بازگشت لامبورگینی دیابلو با اکنتریکا وی ۱۲ روباز

یک اسطوره دهه ۱۹۹۰ را تصور کنید که سقفش برداشته شده و چنان بازآفرینی شده که انگار خود زمان برای ادای احترام فراخوانده شده است. این همان تصویری است که اکنتریکا می‌خواهد در ذهن شما بماند: دیابلویی دوباره متولدشده، پرصدا و ملموس، اما با دقتی جراحی‌شده و ظرافتی امروزی.

این پروژه در آغاز، ادای احترامی کاملا شخصی بود. امانوئل کولومبینی، شیفته سرسخت لامبورگینی، با مائوریتزیو رجیانی، مهندسی که پشت مدل‌های مورسیه‌لاگو، گالاردو، آونتادور و هوراکان قرار داشت، همراه شد تا نسل نخست لامبورگینی دیابلو وی ۱۲ را از نو مهندسی کند. چیزی که در سال ۲۰۲۳ با زمزمه‌ای آرام شروع شد، کم‌کم صدایی بلندتر پیدا کرد و سپس دوباره در سکوت فرو رفت. نسخه کوپه وی ۱۲ از تیترها ناپدید شد و این پرسش را باقی گذاشت که آیا آن ۱۹ دستگاه برنامه‌ریزی‌شده هرگز به واقعیت تبدیل خواهند شد یا نه.

از خودروی اهداکننده تا رودستر سفارشی

اکنون اکنتریکا با تعبیر روباز این ایده بازگشته است: رودستری که فرم کلی دیابلو را حفظ می‌کند، اما تقریبا هر بخش آن را پاک‌سازی، بازطراحی و از نو ساخته است. این تیم برای زبان طراحی بیرونی و کابین با استودیوی بورومئو دِ سیلوا در میلان همکاری کرده است. پوسته خودرو ترکیبی از فولاد و فیبر کربن است. عرض محور افزایش یافته، حالت ایستادن خودرو روی زمین محکم‌تر شده و با این حال، برای هر کسی که نگاه آشنا داشته باشد، هنوز بی‌تردید یک دیابلو است.

در این تبدیل، بیش از ۳۵۰۰ قطعه سفارشی به کار رفته است. شاسی اصلی همچنان نقش ستون فقرات خودرو را دارد، اما با تقویت‌کننده‌های فیبر کربنی مستحکم‌تر شده است. سیستم تعلیق بازطراحی‌شده از کمک‌فنرهای نیمه‌فعال اختصاصی بهره می‌برد که برای واکنش‌های تیزتر و پایداری بیشتر تنظیم شده‌اند. قدرت توقف نیز بر عهده ترمزهای برمبو است که مطابق انتظارات عملکردی خودروهای مدرن ارتقا یافته‌اند.

قلب مکانیکی خودرو روی کاغذ آشناست، اما در شخصیت رفتاری کاملا تازه به نظر می‌رسد. پیشرانه تنفس طبیعی ۵٫۷ لیتری وی ۱۲ حفظ شده، اما اکنتریکا مدیریت حرارتی، جریان هوا و واحد کنترل موتور را بازنگری کرده تا واکنش پدال گاز سریع‌تر و انتقال نیرو پاکیزه‌تر باشد. اعداد اصلی شامل ۵۵۰ اسب بخار قدرت در ۷۰۰۰ دور بر دقیقه و ۶۰۰ نیوتن‌متر گشتاور در ۶۵۰۰ دور بر دقیقه است. حداکثر سرعت ۳۳۵ کیلومتر بر ساعت اعلام شده و تجربه رانندگی با گیربکس دستی شش‌سرعته گیت‌دار و سه حالت رانندگی قابل انتخاب، همچنان حال‌وهوایی آنالوگ دارد.

هر یک از ۱۹ رودستر برنامه‌ریزی‌شده، شخصی‌سازی گسترده‌ای خواهد داشت. کابین ترکیبی از چرم کانلی، آلکانتارا، تریم آنودایزشده و فیبر کربن نمایان را به نمایش می‌گذارد و پرداخت‌ها و متریال‌های سفارشی بر اساس سلیقه هر مالک انتخاب می‌شوند. نخستین خودرو از این سری در رویداد دِ کوئل و هم‌زمان با هفته خودروی مونتری به‌صورت عمومی رونمایی خواهد شد؛ صحنه‌ای مناسب برای خودرویی که نوستالژی را با مهارت مهندسی مدرن پیوند می‌زند.

هزینه چقدر خواهد بود؟ اکنتریکا هنوز قیمت تبدیل رودستر را منتشر نکرده است. رستوماد پیشین وی ۱۲ از حدود ۱٫۲ میلیون یورو آغاز می‌شد و این رقم شامل خودروی دیابلو اهداکننده نبود؛ بنابراین می‌توان مقیاس پروژه را تا حدی تصور کرد. این بازسازی چیزی نیست که اتفاقی سراغش بروید. با یک سفارش خاص، یک بازپس‌گیری هویتی و بازتصور لوکس طرف هستیم که برای کلکسیونرهایی ساخته شده که غرش یک وی ۱۲ کلاسیک را همراه با مهندسی امروز می‌خواهند.

در چنین پروژه‌ای نوعی رمانتیسم فنی وجود دارد. پرسش این است: آیا باید یک خودروی کلاسیک را دقیقا همان‌طور که از کارخانه خارج شده حفظ کرد، یا می‌توان با تجهیز آن به بهترین ابزارهای امروز، به روح اصلی‌اش احترام گذاشت؟ اکنتریکا راه دوم را انتخاب کرده و نتیجه، دیابلویی است که در عکس‌ها آشنا به نظر می‌رسد، اما پشت فرمان وعده یک زندگی کاملا متفاوت را می‌دهد.