13 دقیقه
پیشتاز شگفتانگیز: Sinners در صدر رقابت Critics Choice
اعلام نامزدهای جوایز Critics Choice برای سال 2026 — سیویکمین دورهای که سینما و تلویزیون را همزمان پوشش میدهد — با خبری غافلگیرکننده همراه بود: فیلم Sinners از کمپانی Warner Bros. با شگفتیِ رسیدن به 17 نامزدی در صدر فهرست فیلمها قرار گرفت و درست پشت سر آن، فیلم پرطمطراق دیگرِ استودیویی، One Battle After Another، با 14 نامزدی ایستاد. این اعلام که ابتدا توسط Deadline منتشر شد و در رسانههای صنعت فیلم پوشش گستردهای یافت، روایت فصل جوایز را هم حول پرستیژ کارگردانان auteur و هم حول استراتژیهای استودیویی شکل میدهد.
پذیرش گستردهٔ Sinners — از جمله نامزدی بهترین فیلم، کارگردانی برای ریان کوگلر و نامزدی بازیگر نقش اول برای مایکل بی. جوردن — در نگاه نخست شبیه یک موفقیت چشمگیر در اواسط/اواخر مسیر حرفهای کوگلر به نظر میرسد، کسی که آثار قبلیاش (Fruitvale Station, Creed, Black Panther) او را بهعنوان فیلمسازی شناختهشده برای ترکیب فوریتهای اجتماعی با کیفیت بلاکباستری معرفی کردهاند. این وضعیت میتواند تأثیر مثبتی بر دیدهشدن فیلم در جوایز آتی، اکرانهای گستردهتر و معاملات پخش داشته باشد، زیرا نامزدیهای متعدد معمولا به کمپینهای تبلیغاتی و گسترش دسترسی کمک میکنند.
در مقابل، One Battle After Another اثر پاول توماس اندرسن، با نامزدهایی در بخش بهترین فیلم، کارگردانی و نقشآفرینی برجستهٔ لئوناردو دیکاپریو، همان قلمرو کلاسیک PTA را نشان میدهد: فیلمی فشرده، مبتنی بر بازیگر و طراحیشده برای ایجاد تکانهٔ انتقادی در میان منتقدان و آکادمیها. این نوع آثار معمولاً با تاکید بر نمایش بازیگری، جزئیات دورهای و روایتهای بلندپروازانه در مسیر جوایز حرکت میکنند و از اکرانهای جشنوارهای بهعنوان سکوی پرتاب استفاده مینمایند.
 |  |  |
آنچه فهرست نامزدها نشان میدهد
وقتی فهرست کامل نامزدها را کنار هم میگذاریم — از Frankenstein و Hamnet گرفته تا Bugonia، Train Dreams، Marty Supreme، Sentimental Value و Wicked: For Good — مشخص میشود که منتقدان هم روایتپردازی کلاسیک را قدردانی میکنند و هم جسارتهای فرمیک را تشویق میکنند. Frankenstein ساختگی گیلرمو دلتورو و Hamnet اثر کلوئه ژائو هر یک 11 نامزدی کسب کردند که روندی را تقویت میکند: کارگردانان برجستهای که بین پردههای استودیویی بزرگ و اقتباسهای کوچک و صمیمی جابهجا میشوند، در بخشهای فنی و هنری (فیلمبرداری، طراحی لباس، موسیقی متن) و همچنین در بخش بازیگری مورد توجه قرار میگیرند.
این فهرست امسال همچنین یک واقعیت صنعتی را برجسته میسازد: استودیوهای بزرگ همچنان در محاسبات جوایز نفوذ دارند، اما فیلمهای مستقل و آثار کارگردانمحور هنوز وقتی دیدگاه بصری متمایز یا اجراهای نقطهعطف ارائه میدهند، توجه زیادی را جلب میکنند. رهبری نامزدیها توسط Warner Bros. با دو فیلم پُرسر و صدا نشان میدهد که حمایت استودیو، کمپینهای جوایزی و جنبش جشنوارهای هنوز با هم همافزایی میکنند و میتوانند مسیر یک فیلم را در فصل جوایز تغییر دهند.
 |  |  |
شاخصهای برجستهٔ دستههای فیلم و اجراها
نامزدهای بهترین فیلم شامل Bugonia، Frankenstein، Hamnet، Jay Kelly، Marty Supreme، One Battle After Another، Sentimental Value، Sinners، Train Dreams و Wicked: For Good هستند. فهرست بازیگری تضادهای جالبی را نشان میدهد: اجراهای کلاسیک و ستارهای (لئوناردو دیکاپریو، تیموتی شالامه) در برابر اجراکنندگانی که مسیرشان از سینمای مستقل و ژانرها به قلمرو جوایز نزدیک شده است (مانند Miles Cuțon در Sinners و Jacob Elordi در Frankenstein).
بخشهای مکمل بازیگری پر از نامهای برجستهاند: بنیشیو دل تورو و شان پن در One Battle After Another، که حضور بنیشیو طبعاً بازتابِ تمایل PTA به استفاده از شخصیتهای ثانوی کاریزماتیک و گاه تهدیدآمیز است. در سمت بازیگران زن، نامزدها از چهرههای ثابت و شناختهشدهای مانند اِما استون (Bugonia) و اِل فانینگ (Sentimental Value) تا عبورهای پاپکالچر مانند آریانا گرانده برای Wicked: For Good متغیر هستند — نشانهای از اینکه اقتباسهای موزیکال بزرگسینما همچنان وقتی با انتخاب بازیگران غیرمنتظره همراه میشوند، سروصدا و توجه جوایزی را برمیانگیزند.
 |  |  |
دستههای فنی و چیدمانهای غافلگیرکننده
نامزدهای فیلمبرداری شامل F1، Frankenstein، Hamnet، One Battle After Another، Sinners و Train Dreams هستند — فهرستی که مانند یک جشن بصری خوانده میشود: از کار دوربین سریع و اکشنمحور فیلم F1 تا بافتهای جوّی و متنی مرتبط با آثار دلتورو و ژائو. در تحلیل فنی، فیلمبرداری بهعنوان عنصری کلیدی برای شکلدهی تجربهٔ تماشاگر و همچنین برای جلب نظر هیئتهای رایی که به زبان بصری حساساند، عمل میکند.
نامزدهای طراحی لباس و طراحی صحنه نیز ترکیبی از کارهای دورهای (Hamnet)، جهانسازی فانتزی (Frankenstein، Wicked: For Good) و ابتکارات معاصر سینمایی (Sinners) را به نمایش میگذارند. این ترکیب نشان میدهد که داوران فنی به هر دو نوع چالش طراحی — بازآفرینی تاریخی و خلق دنیای خیالی — اهمیت میدهند.
حضور فیلمهایی مانند Avatar: Fire and Ash، Mission: Impossible – The Final Reckoning و Superman در دستههای جلوههای تصویری یادآور این است که نمایشهای پُرشکوهِ بلاکباستری هنوز در کنار فیلمهای کوچکتر و دنج برای جوایز فنی رقابت میکنند؛ این رقابت میتواند معیارهای فنی و بودجهای متفاوتی را در مقابل یکدیگر قرار دهد و چشمانداز متنوعی از استانداردهای جلوههای ویژه ارائه دهد.
چشمانداز تلویزیون: نبردهای پرستیژ و محبوبهای تماشاگرپسند
در بخش تلویزیون، نامزدهای Critics Choice تعادلی میان درامهای پرستیژ و کمدیهای محبوب مخاطب برقرار میکنند. سریالهای درام نامزدشده شامل Alien: Earth، Andor، The Diplomat، Paradise، The Pitt، Pluribus، Severance و Task هستند — ترکیبی که از علمی-تخیلی پُرمفهوم (Severance، Andor) تا آثار سیاسی و مبتنی بر شخصیت (The Diplomat، Pluribus) را دربرمیگیرد. این تنوع نشاندهندهٔ توسعهٔ فرمهای روایی در تلویزیون است که هم داستانسرایی بلندمدت و هم تمهای ژانری را در بر میگیرند.
 |  |  |
نامزدهای کمدی شامل Abbott Elementary، Elsbeth، Ghosts، Hacks، Nobody Wants This، Only Murders in the Building، The Righteous Gemstones و The Studio هستند — گروهی که قوت مداوم کمدیهای هوشمند شبکهای و آثار اوریجینال سرویسهای استریم را نشان میدهد. بازیگرانی از استرلینگ کی. براون و دیهگو لونا تا کریستن بل و ادام برودی در فهرستهای بازیگری حضور دارند که نشان میدهد تلویزیون سریالی هنوز بهترین میدان برای نمایش دامنهٔ بازیگری در قوسهای طولانی است.
چرا این نامزدها برای فصل جوایز اهمیت دارند
نامزدهای Critics Choice اغلب بهعنوان یک زنگ هشدار و نشانگر روندها برای جوایز بعدی — بهویژه اسکار و جوایز صنفی — دیده میشوند، زیرا گروههای منتقدان سلایق دقیق و گستردهای را جمعبندی میکنند. فیلمی مانند Sinners که با 17 نامزدی جلو میزند، میتواند تکانهای ایجاد کند که به افزایش فروش گیشه، قراردادهای پخش وسیعتر و ارتقای دیدهشدن کمپین جوایزیاش منجر شود. برعکس، ظاهر شدن قوی فیلمهایی مانند Frankenstein و Hamnet میتواند موقعیتِ کارگردانان تثبیتشده را در گفتوگوی جوایز تقویت کند و آنها را به گزینههای جدیتر برای جوایز فنی و هنری تبدیل نماید.
زیرمتن دیگری نیز وجود دارد: نامزدهایی که ستارههای بزرگ (دیکاپریو، شالامه، استون) را کنار اجراهای نوظهور (Miles Cuțon، Ètienne — در صورت کاربرد) قرار میدهند، نمایانگر اشتهای گستردهٔ صنعت برای ادغام نامهای قابلفروش با استعدادهای تازه هستند. این ترکیب میتواند به تولید توجه رسانهای و تنوع در نگاهدهی به فیلمها کمک کند، زیرا جوایز معمولاً هم به ستارهها و هم به کشفهای جدید بها میدهند.
پشت صحنه، حواشی و نکات کمپین
- حضور همزمانِ دو فیلم از Warner Bros. نشاندهندهٔ یک کمپین هدفمند است: استودیوها معمولاً اکرانهای جشنوارهای، نمایشهای مخصوص منتقدان و خریداری تبلیغات را با هم هماهنگ میکنند تا شانس نامزدی را افزایش دهند و نمود رسانهای را به حداکثر برسانند.
- اد شیرن در همکاری نوشتن آهنگ "Drive" برای فیلم F1 نقش داشته و آن قطعه نامزد بهترین ترانه شده — روندی که در آن ستارههای پاپ با مشارکت در پروژههای بزرگی از سینما باعث تقاطع مخاطبان و افزایش دیدهشدن چندپلتفرمی میشوند.
- نامزدی آریانا گرانده برای Wicked: For Good بخشی از الگویی اخیر است که در آن ستارههای پاپ وارد فرنچایزها و موزیکالهای سینمایی میشوند و هم مخاطب عام و هم توجه جوایز را جذب میکنند.
یک نکتهٔ نهایی و تفریحی: پخش زندهٔ Critics Choice دوباره به یک محل اجرا بازمیگردد؛ Barker Hangar در سانتا مونیکا، در روز یکشنبه 4 ژانویهٔ 2026 برگزار خواهد شد و چلسی هندلر برای دومین سال متوالی اجرای برنامه را برعهده دارد — انتخابی که نشاندهندهٔ تمی سبکتر و کمدیمحورتر برای ارائهٔ مراسم است و میتواند بر لحنی که مراسم اتخاذ میکند تأثیر بگذارد.
 |  |  |
«این نامزدها فصل نادری را نشان میدهند که در آن مقیاس بلاکباستر و روایتهای صمیمی در یک گفتوگوی جوایزی همزیست میشوند»، میگوید آنا کوواکز، منتقد فیلم. «برتری Sinners غیرمنتظره اما موجه است — این فیلم متکی به فوریتِ امضاشدهٔ کوگلر و یک اجرا/عملکرد محوری برجسته است. چنین ترکیبی معمولاً در میان منتقدانی که به دنبال آثاری هستند که فراتر از صرفاً جلوههای بصری حرکت کنند، طنینانداز میشود.»
مقایسهها و زمینه
مقایسهٔ Sinners کوگلر با آثار پیشین او نشان میدهد که صدای هنری او چگونه متنوعتر شده است: در حالی که Fruitvale Station و Creed درامهایی صمیمی و اجتماعیمحور بودند و Black Panther یک رخداد فرهنگی در قالب سینمای ابرقهرمانی بود، Sinners بهنظر میرسد فوریت سیاسی را با ارزشهای تولیدی جریان اصلی ترکیب کند. چنین تلفیقی میتواند برای جلب توجه هم منتقدان و هم مخاطبان عام مؤثر باشد، زیرا هم پیام و هم ساختار تولیدی از سطح صنعتی برخوردار است.
در طرف دیگر، One Battle After Another پاول توماس اندرسن را بهعنوان بازگشتی به فرم اصلیاش نشان میدهد؛ فیلمسازی که در آثار بلندمدت مبتنی بر شخصیت و جزئیات دورهای تبحر دارد — آثاری که میتوان آنها را با There Will Be Blood یا Phantom Thread مقایسه کرد، اما اینبار با ابعادی که به قدرت ستارهای لئوناردو دیکاپریو پاسخ میدهد. اینگونه فیلمها اغلب توجه هیئتهای رأیدهنده را به خود جلب میکنند، چون تمرکز بر بازیگری و روایت پیچیده، معیارهای کلاسیکِ ارزشگذاری جوایز را ارضا میسازد.
Frankenstein گیلرمو دلتورو عشق دیرپای او به اسطورههای هیولایی و حسرتهای ملانکولیک را به یاد میآورد — مقایسهپذیر با Pan’s Labyrinth، اما با سازوارهٔ تولیدی بیشتر و تمرکز ویژه بر صنایع دستی که برای رقابت در فصل جوایز مناسب طراحی شده است. از سوی دیگر، Hamnet اثر کلوئه ژائو علاقهٔ او به داستانهای انسانی صمیمی را در برابر زمینههای فرهنگی گستردهتر ادامه میدهد و پژواک احساسیِ آرامی شبیه Nomadland را منعکس میسازد.
تلویزیون: چه چیزهایی را تماشا کنیم
برای بینندگان تلویزیون، نامزدهای Critics Choice چند قطعیت را تأیید میکنند: درامهای سریالی پرستیژ و علمی-تخیلی پُرمفهوم همچنان محبوبِ جوایز هستند، در حالی که کمدیهایی که گرما و نوشتار تیز دارند (Abbott Elementary، Hacks) به طور مداوم عملکرد خوبی دارند. آثاری مانند Severance و Andor که ژانر را با عمق موضوعی ترکیب میکنند، برای پیش بردن روایت تلویزیونی چه از نظر فرم و چه از نظر جاهطلبی پاداش میگیرند و نشان میدهند که تلویزیون بهعنوان بستری برای نوآوریهای روایی رو به رشد است.
افکار نهایی
نامزدهای Critics Choice 2026 یک تابلوی رنگارنگ از فصل جوایز ایجاد میکنند: پیشتازان غافلگیرکننده، آثار ثابتِ کارگردانی، تقاطعهای پاپکالچر و ترکیبی سالم از جلوه و خوداندیشی. با پیش رفتن فصل به سمت جوایز صنفی و اسکار، باید دید استودیوها چگونه از این نامزدیها برای ایجاد تکانه استفاده میکنند. فیلمهایی مانند Sinners و One Battle After Another احتمالاً به نقاط مرجع در گفتوگوی عمومی تبدیل خواهند شد — و در هفتههای پیشرو، نمایشها، مقالات منتقدانه و هیاهو تعیین خواهند کرد که آیا این نامزدیها به جوایز تبدیل میشوند یا خیر.
چه دنبال روندهای صنعت، لحظات ستارهای یا کشف فیلم بعدیِ واجد تماشا باشید، فهرست Critics Choice امسال وعدهٔ مناظرات پرجنبوجوش، چند شگفتی و تعدادی اجرا و دستاورد فنی قابل توجه را میدهد. تاریخ 4 ژانویهٔ 2026 را در تقویم خود علامت بزنید و روی دستههایی که اغلب نشانهگذار نتایج بزرگتر شبهای جوایز هستند، تمرکز کنید: کارگردانی، فیلمبرداری، موسیقی متن و اجراهای مکمل بازیگری.
(اگر در حال تهیهٔ فهرست تماشا هستید: اولویت را به Sinners، One Battle After Another، Frankenstein و Hamnet بدهید برای سابقهٔ جوایزی؛ همچنین گوشتان را برای ورودیهای موسیقایی F1 و نامزدهای بهترین ترانه باز نگه دارید تا از تقاطع پاپ و سینما مطلع شوید.)
منبع: smarti
نظرات
سینماجو
Btw باید Sinners و Frankenstein و Hamnet رو ببینم، لیست خوبی واسه شبای سینما ساختن، موزیکاشم کنجکاوم 🎧
نیما_
دیکاپریو همیشه تو رقابت داره میدرخشه، ولی PTA انگار دوباره به اوج برگشته، امیدوارم حق فیلما درست بررسی بشه
ویبل
تقسیم بندی بین بلاک باستر و مستقل جالب بود، نشون میده هنوز جا برای دوگانگی در سلیقه هست، اما تبلیغات هم موثره
بیونیکس
تو جشنواره دیدم فیلمای کوچیک با بودجه کم گاهی بیشتر از بزرگا تاثیر میذارن، این فهرست هم یه یادآوریه، جالبه
توربو
این لیست واقعیه؟ Sinners جلوتر از PTA؟ یعنی منتقدا اینقدر تحت تاثیر قرار گرفتن، یا کمپینا کار خودشونو کردن...؟
کوینکس
معقول بنظرم، استودیوها هنوز حرف اول رو میزنن، ولی فیلمای مستقل هم گاهی شگفتی میسازن، نباید حذفشون کرد
ارسال نظر