یک کارت اعتباری را بین دو انگشت نگه دارید. آن ورقه باریک پلاستیکی تقریبا همضخامت باریکترین بخش اساسدی اکسترنال جدید میوز از لکسار است. این محصول نمیخواهد حجیم باشد. انگار اصرار دارد بیسروصدا در جیب ناپدید شود.
شاهکاری نازک در حد یک ورق که به شعر مهندسی میماند
میوز در باریکترین نقطه فقط ۱ میلیمتر ضخامت دارد، چیزی در اندازه یک کارت بانکی استاندارد. حتی ضخیمترین بخش آن هم به ۳.۸ میلیمتر میرسد؛ یعنی اگر برآمدگی دوربین را در نظر نگیریم، از بسیاری از گوشیهای هوشمند نازکتر است. ابعاد کلی دستگاه ۸۰ در ۴۸ در ۳.۸ میلیمتر است. این اعداد چشمگیرند، اما واقعیت فراتر از عدد است: بدنه فلزی یکپارچه و بدون درز، برد مدار چاپی فوقباریک اختصاصی، قطعاتی که با دقت فشرده کنار هم قرار گرفتهاند و لبههای شیبدار، همگی دست به دست هم دادهاند تا فرم دستگاه بهطرز محسوسی سبک و ظریف بماند.
در این طراحی خبری از درزهای آشکار نیست، پیچها تقریبا دیده نمیشوند و فاصلههای معمول بدنه که معمولا نشانه مصالحههای مهندسی هستند، بیصدا حذف شدهاند. مینیمالیسم در اینجا فقط یک انتخاب ظاهری نیست. نتیجه موازنههای حرارتی و سازهای است؛ حاصل تلاش مهندسانی که هر میلیمتر را بهینه کردهاند، بیآنکه قابلیت اطمینان را قربانی کنند.

اما همین نازکی، لکسار را مجبور به بازنگری کرد. جایی برای یک درگاه متداول یواسبی-سی وجود نداشت. بنابراین لکسار سراغ رابط مغناطیسی پوگوپین رفت و کابل اسنپلینک را معرفی کرد؛ کابلی که به حافظه متصل میشود و در سمت دیگر به یک کانکتور استاندارد یواسبی-سی تبدیل میگردد. این یک راهحل هوشمندانه و خوشساخت است؛ تمیز و مرتب مثل رندر یک طراح، اما بهاندازه کافی کاربردی برای استفاده روزمره.
سرعتها هم در دنیای واقعی اطمینانبخشاند. اسنپلینک از سرعت خواندن تا حدود ۱۰۵۰ مگابایت بر ثانیه و سرعت نوشتن نزدیک به ۱۰۰۰ مگابایت بر ثانیه پشتیبانی میکند. سریعترین گزینه بازار نیست، اما برای کارهای جدی کاملا کافی است. میخواهید با مدل آیفون پرو، ویدئوی پرورِز ۴کی با نرخ ۱۲۰ فریم بر ثانیه ضبط کنید؟ میوز از پس آن برمیآید. این توانایی، در کنار پایه مغناطیسی اختیاری که اجازه میدهد حافظه به پشت آیفون یا لپتاپ بچسبد، آن را به یک ایستگاه ضبط جیبی تبدیل میکند.

گزینههای ظرفیت منطقی و کاربردی انتخاب شدهاند: مدلهای ۵۱۲ گیگابایتی و ۱ ترابایتی در برنامه عرضه قرار دارند و زمان دسترسی به آنها برای سهماهه چهارم ۲۰۲۶ پیشبینی شده است. لکسار هنوز قیمت نهایی را اعلام نکرده است. با توجه به افزایش اخیر هزینه حافظه فلش، باید انتظار برچسب قیمتی نسبتا بالایی را داشت.
پس میوز برای چه کسانی ساخته شده است؟ تولیدکنندگان محتوا که ویدئوی موبایلی با بیتریت بالا ضبط میکنند. مسافرانی که وزن کم و فضای جیب برایشان اهمیت دارد. هر کسی که حافظه اکسترنال میخواهد، اما از حجم اضافه فراری است. این محصول دنبال تصاحب تاج سرعت نیست. بیشتر یک بیانیه طراحی است که همزمان نقش یک ابزار کاربردی را هم بازی میکند.
با این حال هنوز پرسشهای زیادی باقی مانده است. چنین بدنه نازکی در برابر ضربهها و استفاده چندساله چقدر مقاوم خواهد بود؟ افت عملکرد حرارتی در انتقالهای طولانی چگونه مدیریت میشود؟ لکسار نشان داده که میتوان نازکی افراطی را بدون قربانی کردن کارایی به محصولی واقعی تبدیل کرد. حالا این بازار است که باید تصمیم بگیرد آیا چنین ظرافتی ارزش پرداخت هزینه ورود را دارد یا نه.




نظر بگذارید
نظرات (3)
زیباس ولی احساس میکنم بیشتر یه بیانیه طراحیست تا نیاز واقعی. قیمت که بالا باشه، کمتر میخرنش، سادهست.
پگوپین؟ یعنی بدون پورت USB! واقعا اتصال در طول زمان شِل نمیشه؟ تست ضربه و دما رو دیدیم یا هنوز، کسی خبری داره؟
وای این کوچیکی! یعنی ۱ میلیمتر؟ اما نگرونم از مقاومتش، اگه فقط یه خراش بخوره... جالب ولی ترسناک هم هست