیل شده‌اند.

در مجموع، ترکیبی از تاب‌آوری ساختاری و عوامل زمانی شکل گرفته است: بازپرداخت قابل توجه تعرفه‌ها، همراه با رونق درآمد دیجیتال و مالکیت فکری، اثر کاهش فروش سخت‌افزار را نرم کرد. فشار هزینه‌ها و تورم قطعات قیمت‌های خرده‌فروشی را به سمت بالا می‌برند، اما اکوسیستم نینتندو، یعنی نرم‌افزار، خدمات دیجیتال و رسانه، همچنان موتور اصلی رشد است.

آیا این الگو ادامه پیدا می‌کند؟ این همان پرسش فوری است که سرمایه‌گذاران و طرفداران مطرح خواهند کرد. در کوتاه‌مدت، بازپرداخت‌های یک‌باره هر فصل تکرار نمی‌شوند. در بلندمدت، توازن میان چرخه‌های نوسازی سخت‌افزار و رشد درآمد دیجیتال و رسانه‌ای تعیین می‌کند که آیا نینتندو می‌تواند فروش نرم‌تر دستگاه‌ها را همچنان به سود بیشتر تبدیل کند یا نه.

در هر صورت، این فصل یک درس مهم از مدل‌های کسب‌وکار مدرن صنعت بازی را برجسته می‌کند: کنسول‌ها هنوز درگاه ورودند، اما نرم‌افزار، اشتراک‌ها و محتوای فرنچایزی دارند به خانه‌ای تبدیل می‌شوند که کاربر در آن زندگی می‌کند.