هشدار لنست درباره خطر نابودی انسان تا پایان ۲۱۰۰ میلادی

بر اساس ارزیابی تازه کمیسیونی که از سوی لنست درباره تهدیدهای سلامت جهانی در قرن بیست و یکم تشکیل شده است، جنگ هسته‌ای و استفاده مخرب از هوش مصنوعی می‌توانند طی ۷۵ سال آینده، مسیری محتمل برای انقراض انسان تا سال ۲۱۰۰ ایجاد کنند. این کمیسیون ۱۷ تهدید بزرگ برای سلامت انسان را شناسایی کرده و اعلام کرده است که برای هر یک، پاسخ‌ها و راهکارهای بالقوه‌ای وجود دارد.

این گزارش، این دو خطر را در کنار فهرست گسترده‌تری از تهدیدها قرار می‌دهد. همچنین نشان می‌دهد که این مشکلات تا چه اندازه به هم پیوسته‌اند و تأکید می‌کند تصمیم‌هایی که رهبران امروز می‌گیرند، سلامت و رفاه نسل‌های آینده را شکل خواهد داد.

تهدیدها چگونه رتبه‌بندی شدند

پژوهشگران تهدیدها را با برآورد سال‌های زندگی سالمی که ممکن است بر اثر بیماری، ناتوانی یا مرگ زودرس از دست برود، رتبه‌بندی کردند. برای این کار از شاخص سال‌های عمر تعدیل‌شده بر حسب ناتوانی، معروف به DALYs، استفاده شد. محاسبات بر پایه روندهای کنونی انجام گرفت و هم سناریوهای خوش‌بینانه و هم سناریوهای بدبینانه را در نظر گرفت.

این کمیسیون می‌گوید یک درگیری هسته‌ای می‌تواند ذرات کافی را به لایه‌های بالایی جو بفرستد، نور خورشید را مسدود کند و قحطی گسترده‌ای به راه بیندازد. همچنین هشدار می‌دهد که کاربردهای مخرب هوش مصنوعی می‌تواند شامل تلاش برای طراحی سلاح‌های زیستی باشد. کارشناسان مشارکت‌کننده در این ارزیابی، احتمال وقوع این سناریوهای انقراض را پایین دانسته‌اند، اما آن را صفر نمی‌دانند.

فراتر از این دو خطر، کمیسیون ۱۵ تهدید دیگر را نیز فهرست کرده است که در مجموع می‌توانند بیش از یک میلیارد سال زندگی سالم را از بین ببرند. این تهدیدها شامل آلودگی هوا، مقاومت ضد میکروبی، سوءتغذیه کودکان، بحران اقلیمی، درگیری‌های مسلحانه متعارف، کاهش کمک‌های خارجی، مصرف بالای الکل، فشار خون بالا، نابرابری درآمدی، سطح پایین آموزش، همه‌گیری‌های طبیعی، چاقی، مشکلات سلامت روان، سیگار کشیدن و سالمندی ناسالم هستند.

برای آنکه یک تهدید در این فهرست قرار بگیرد، باید هم ظرفیت ایجاد آسیب گسترده به سلامت انسان را داشته باشد و هم اقدام‌های قابل قبولی برای مقابله با آن در دسترس باشد. گزارش تأکید می‌کند که تهدیدهای غالب در هر منطقه متفاوت‌اند. در کشورهای پردرآمد، بیماری‌های غیرواگیر مانند چاقی و اختلالات سلامت روان سهم بیشتری از بار بیماری را تشکیل می‌دهند. در کشورهای کم‌درآمد، عواملی مانند سطح پایین آموزش نقش پررنگ‌تری دارند.

برآورد این کمیسیون نشان می‌دهد که فروپاشی یا کاهش شدید کمک‌های بین‌المللی سلامت می‌تواند تا سال ۲۱۰۰ به از دست رفتن حداکثر ۱.۵ میلیارد سال زندگی سالم منجر شود؛ نزدیک به ۷۰ درصد این بار بر دوش آفریقای جنوب صحرا خواهد بود، منطقه‌ای که هم‌زمان با سوءتغذیه کودکان نیز دست‌وپنجه نرم می‌کند.