وقتی خشم بیامان جان ویک با نیرویی افسانهای، کندپا و برخاسته از دل طبیعت روبهرو شود، چه اتفاقی میافتد؟ وایلدمن، تریلر انتقامی تازهای که در نقطه تلاقی اکشن فوقسبکپردازیشده و وحشت فولکلور شکل میگیرد، میخواهد پاسخ همین پرسش را پیدا کند.
خط داستانی فیلم صریح و بیرحمانه است: پس از آنکه شکارچیان برادر کوچکترش را میکشند، یک بیگفوت غولپیکر در مسیری یکدنده و بیبازگشت قدم میگذارد: بازگرداندن جسد و کشتن همه کسانی که مسئول این جنایتاند. این یک داستان انتقامی است، اما نه از آن جنس که در لابیهای شیشهای و فولادی هتلها روایت میشود. بیشتر به محوطههای گلآلود، درختان شکسته و خشونتی فکر کنید که به قدمت خود جنگل احساس میشود.
پشت این پروژه، شرکت بدلندز به رهبری اسکات استرایس قرار دارد که در همکاری خلاقانه نزدیک با باسیل ایوانیک و اریکا لی، از چهرههای باسابقه تاندر رود، فعالیت میکند. آنها حقوق وایلدمن را به دست آوردهاند و قرار است فیلمنامه جیکوب راینر، نویسنده تازهنفس اهل تگزاس، را به سمت تولید هدایت کنند. فیلمنامه راینر نه در محوطه یک استودیو، بلکه در اینترنت جلب توجه کرد؛ در رقابتی جدی و گزنده به نام خون و جوهر در وبسایت اسکریپتشدو دات نت که توسط منتقد و ویراستار، کارسون ریوز، برگزار میشود.

ریوز فیلمنامههایی را برجسته کرد که از میان آثار دیگر متمایز بودند و وایلدمن هم وارد همان فهرست کوتاه شد. از آنجا، فیلمنامه به میز جک واگنر در آلیبای اینترتینمنت رسید. واگنر تماس گرفت، مذاکرات با سرعت پیش رفت و اثری که ابتدا ورودی پرشور نویسندهای شیفته بیگفوت بود، به نخستین فروش حرفهای راینر تبدیل شد. ریوز نیز قرار است به عنوان تهیهکننده اجرایی وارد پروژه سینمایی شود.
در ایده اصلی فیلم، نوعی شیطنت جذاب و ضدجریان وجود دارد. فیلم وعده طراحی حرکات پرانرژی و وضوح اخلاقی سینمای اکشن مدرن را میدهد؛ همان جنسی که جان ویک را به نمادی برای آشوب دقیق و حسابشده تبدیل کرد. اما این الگو اینبار با قهرمانی غیرانسانی بازآفرینی شده که انگیزههایش ابتدایی، بنیادین و سازشناپذیرند. باید طرفدار چه کسی باشید؟ از چه کسی بترسید؟ فیلم از همین حالا تنشی پرکشش میان همدلی و نمایش خشونت بنا میکند.
انتخاب بازیگران، لحن نهایی و کارگردان هنوز پرسشهایی بیپاسخاند. آیا وایلدمن به سمت وحشت تمامعیار میرود یا ضربان شیک و تند اکشن را حفظ میکند؟ آیا این موجود یک ضدقهرمان تراژیک با موشنکپچر خواهد بود یا هیولایی هراسانگیز با جلوههای عملی؟ پاسخ این پرسشها تعیین میکند که با یک ایده نمایشی هوشمندانه طرفیم یا آغاز چیزی عجیبتر و ماندگارتر.
در هر صورت، وایلدمن یادآور این نکته است که ایدههای تازه اغلب از جاهایی غیرمنتظره میآیند؛ از یک مسابقه در تالار گفتوگو، یک هواداری پرشور، یا نویسندهای منطقهای با وسواسی مشخص. گاهی هم بهترین راه برای بازآفرینی یک فرمول محبوب این است که قهرمان داستان را با یک افسانه عوض کنید و بگذارید آشوب خودش راهش را پیدا کند.
.avif)



نظر بگذارید
نظرات (2)
ایده جذابه ولی شک دارم؛ اینکه قهرمان غیرانسانی باشه یعنی طرفدار کی بشیم؟ فیلم یا با احساس تموم میشه یا فقط خشونت نمایشی، همه چیز به کارگردان وصِله
وای، جان ویک با بیگفوت؟ خیلی عجیب ولی باحاله! ایده جنگل و خشونت قدیمی جذابه... امیدوارم همدلی با هیولا له نشه، جلوه عملی یا ترکیبی؟