سوزن‌ها کم‌کم از دنیای پایش سلامت کنار می‌روند. اکنون یک پوشیدنی باریک، نه بزرگ‌تر از یک انگشتر مهر، مولکول‌های موجود در عرق شما را نمونه‌برداری می‌کند و تصویری بیوشیمیایی از بدن را به گوشی‌تان می‌فرستد.
پژوهشگران دانشکده مهندسی جیکوبز در دانشگاه کالیفرنیا سن‌دیگو انگشتری ساخته‌اند که با یک نمونه‌بردار هیدروژلی اسمزی، نشانگرهای زیستی را از عرق پوست جذب می‌کند. این دستگاه الکل، گلوکز، کتون‌ها، لاکتات، ویتامین سی و اسید اوریک را بدون حتی یک سوزن‌زدن تشخیص می‌دهد. داده‌ها به‌صورت پیوسته به اپلیکیشن گوشی هوشمند ارسال می‌شوند و در کنار شمارش قدم‌ها و نمودارهای ضربان قلب، تصویری مولکولی و تقریبا لحظه‌ای از وضعیت بدن ارائه می‌کنند.
تفاوت اصلی این فناوری در اندازه آن نیست، بلکه در نوع سیگنال‌هایی است که ثبت می‌کند. بیشتر پوشیدنی‌های مصرفی امروز عمدتا داده‌های بیوفیزیکی مانند حرکت، دما و ریتم قلب را گزارش می‌دهند. این انگشتر یک لایه مولکولی به پایش سلامت اضافه می‌کند و تغییرات بیوشیمیایی را به‌طور مداوم دنبال می‌کند؛ تغییراتی که وضعیت متابولیک و تعادل تغذیه‌ای بدن را آشکار می‌سازند. نمونه‌بردار هیدروژلی آن به اندازه‌ای حساس است که در زمان استراحت و خواب هم کار می‌کند، بنابراین برای دریافت داده‌های معنادار لازم نیست در باشگاه غرق عرق شوید.
تاموگنا ساها، پژوهشگر پسادکتری در دانشگاه کالیفرنیا سن‌دیگو، می‌گوید: «انگشترهای تجاری اطلاعات بیوفیزیکی در اختیار شما می‌گذارند، اما نشانگرهای مولکولی را که بینش عمیق‌تری از سلامت فرد ارائه می‌کنند، ندارند.» جمله‌ای کوتاه. پیامدی بزرگ.
آزمایش‌های بالینی نشان می‌دهد داده‌های گلوکز و کتون این انگشتر با پایشگرهای پیوسته گلوکز و دستگاه‌های تجاری سنجش کتون خون همخوانی خوبی دارد. پایداری کالیبراسیون آن حدود دو ماه دوام می‌آورد؛ موضوعی که نیاز به نگهداری را کاهش می‌دهد و باعث می‌شود دستگاه در زندگی روزمره مزاحم نباشد. این نکته مهم است، چون وقتی یک پوشیدنی تقریبا نامرئی و راحت باشد، احتمال استفاده روزانه از آن بیشتر می‌شود.
برای افراد مبتلا به دیابت، مزیت عملی این فناوری می‌تواند بسیار روشن باشد. پایش پیوسته ۱۲ ساعته گلوکز و کتون‌ها تصمیم‌گیری درباره دوز انسولین را ساده‌تر می‌کند و کمک می‌کند روندهای متابولیک پیش از تشدید شدن شناسایی شوند. پروفسور جوزف وانگ، مدیر آزمایشگاهی که این پژوهش را هدایت کرده است، توضیح می‌دهد: «انگشتری که داده‌های مولکولی پویا را در لحظه ثبت کند، می‌تواند به انتخاب‌های سالم‌تر در رژیم غذایی، سبک زندگی و مدیریت انسولین کمک کند.»
البته هنوز مسیرهایی پیش روست: مطالعات بلندمدت، بررسی‌های قانونی و همان اصلاحات همیشگی تجربه کاربری که یک نمونه آزمایشگاهی را به محصولی مصرفی تبدیل می‌کند. با این حال، ایده از همین حالا جذاب است: دستگاهی کوچک و راحت که به شیمی بدن گوش می‌دهد و آن را به بینشی قابل استفاده تبدیل می‌کند. آیا حاضر می‌شوید سوزن زدن به انگشت را با یک انگشتر جایگزین کنید؟
نظر بگذارید
نظرات (2)
کالیبراسیون دو ماهه امیدوارکننده ست، اما توو شرایط واقعی با تعریق کم یا پوست خشک چی؟ اگر فقط تو آزمایشگاه جواب بده، خب عملا بی‌فایده میشه.
واااااو انگشتر که از عرق می‌خونه؟! ایده عالی ولی یه کم نگرانم، حریم خصوصی چی میشه، کی داده‌هارو نگه می‌داره؟