نئون‌ها و غبار لس‌آنجلس سال ۱۹۶۹ دوباره بازمی‌گردند، این بار بزرگ‌تر، پرصداتر و شفاف‌تر. فیلم روزی روزگاری در هالیوود ساخته کوئنتین تارانتینو در ۳۰ اکتبر ۲۰۲۶ (۸ آبان ۱۴۰۵) دوباره به آیمکس می‌آید تا تماشاگران یک بار دیگر خیابان‌های آفتاب‌خورده و طنز خشک و گزنده آن را روی بزرگ‌ترین پرده سینما تجربه کنند.
این‌جا نمایش ریک دالتون و کلیف بوث است. لئوناردو دی‌کاپریو نقش دالتون را بازی می‌کند، ستاره تلویزیونی که برای نجات حرفه رو به افولش می‌جنگد. برد پیت در نقش کلیف ظاهر می‌شود، بدلکار کارکشته‌ای که چند شگفتی پنهان در آستین دارد. مارگو رابی نیز در نقش شارون تیت می‌درخشد، حضوری روشن و محوری در داستانی درباره هالیوودی که در حال دگرگونی است. فیلم در حالی پیش می‌رود که خود صنعت سینما شکل تازه‌ای به خود می‌گیرد و این شخصیت‌ها می‌کوشند در میانه تغییرات، جایگاه خود را پیدا کنند.
روزی روزگاری در هالیوود در سال ۲۰۱۹ با نقدهای بسیار مثبت اکران شد، ده نامزدی اسکار به دست آورد و جایزه بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را برای برد پیت به همراه داشت. این فیلم همچنین بیش از ۳۷۸ میلیون دلار در سراسر جهان فروش کرد، نشانه‌ای روشن از این‌که ترکیب نوستالژی، کمدی و تعلیق در سینمای تارانتینو هنوز تماشاگران زیادی را جذب می‌کند. اما دیدن آن در آیمکس تجربه‌ای کاملا متفاوت است: مقیاس تصویر، رنگ‌ها، طراحی صدا و هر جزئیات دیگر، همگی پرقدرت‌تر و تاثیرگذارتر به نظر می‌رسند.
چرا حالا؟ بازگشت این فیلم به آیمکس درست پیش از فیلم ماجراجویی‌های بیشتر و نامتعارف کلیف بوث از راه می‌رسد، اثری تازه که داستان کلیف را پس از رویدادهای فیلم اصلی دنبال می‌کند. برد پیت بار دیگر به این نقش بازمی‌گردد، دیوید فینچر کارگردانی را بر عهده دارد و نام کوئنتین تارانتینو به عنوان فیلمنامه‌نویس ثبت شده است. همین ترکیب به تنهایی برای برانگیختن کنجکاوی کافی است. برای بسیاری از مخاطبان، این اکران مجدد مانند یک مقدمه عمل می‌کند، فرصتی برای بازگشت به جهان فیلم پیش از آن‌که وارد فصل بعدی زندگی کلیف بوث شوند.
دسترسی به این اکران بسته به کشور و سالن سینما متفاوت خواهد بود، بنابراین اگر بلیت آیمکس می‌خواهید، برنامه اکران سینماهای محلی را بررسی کنید. انتظار چیزی فراتر از یک نمایش دوباره ساده را داشته باشید: این فرصت برای دیدن جزئیات ظریف است، از طراحی صحنه و انتخاب‌های موسیقی متن گرفته تا قاب‌هایی که تارانتینو مانند پرتره‌های کوچک از یک دوران ساخته است. این اکران یادآوری می‌کند که بعضی فیلم‌ها برای دیده شدن در ابعادی بزرگ ساخته شده‌اند.
می‌خواهید لرزش بزرگراهی در سال ۱۹۶۹ و سکوت یک گفت‌وگوی حیاط پشتی را در آیمکس حس کنید؟ تاریخ را در تقویم علامت بزنید و برنامه سینماها را زیر نظر داشته باشید، بازگشت کلیف بوث شاید با یک شب سینمایی و فراموش‌نشدنی آغاز شود.
.avif)
نظر بگذارید
نظرات
هنوز نظری ثبت نشده. اولین نفر باشید.