3 دقیقه
ماه آینده، گودزیلا کاری انجام میدهد که صنعت فیلم ژاپن هرگز مشابه آن را ندیده است.
قسمت تازه، داستانی را ادامه میدهد که «ماینوس وان» در سال ۲۰۲۳ آغاز کرد. خانواده شیکیشیما هنوز در حال جمع کردن تکههای زندگی خود پس از آخرین حمله هیولا هستند و میکوشند زندگیشان را دوباره سر و سامان بدهند، در حالی که تهدیدی تازه، تهدیدی که مستقیما به گودزیلا پیوند دارد، سر برمیآورد. بار دیگر آژانس واکنش اضطراری باید وارد عمل شود و در میان این نمایش عظیم، سرنوشت شخصی آن خانواده در مرکز روایت قرار میگیرد.
این نخستین فیلم بلند ژاپنی خواهد بود که با فرمت آیمکس فیلمبرداری میشود. این موضوع فقط یک نکته فنی حاشیهای نیست. آیمکس شیوه نفس کشیدن یک صحنه را تغییر میدهد. جزئیات را بزرگتر میکند، افقها را گسترش میدهد و لحظات کوچک انسانی را در برابر موجودات غولآسا، باشکوه و سرنوشتساز جلوه میدهد. فیلمسازان سراسر جهان در یک دهه اخیر بیش از گذشته به این فرمت تکیه کردهاند. حتی کریستوفر نولان اخیرا با «اودیسه» خبرساز شد، اثری که به طور کامل با دوربینهای ۷۰ میلیمتری آیمکس فیلمبرداری شده است؛ تصمیمی که نشان داد فیلمسازان بار دیگر در حال آزمودن مقیاس و بافت بصری سینما هستند.
البته نباید تصور کرد رابطه گودزیلا و آیمکس کاملا تازه است. «مانسترورس» شرکت لجندری پیشتر بلاکباسترهای مرتبط با گودزیلا را به سالنهای آیمکس و آیمکس سهبعدی آورده بود و فیلم «گودزیلا در برابر کونگ: امپراتوری نوین» محصول ۲۰۲۴ در مرحله تولید از دوربینهای آری الکسا الاف و مینی الاف استفاده کرد و سپس تصاویر را برای اکران سهبعدی تبدیل کرد. آنچه «ماینوس زیرو» را متمایز میکند این است که یک تیم تولید ژاپنی از همان آغاز فیلمبرداری اصلی، آیمکس را در قلب فرایند ساخت قرار داده و وعده زبان بصری متفاوتی را برای صدای بومی این فرنچایز میدهد.
گمانهزنیها از همین حالا داغ شده است. آیا کایجوهای دیگری در نبرد به گودزیلا میپیوندند؟ آیا قرار است شاهد اتحادها یا خیانتهایی باشیم که نقشه قدرت در این مجموعه را از نو تعریف میکنند؟ طرفداران در حال ساختن نظریههایی هستند که از حدسهای آرام و قابل باور تا سناریوهای کاملا انفجاری پیش میرود، درست همان موج هیجانی که یک اکران بزرگ در فرمت ممتاز برای شکوفا شدن به آن نیاز دارد. «ماینوس وان» فقط تحسین منتقدان را به دست نیاورد؛ این فیلم به یکی از پرفروشترین فیلمهای ژاپنی سال ۲۰۲۳ تبدیل شد و موفقترین اثر تاریخ این فرنچایز تا امروز لقب گرفت.
درست است که فیلمهای قبلی گودزیلا نیز در سالنهای آیمکس نمایش داده شدند، اما فیلمبرداری کامل با آیمکس سطح انتظار را بالاتر میبرد. پردههای ممتاز، قابهای بزرگتر و صدای فراگیر باعث میشوند پرداخت هزینه بیشتر برای بلیت شبیه یک وعده باشد: چیزهایی را خواهید دید و شنید که در خانه به دست نمیآورید. اگر «ماینوس زیرو» به این وعده عمل کند، باید انتظار داشت تماشاگران در شمار گسترده تجربه بزرگتر سینمایی را انتخاب کنند.
یک نکته کوچک هم وجود دارد: نخستین نمایش جهانی فیلم در جشنواره فیلم نیویورک به صورت آیمکس نخواهد بود، زیرا سالنهای «فیلم ات لینکلن سنتر» تجهیزات لازم را ندارند. بنابراین نخستین برداشتهای عمومی بدون آن لایه اضافی از مقیاس منتشر خواهد شد. با این حال، اگر واکنشهای اولیه همان شور و اشتیاق پس از «ماینوس وان» را تکرار کند، انتظار برای نمایشهای کامل آیمکس فقط بیشتر خواهد شد.
چه برای درام خانوادگی به تماشای فیلم بیایید، چه برای صحنههای عظیم هیولایی و چه برای دیدن این که گودزیلا برای نخستین بار در یک تولید ژاپنی قاب آیمکس را پر میکند، این دنباله میتواند شیوه تجربه این فرنچایز را تغییر دهد و نشان دهد ژاپن چگونه سهم خود را در سینمای تماشایی جهان تثبیت میکند.
.avif)
نظر بگذارید
نظرات
هنوز نظری ثبت نشده. اولین نفر باشید.