تصور کنید پوشش شبکهای داشته باشید که در درهای کوهستانی، روی یک کشتی در دریا یا حتی در تونل مترو همراه شما بماند. همین وعده، بزرگترین اپراتورهای اروپا را به گفتوگوهایی سوق داده که شاید تا چندی پیش دور از انتظار بود: ساخت یک مسیر مشترک برای ارائه اتصال ماهوارهای مستقیم به گوشیهای موبایل معمولی.
چه شرکتهایی مذاکره میکنند و چه چیزی در میان است
دویچه تلکوم، اورنج، وودافون و تلفونیکا بیسروصدا در حال بررسی تشکیل یک کنسرسیوم مشترک هستند تا برای بخشی از طیف ماهوارهای ۲ گیگاهرتز اتحادیه اروپا پیشنهاد بدهند. اگر این طرح پیش برود و آنها موفق به دریافت این تخصیص شوند، برنامه این است که خدمات ماهوارهای مستقیم به موبایل ارائه شود؛ بدون نیاز به پایانههای ویژه، بدون آنتنهای بزرگ و تنها با سرویسی که به گوشیهای سازگار میرسد.
انگیزه این حرکت روشن است. اتحادیه اروپا نشان داده که میخواهد کنترل راهبردی فرکانسهای ممتاز ماهوارهای را در دست داشته باشد و توانمندیهای بومی خود را در ارتباطات فضایی تقویت کند. بروکسل دو سوم طیف شبکه چندمداری IRIS² را برای استفاده تجاری در نظر گرفته و قصد دارد بخش قابل توجهی از آن را برای اپراتورهای اروپایی حفظ کند، نه اینکه این ظرفیت به شرکتهای خارجی واگذار شود.

این وضعیت یک فرصت تازه ایجاد میکند. چهار اپراتور بزرگ اروپا در حال ارزیابی یک پیشنهاد مشترک برای سهم تعیینشده اتحادیه اروپا از باند ۲ گیگاهرتز هستند؛ اقدامی که میتواند قدرت چانهزنی جمعی آنها را افزایش دهد و عرضه خدمات را در چندین بازار سرعت ببخشد. برای مصرفکنندگان، نتیجه میتواند به معنای پوشش گستردهتر و پشتیبانی ارتباطی در زمان اختلال شبکههای زمینی باشد. برای اپراتورها نیز این یک شرطبندی بر سر حفظ جایگاه در دورهای است که انتظارات از اتصال و اینترنت موبایل مدام بالاتر میرود.
هنوز هیچیک از این اپراتورها چیزی را امضا نکردهاند. وودافون، اورنج و تلفونیکا درباره گزارش بلومبرگ اظهارنظر نکردهاند و هیچ تصمیم نهایی نیز اعلام نشده است. با این حال، صرف احتمال شکلگیری چنین کنسرسیومی نشانه یک تغییر مهم است: اپراتورهای موبایل دیگر نمیخواهند خریداران منفعل خدمات ماهوارهای باشند؛ آنها میخواهند مالک زیرساخت انتقال و تجربه مشتری باشند.
این تحول چه چیزهایی را میتواند تغییر دهد
لینکهای ماهوارهای مستقیم به موبایل قواعد بازی را تغییر میدهند. امروز خدمات ماهوارهای اغلب به دستگاههای تخصصی، شرکای یکپارچهسازی یا سختافزارهای گرانقیمت نیاز دارند. آوردن این قابلیت بهصورت مستقیم به گوشیهای هوشمند رایج، دامنه دسترسی را به شکل چشمگیری گسترش میدهد و جریانهای درآمدی تازهای ایجاد میکند: خدمات اضطراری، اینترنت پهنباند روستایی، اینترنت اشیای صنعتی، اتصال دریایی و هوایی، و شبکههای مقاوم برای دولتها و شرکتها.

البته موانع فنی و مقرراتی هم وجود دارد. گوشیها باید از رادیوهای سازگار پشتیبانی کنند و استانداردها باید نهایی شوند. تخصیص طیف فرکانسی نیز باید در سطح مرزها تصویب و هماهنگ شود. با این حال، فشار اخیر اتحادیه اروپا برای اختصاص طیف به نهادهای اروپایی بخشی از اصطکاک ژئوپلیتیکی را کاهش میدهد و یک پیشنهاد یکپارچه را جذابتر میکند.
به بیان ساده، موضوع اصلی کنترل است. اینکه چه کسی مالک طیف فرکانسی باشد، چه کسی استانداردها را تعریف کند و چه کسی هزینه اتصال را دریافت کند. همکاری اپراتورهای اروپایی میتواند این قدرت را در داخل منطقه نگه دارد، به جای آنکه به غولهای فناوری خارجی و ارائهدهندگان ماهوارهای غیراروپایی واگذار شود.
در ماههای آینده باید منتظر خبرهای بیشتری درباره پروندههای رسمی، مشارکتها و پروژههای آزمایشی بود. اگر کنسرسیوم شکل بگیرد و پیشنهاد آن موفق شود، طی چند سال آینده ممکن است گوشیهای معمولی بهطور استاندارد به قابلیت پشتیبان ماهوارهای مجهز شوند و چیزی که امروز گاهی یک قابلیت تازه و جالب به نظر میرسد، به ابزاری روزمره و کاربردی تبدیل شود.
فعلا این داستان هنوز در حال شکلگیری است. اما پیام روشن است: غولهای مخابراتی اروپا خود را برای جهانی آماده میکنند که در آن دکلهای زمینی و شبکههای مداری روی یک صحنه مشترک فعالیت میکنند.
.avif)




نظر بگذارید
نظرات (3)
خوبه ولی حس میکنم زیادی بلندپروازانهست، مخصوصا هزینه و سختی فنی. فعلا فک کنم بیشتر شبیه شعار باشه…
اینو کجا تصویب میکنن؟ مرزها که هر کشور قوانین خودشو داره، چطور هماهنگ میشه؟
وای، اگه واقعاً گوشی عادی بشه با ماهواره وصل بشه زندگی خیلی راحت تر میشه! ولی استانداردها رو باید ببینیم، کار سختیه...