نه یک «سرود کریسمس» دیگر، مگر اینکه چنین چهره‌ای داشته باشد. ابنزر به شکل برداشتی عبوس و گوتیک از دیکنز از راه می‌رسد و از همان قاب نخست روشن می‌کند که نمی‌خواهد صرفا یک تزئین فصلی برای تعطیلات باشد.
تای وست نمایش اخلاقی آشنای چارلز دیکنز را برمی‌دارد و آن را به دل سایه‌ها می‌برد. جانی دپ در مرکز ماجراست و ابنزر اسکروج را با ریزه‌کاری‌هایی بازی می‌کند که گاهی تا مرز کاریکاتور پیش می‌روند، اما بیشتر اوقات به انسانی غنی، ناآرام و ملموس می‌رسند. گروه بازیگران اطراف او نیز بی‌سروصدا درخشان‌اند: روپرت گرینت در نقش باب کراچیت، آندریا کارنووالی در نقش روح کریسمس گذشته، ترامل تیلمن در نقش روح کریسمس حال، رابرت استرنج در نقش روح کریسمس آینده، سم کلفلین در نقش فرد، دیزی ریدلی در نقش کلارا و ایان مک‌کلن در نقش جیکوب مارلی فرسوده.
نخستین نمایش‌های منتقدان با مجموعه‌ای از واکنش‌های متفاوت اما پرحرارت همراه شده است. جیمی او از جوبلو اعتراف کرد که در ابتدا بدبین بوده، چه کسی نبود؟ اما در نهایت تحت تاثیر فیلم قرار گرفته است. او فیلم را تاریک‌تر از بیشتر اقتباس‌ها و به شکل غافلگیرکننده‌ای صادقانه دانست و اجرای چندلایه دپ را موتور عاطفی فیلم توصیف کرد. جمله‌های کوتاه. تغییرهای تند. می‌توان دید که اسکروج با ورود هر روح چگونه دگرگون می‌شود.
آندریا کارنووالی، که او هم با احتیاط سراغ بازگویی دیگری از این داستان رفته بود، در کمال شگفتی از فیلم تاثیر گرفت. او از این ستایش کرد که وست چگونه جنبه‌های هراس‌انگیز داستان را برجسته می‌کند، بی‌آنکه وفاداری به دیکنز را قربانی کند، و پذیرفت که جلوه‌های بصری فیلم در پایان اشکش را درآورده است. این ترکیب وحشت و لطافت راه رفتن روی بندی باریک است، اما وقتی درست از کار درمی‌آید، ضربه‌اش سنگین می‌نشیند.
فیل رابرتس بر این نکته تاکید کرد که وست چگونه بافت تاریخی، احساس خام و ناامیدی را در هم می‌آمیزد تا اقتباسی بسازد که جسورانه به نظر برسد، نه صرفا محترمانه و موزه‌ای. از نگاه او، پرده پایانی فیلم نسبت به بسیاری از نسخه‌های اخیر وزن عاطفی بیشتری دارد و ضرباهنگ‌های آشنا را با نیرویی تازه و گاه ویرانگر همراه می‌کند.
اما همه مجذوب نشده‌اند. مری-آن یوهانسون این پروژه را کاملا غیرضروری خواند. منتقد دیگری که فقط با نام لوییس امضا کرده بود، بسیار تند برخورد کرد: او طراحی صحنه و موسیقی متن را ستود، اما تقریبا همه چیز دیگر را آشفته و نادرست دانست. او نوشت: «تای، دوستت دارم، اما این یک شکست مطلق است؛ به هر قیمتی از آن دوری کنید.» دردناک است. واژه‌های تند. نظر محکم.
برخی دیگر موضعی میانه گرفتند. داوزآن‌اسکرین هویت بصری گوتیک فیلم را تحسین کرد و استدلال کرد که وست ثابت می‌کند توانایی روایت‌پردازی در مقیاسی بزرگ‌تر را دارد، هرچند یادآور شد که فیلم به ندرت حرف تازه‌ای درباره داستانی می‌زند که آن را از بر می‌شناسیم. رن گیکنز، که اعتراف کرد از کودکی شیفته «سرود کریسمس» بوده، ارزش‌های تولید و طراحی صدا را ستود، اما احساس کرد فیلم در نهایت اسکروجی اغراق‌شده ارائه می‌دهد و فراتر از نمایش‌گری تئاتری دپ چیز چندانی عرضه نمی‌کند.
اجرای جانی دپ به طور گسترده مهم‌ترین دارایی فیلم دانسته می‌شود.
این اجماع، یعنی دپ به عنوان قطب راهنما و میزانسن به عنوان نقطه قوت دوم، اهمیت دارد، چون چارچوبی می‌سازد برای اینکه مخاطبان چگونه ممکن است با ابنزر روبه‌رو شوند. آیا این یک بازآفرینی جسورانه و مولف‌محور است یا وسیله‌ای پرزرق‌وبرق برای بازگرداندن دپ به مرکز سینمای جریان اصلی؟ منتقدان دو دسته شده‌اند. برخی آن را تولدی دوباره، صادقانه و سبک‌مند می‌بینند؛ برخی دیگر معتقدند سبک بر محتوا غلبه کرده است.
زمینه ماجرا کمک می‌کند. پیشینه تای وست در سینمای وحشت معاصر، از کارش روی سه‌گانه «ایکس» تا قسمت‌های تلویزیونی در آثار ژانری معتبر، باعث می‌شود گرایش هولناک فیلم چندان غافلگیرکننده نباشد. فیلم‌نامه را ناتانیل هالپرن نوشته؛ کسی که در کارنامه تلویزیونی‌اش قسمت‌هایی از «لژیون» و همکاری‌هایی با وست در سریال‌هایی مانند «قصه‌هایی از لوپ» دیده می‌شود. پشت صحنه نیز مقیاس کار بزرگ‌تر است: سه‌گانه «ایکس» وست در مجموع حدود ۱۲.۲ میلیون دلار هزینه داشت، در حالی که تولید ابنزر به حدود ۳۸ میلیون دلار رسید؛ نشانه‌ای از افزایش جاه‌طلبی و منابع.
برای جانی دپ، این حضور وزن بیشتری دارد. واکنش منتقدان و فروش گیشه به عنوان سنجه‌ای برای جایگاه او در بازار امروز خوانده خواهد شد. او سال آینده با «دی درینکر» بازمی‌گردد؛ تریلری انتقامی و ماورایی به کارگردانی مارک وب و با بازی مدلین کلاین و پنه‌لوپه کروز. واکنش مخاطبان به ابنزر می‌تواند بر میزان علاقه به آن پروژه‌های آینده نیز اثر بگذارد.
پس تماشاگران باید منتظر چه باشند؟ شکوه بصری. گرایشی گوتیک. اجرایی مرکزی که نظرها را دو پاره می‌کند، اما به ندرت خسته‌کننده می‌شود. و فیلمی که به جای تحسین یکپارچه، بحث و جدل به راه می‌اندازد؛ درست از همان چیزهایی که پس از بالا رفتن تیتراژ در ذهن می‌ماند. ابنزر در ۱۳ نوامبر ۲۰۲۶ روی پرده سینماها می‌رود. آیا کریسمس امسال کمی تاریک‌تر خواهد بود؟
.avif)
نظر بگذارید
نظرات
هنوز نظری ثبت نشده. اولین نفر باشید.