ادی عثمانی، مهندس شرکت آنتروپیک، در یادداشتی عمومی هشدار داد که سپردن بخش بزرگی از کارهای ذهنی به هوش مصنوعی می‌تواند به فرسایش تدریجی مهارت‌های تفکر انتقادی منجر شود. او می‌گوید خطر اصلی خود ابزارها نیستند، بلکه تمایل انسان به پذیرش خروجی‌های هوش مصنوعی بدون بررسی دقیق است.
عثمانی می‌نویسد استفاده گسترده از عامل‌های هوش مصنوعی همین حالا هم روند برنامه‌نویسی او را دگرگون کرده است؛ بخش زیادی از کارهای روزانه‌اش از مسیر این ابزارها عبور می‌کند و فرصت‌های کمتری برای حل مسئله مستقل باقی می‌ماند. او نوشت: «مهارت‌هایی که تمرینشان را متوقف کنید، پژمرده می‌شوند و احتمالا سریع‌تر از آنچه فکر می‌کنید.»
بدهی شناختی و برنامه‌نویسی
عثمانی با استفاده از عامل‌های هوش مصنوعی در پروژه‌های برنامه‌نویسی مخالف نیست. نگرانی او این است که هرچند این ابزارها می‌توانند مفید باشند، توسعه‌دهندگان باید همچنان قضاوت حرفه‌ای خود را به کار بگیرند و خروجی‌های تولیدشده را نتیجه نهایی تلقی نکنند. او تأکید می‌کند که مسئولیت نهایی همچنان بر عهده انسان است. «صرف‌نظر از اینکه هوش مصنوعی چقدر کمک کرده باشد، یک انسان باید مسئولیت کار را بپذیرد.»
او این روند را نوعی بدهی شناختی توصیف می‌کند؛ فاصله‌گرفتن تدریجی از بازبینی دقیق و سنجیده. او نوشت: «پاسخ قبلی را با دقت خوانده‌اید، پس پاسخ بعدی را سریع‌تر مرور می‌کنید. پاسخ بعدی را فقط از نظر ساختار کلی بررسی می‌کنید. بعد کسی درباره یک خط کد از شما سؤال می‌کند و حتی با کمک عامل هوش مصنوعی خودتان هم نمی‌توانید آن را توضیح دهید... بدهی شناختی به همین شکل انباشته می‌شود.»
حفاظ‌های عملی
برای جلوگیری از این انباشت، عثمانی چند راهکار مشخص پیشنهاد می‌کند: مهارت‌های پایه را همچنان تمرین کنید، پیش از درخواست کمک از هوش مصنوعی ایده‌ها را خودتان شکل دهید و صورت‌بندی کنید، به محتوای تولیدشده توجه دقیق داشته باشید و مطمئن شوید تصمیم‌هایی را که این ابزارها گرفته‌اند، می‌فهمید. او این موضوع را یک انتخاب آگاهانه می‌داند: با پیشرفت هوش مصنوعی ممکن است برخی توانایی‌های انسانی کمرنگ شوند، اما انسان‌ها باید هوشیارانه تصمیم بگیرند کدام مهارت‌ها را کنار بگذارند، نه اینکه به‌طور پیش‌فرض آن‌ها را از دست بدهند.
.avif)
نظر بگذارید
نظرات
هنوز نظری ثبت نشده. اولین نفر باشید.