نامزدهای جوایز گاتهام ۲۰۲۶ و بازگشت رأی تماشاگران

نامزدهای جوایز گاتهام ۲۰۲۶ معرفی شدند؛ از رقابت بازیگران مطرح تا حضور پررنگ سینمای مستقل و بازگشت جایزه انتخاب تماشاگران پس از شش سال، نیویورک آماده یک فصل جوایز پرهیجان است.

.4 دیدگاه
نامزدهای جوایز گاتهام ۲۰۲۶ و بازگشت رأی تماشاگران

5 دقیقه

دنبال کردن در گوگل

نیویورک در نوامبر امسال میزبان آیینی آشنا در سینمای مستقل خواهد بود: جوایز گاتهام بازگشته و فهرست نامزدها شبیه گردهمایی چهره‌های جسور سینماست. نام‌های بزرگ. فیلم‌های جسورانه. جایزه تماشاگران که پس از شش سال سکوت دوباره احیا شده است. باید منتظر برندگان غافلگیرکننده بود. باید انتظار بحث‌هایی را داشت که تا صبح هم خاموش نمی‌شوند.

در کانون این هیاهو، ماهرشالا علی، جیلیان اندرسون، آدام درایور، اندرو گارفیلد و جولیان مور قرار دارند؛ هرکدام در بخش‌های مهم بازیگری نامزد شده‌اند. در کنار آن‌ها، مجموعه‌ای از محبوب‌های جشنواره‌ای دیده می‌شوند که از مرحله توجه منتقدان عبور کرده و به مدعیان جدی فصل جوایز سینمایی تبدیل شده‌اند. چندین فیلم در چند بخش حضور دارند و «دعوت»، «کلاریسا»، «ناگهان»، «مراقبت عاشقانه و مهربانانه» و «لا گرادیوا» از جمله پرنامزدترین آثار امسال هستند.

مراسم قرار است روز دوشنبه، ۳۰ نوامبر ۲۰۲۶، در شهر نیویورک برگزار شود. تا آن زمان، منتقدان و سینمادوستان فهرست کامل را با دقت بررسی خواهند کرد: ۴۲ فیلم بلند و ۲۵ اجرا در ۱۱ بخش رقابت می‌کنند؛ از بازیگری نقش اصلی و مکمل گرفته تا کارگردانی و جوایز فیلمنامه.

نامزدهای بازیگر نقش اصلی، تصویری روشن از فصلی بازیگرمحور ارائه می‌کنند: ماهرشالا علی برای «مادرت مادرت مادرت» (آمازون ام‌جی‌ام)؛ جیلیان اندرسون برای «نوجوانی، *** و مرگ در کمپ میاسما» (موبی)؛ جون دو-یون برای «عشق ممکن» (نتفلیکس)؛ جان ارلی برای «راز مدی» (مگنولیا پیکچرز)؛ جان مالکوویچ برای «اسب وحشی نه» (سرچلایت پیکچرز)؛ ایان مک‌کلن برای «کریستوفرها» (نئون)؛ جولیان مور برای «نخستین حضور» (ای۲۴)؛ سوفی اوکوندو برای «کلاریسا» (نئون)؛ اندرو اسکات برای «السینور» (فوکس فیچرز)؛ و جان تورتورو برای «تنها جیب‌بر زنده نیویورک» (سونی پیکچرز کلاسیکس).

نامزدهای بازیگری مکمل نیز ترکیبی متنوع و غیرمنتظره را برجسته می‌کنند: تام کورتنی برای «ملکه در دریا» (گرینویچ اینترتینمنت)؛ آزمی کرید-مایلز برای «عقل و احساس» (فوکس فیچرز)؛ پنه‌لوپه کروز برای «دعوت» (ای۲۴)؛ آدام درایور برای «ببر کاغذی» (نئون)؛ اندرو گارفیلد برای «مصنوعی» (نئون)؛ اسکایلر گیسوندو برای «ساعت پربیننده» (ای۲۴)؛ ساندرا هولر برای «سرزمین پدری» (موبی)؛ کیت اوفلین برای «مراقبت عاشقانه و مهربانانه» (بلیکِر استریت)؛ تائو اوکاموتو برای «ناگهان» (نئون)؛ و چنینگ تیتوم برای «ژوزفین» (سومریان پیکچرز).

مدعیان بهترین فیلم بلند، نام‌های آشنای سینمای مستقل را کنار تازه‌واردان جسور قرار می‌دهند: «کلاریسا»، «بچه کلاب»، «نخستین حضور»، «رویاها در کابوس‌ها»، «دعوت»، «ژوزفین»، «موش»، «ببر کاغذی»، «ساعت پربیننده»، «نوجوانی، *** و مرگ در کمپ میاسما» و «مادرت مادرت مادرت».

جوایز گاتهام همچنین بر بازیگران نوظهور نور می‌تاباند. نامزدهای پدیده بازیگری شامل آدیا برای «مادرت مادرت مادرت» (آمازون ام‌جی‌ام)؛ ایندیا آمارتیفیو برای «کلاریسا» (نئون)؛ گیتاریکادلافوئنته برای «لا بولا نگرا» (نتفلیکس)؛ کولاس کینیار برای «لا گرادیوا» (وان تو اسپشال)؛ و میسون ریوز برای «ژوزفین» (سومریان پیکچرز) هستند.

سینمای بین‌الملل نیز حضوری پررنگ دارد. نامزدهای بهترین فیلم بین‌المللی عبارت‌اند از «ناگهان»، «بن‌ایمانا»، «حواصیل آبی»، «هر بار»، «سرزمین پدری»، «فیلیپینیانا»، «لا گرادیوا»، «مینوتور»، «عشق ممکن» و «مراقبت عاشقانه و مهربانانه»؛ مجموعه‌ای که جغرافیای گسترده‌ای از روایت‌ها و رویکردهای سبکی را ترسیم می‌کند.

در بخش مستند، فیلم‌هایی که برای جایگاه نخست رقابت می‌کنند شامل «بسته شدن پرونده»، «روباهی زیر ماه صورتی»، «نازا»، «روزی روزگاری در هارلم» و «می‌توانی همه‌چیز را ببینی» هستند. این عنوان‌ها نشان می‌دهند اشتیاق به سینمای مستند و آثاری که هویت، مکان و حافظه را کاوش می‌کنند همچنان پابرجاست.

تقدیر از کارگردانی به مؤلفانی رسیده که سابقه‌ای قدرتمند در جشنواره‌ها دارند: ریوسوکه هاماگوچی برای «ناگهان» (نئون)؛ ساندرا وولنر برای «هر بار» (وان تو اسپشال)؛ آندری زویاگینتسف برای «مینوتور» (موبی)؛ یان شومبورگ برای «نوجوانی، *** و مرگ در کمپ میاسما» (موبی)؛ و مایک لی برای «مراقبت عاشقانه و مهربانانه» (بلیکِر استریت).

نامزدهای کارگردان تازه‌کار به فیلمسازانی اشاره دارند که باید زیر نظرشان داشت: سوفی روموار برای «حواصیل آبی» (جنس فیلمز)؛ جردن فرستمن برای «بچه کلاب» (ای۲۴)؛ الیشا هریس برای «خدا خداست» (آمازون ام‌جی‌ام)؛ مارین آتلان برای «لا گرادیوا» (وان تو اسپشال)؛ جوئل آلفونسو وارگاس برای «قبض‌های لعنتی برای پرداخت» (آسیلوسکوپ لابراتوریز)؛ و جان ارلی برای «راز مدی» (مگنولیا پیکچرز).

جوایز فیلمنامه به دو بخش اصلی و اقتباسی تقسیم شده است. نامزدهای فیلمنامه اصلی عبارت‌اند از «هر بار» نوشته ساندرا وولنر (وان تو اسپشال)؛ «لا گرادیوا» نوشته مارین آتلان و آن برویر (وان تو اسپشال)؛ «عشق ممکن» نوشته لی چانگ-دونگ و اوه جونگ-می (نتفلیکس)؛ «مراقبت عاشقانه و مهربانانه» نوشته مایک لی (بلیکِر استریت)؛ و «اسب وحشی نه» نوشته مارتین مک‌دونا (سرچلایت پیکچرز). مدعیان فیلمنامه اقتباسی نیز شامل «ناگهان» نوشته ریوسوکه هاماگوچی (نئون)؛ «کلاریسا» نوشته چوکو آسیری (نئون)؛ «دعوت» نوشته رشیدا جونز و ویل مک‌کورمک (ای۲۴)؛ «مینوتور» نوشته سایمون لیاشچنکو و آندری زویاگینتسف (موبی)؛ و «ساعت پربیننده» نوشته آژون سینگ (ای۲۴) هستند.

شاید بحث‌برانگیزترین تغییر امسال، بازگشت جایزه انتخاب تماشاگران گاتهام باشد؛ جایزه‌ای که پس از وقفه‌ای شش‌ساله دوباره احیا شده است. فهرست انتخاب‌ها ترکیبی از آثار محبوب مخاطبان و کنجکاوی‌های ژانری را ارائه می‌دهد: «اتاق‌های پشتی»، «لا بولا نگرا»، «درام»، «دعوت»، «مایکل»، «وسواس»، «پروژه هیل مری» و «می‌توانی همه‌چیز را ببینی».

اگر قرار باشد یک خط مشترک در این فهرست نامزدها پیدا کرد، آن خط ریسک‌پذیری است. فیلم‌هایی که مرزهای فرمی را جابه‌جا می‌کنند، کنار آثار ستاره‌محور و درام‌های آرام و جمع‌وجور نشسته‌اند. استودیوهای مستقل و جهانی، از نئون و ای۲۴ تا موبی، نتفلیکس، آمازون ام‌جی‌ام و سرچلایت، در این رقابت حضور دارند. نتیجه، برگه رأیی است که هم از استعدادهای تثبیت‌شده تجلیل می‌کند و هم مخاطب را به کشف صداهای تازه دعوت می‌کند.

از حالا تا اواخر نوامبر باید صحنه را زیر نظر داشت. میان زمزمه‌های جشنواره‌ای و شتاب فصل جوایز، این عنوان‌ها گفتگوهایی را شکل می‌دهند که تا سال آینده امتداد پیدا می‌کند. کدام‌یک از جایگاه نامزدی فراتر می‌روند و به اثری ضروری بدل می‌شوند؟ پاسخ را زمانی خواهیم فهمید که گاتهام در شهری که هنوز به هیجان امر غیرمنتظره ایمان دارد، تندیس‌هایش را اهدا کند.

کیان جلیلی
سلام! من کیانم، منتقد فیلم، گیمر و کسی که از تماشای یه سریال خوب لذت می‌بره. اینجا براتون از بهترین فیلم‌ها، سریال‌ها و بازی‌های روز دنیا می‌نویسم.

نظر بگذارید

نظرات (4)

شهرنو

دوس دارم ولی یه نکته؛ چندتا از این فیلم‌ها واقعا برای عمومی‌ان؟ یه حس جشنواره‌ای و نخبه پسند هست تو لیست، شاید اشتباه کنم

آرمین

جایزه تماشاگران برگشته بعد شش سال، ولی راستش سواله؛ قراره واقعا انتخاب مردمی باشه یا دوباره بازی پشت پرده؟...

لابکور

به نظرم منطقیه، تمرکز رو ریسک و فیلمسازهاست. بعضی نامزدها انگار بیشتر منتقدپسندن تا مخاطب عام، ولی خوب جای بحث هست

دیتاپالس

وای فهرست عجیبیه، کلی ستاره و فیلم جسور! ماهرشالا، اندرسون، جولیان مور... نمیتونم صبر کنم ببینم چه سورپرایزی در راهه