اولین نگاه به رابرت پتینسون در پرایم تایم ونیز

یک قاب می‌تواند شیوه به خاطر سپردن یک چهره را تغییر دهد. در جشنواره فیلم ونیز، نخستین عکس رسمی رابرت پتینسون در نقش کریس هنسن منتشر شد و همین حالا هم شبیه یک تکان فرهنگی کوچک به نظر می‌رسد: آشنا، وهم‌آلود و به شکلی عجیب صمیمی.

پرایم‌تایم، نخستین فیلم داستانی لنس اوپنهایم در مقام کارگردان، به سازوکارهای پنهان پشت برنامه به دام انداختن شکارچی می‌پردازد؛ بخشی مبتنی بر عملیات تله‌گذاری که تلویزیون جنجالی و عامه‌پسند اوایل دهه ۲۰۰۰ را تعریف کرد. فیلم تصمیم‌های پشت صحنه‌ای را دنبال می‌کند که عملیات‌های افشاگرانه روزنامه‌نگارانه را به نمایشی دیدنی و پرمخاطب تبدیل کردند، و پتینسون نقش چهره مرکزی برنامه را بازی می‌کند؛ مردی که با حس وظیفه وارد شد و به‌تدریج خود را گرفتار زرق‌وبرق شهرت دید.

اینجا جمله‌های کوتاه اثر می‌گذارند. و بعد، ضربه‌های بعدی. گفته می‌شود پتینسون لغزش آرام از یقین اخلاقی به وسواس حضور مقابل دوربین را با اجرایی پیش می‌برد که منتقدان آن را چندلایه و ناآرام‌کننده توصیف کرده‌اند. آیا این فیلم هشداری درباره اخلاق رسانه‌ای است یا تصویری از جاه‌طلبی افسارگسیخته؟ فیلم نشان می‌دهد که هر دو است.

در کنار پتینسون، مریت ویور در نقش تهیه‌کننده برنامه ظاهر می‌شود، اسکایلر جیسوندو نقش یکی از اهداف جوان‌تر به‌کاررفته در این عملیات را بازی می‌کند، و نام فیبی بریجرز، موسیقی‌دان، به‌عنوان یکی از اعضای تیم تولید ثبت شده است. جف زاکر، مدیرعامل پیشین ان‌بی‌سی‌یونیورسال، نیز در فیلم در نقش خودش حضور دارد؛ یادآوری روشنی از اینکه پشت صحنه، میزان ریسک و حساسیت تا چه اندازه بالا بوده است.

فیلمنامه که به نام آجون سینگ ثبت شده، از مقاله سال ۲۰۰۷ با عنوان «امشب در دیت‌لاین: این مرد خواهد مرد» الهام می‌گیرد و گزارشگری واقعی را به روایتی دراماتیک تبدیل می‌کند؛ روایتی که مرز میان پاسخ‌گویی و سرگرمی را زیر سؤال می‌برد. برای اوپنهایم، این یک گام نخست جسورانه در فیلم‌سازی داستانی است؛ گامی که بسیاری از تماشاگران معتقدند نتیجه داده است.

واکنش‌های اولیه از ونیز مثبت بوده و منتقدان، تصویرپردازی پیچیده رابرت پتینسون را یکی از دلایل اصلی به‌روز و ناآرام‌کننده بودن پرایم‌تایم دانسته‌اند.

هنوز تاریخ اکران گسترده‌ای برای فیلم اعلام نشده، اما نمایش نخست آن در جشنواره ونیز از همین حالا پرایم‌تایم را وارد رادار فصل جوایز کرده و بحث‌هایی را درباره شیوه بسته‌بندی عدالت برای مخاطبان تلویزیون برانگیخته است. منتظر بحث باشید. منتظر ناراحتی باشید. و آماده باشید که با دقت تماشا کنید.