هواوی میت ۹۰ با زوم اپتیکال و تراشه تازه در راه است

تصور کنید به برد اپتیکال واقعی دسترسی داشته باشید، بدون مصالحه‌های رایج در بزرگ‌نمایی هوش مصنوعی یا برش سنگین تصویر. به نظر می‌رسد هواوی دقیقا همین وعده را با پرچمدار بعدی خود دنبال می‌کند.

افشاگر چینی، فیکسد فوکوس دیجیتال، می‌گوید خانواده میت ۹۰ از تله‌کانورترهای خارجی اختصاصی پشتیبانی خواهد کرد؛ افزونه‌های اپتیکالی کلیپسی که فاصله کانونی لنز را چند برابر می‌کنند، نه اینکه با نرم‌افزار زوم را شبیه‌سازی کنند. برای عکاسان جدی، این کاملا ابزار متفاوتی است. تفاوت میان وانمود کردن به دیدن فاصله دورتر و تغییر واقعی فیزیک لنز.

جزئیات هنوز محدود اما بسیار قابل توجه است. طبق این افشاگری‌ها، هواوی تامین‌کنندگان این لوازم جانبی را تغییر داده است؛ موضوعی که نشان می‌دهد تله‌کانورترهای جدید می‌توانند از نظر ظاهر و عملکرد با نمونه‌هایی که همراه خانواده پیشین پورا ۹۰ عرضه شده بودند تفاوت داشته باشند. باید انتظار بازطراحی مکانیکی و اصلاحات اپتیکی را داشت. یک اکوسیستم تازه به قطعات تازه نیاز دارد؛ گاهی این یعنی زبان طراحی جدید و استانداردی متفاوت در کیفیت ساخت و اتصال.

برای هماهنگی با این راهبرد دوربین‌محور، گفته می‌شود میت ۹۰ در مقایسه با میت ۸۰ شاسی بازطراحی‌شده‌ای خواهد داشت. به بیان دیگر، هواوی صرفا چند لوازم جانبی را به گوشی اضافه نمی‌کند؛ بلکه خود گوشی را پیرامون آن‌ها بازطراحی می‌کند. شایعه شده مدل‌های پرو مکس و آراس حتی فراتر می‌روند: طبق گزارش‌ها، نمونه‌های اولیه به دو ماژول تله‌فوتوی پریسکوپی مجهز شده‌اند و دست‌کم یک نمونه آزمایشی با لنز اپتیکال ۱۰ برابر تست شده است.

چرا این موضوع اهمیت دارد؟ چون ترکیب پریسکوپ‌ها با تله‌کانورترهای کلیپسی دامنه خلاقیت را بدون اتکا به ترفندهای دیجیتال گسترش می‌دهد. عکاسی در شب، ثبت جزئیات دوردست و پرتره‌برداری از فاصله، همگی به شکلی ملموس از این رویکرد سود می‌برند. عکاسان به کیفیت شیشه و اپتیک اهمیت می‌دهند. سخت‌افزار مسائلی را حل می‌کند که نرم‌افزار فقط پنهانشان می‌سازد.

هواوی روی راهبردی اپتیک‌محور همراه با طراحی تراشه‌ای رادیکال حساب باز کرده تا روایت گوشی‌های پرچمدار را دوباره به سود خود تغییر دهد.

در بخش تراشه، انتظار می‌رود میت ۹۰ با پردازنده کرین ۲۰۲۶ عرضه شود؛ پردازنده‌ای که بر پایه معماری موسوم به لاجیک‌فولدینگ ساخته شده است. به جای اینکه طراحی فقط به کوچک‌تر کردن ترانزیستورها متکی باشد، منطق‌های حیاتی به صورت عمودی روی هم قرار می‌گیرند؛ چیزی شبیه تبدیل یک حومه پراکنده از مدارها به یک شهر متراکم‌تر. هواوی ادعا می‌کند این روش چگالی ترانزیستور را حدود ۵۳.۵ درصد افزایش می‌دهد و عملکرد را به گره ۱۸آ اینتل و خروجی‌های نسل نخست ۳ نانومتری تی‌اس‌ام‌سی نزدیک‌تر می‌کند.

اعداد فاش‌شده درباره بهره‌وری چشمگیرند: احتمال بهبود ۴۱ درصدی در بهره‌وری انرژی هسته‌های پرقدرت و افزایش حدود ۱۲.۷ درصدی فرکانس اوج. این درصدها از همان ارقامی هستند که رنگ و بوی بازاریابی دارند و به آزمون‌های واقعی نیازمندند، اما اگر حتی بخشی از آن‌ها درست باشد، میت ۹۰ می‌تواند یکی از معدود گوشی‌هایی باشد که هم عمر باتری و هم سرعت خام را هم‌زمان ارتقا می‌دهد.

زمان‌بندی نیز آشنا به نظر می‌رسد. هواوی به رونمایی در پاییز ۲۰۲۶ اشاره کرده است؛ زمانی که با ریتم همیشگی خانواده میت در اواخر سال هم‌خوانی دارد. سری میت ۸۰ در نوامبر معرفی شد و تاریخ در چرخه محصولات اغلب تکرار می‌شود. اینکه فشار هم‌زمان میت ۹۰ بر اپتیک و سیلیکون برای جلب توجه بازار کافی خواهد بود یا نه، هنوز پرسشی باز است. یک نکته روشن است: هواوی در حال طراحی یک اکوسیستم دوربین است، نه فقط یک ماژول دوربین دیگر برای گوشی هوشمند.

وقتی این شرکت اواخر امسال برگ برنده خود را رو کند، باید منتظر عکس‌های فراوان و چند غافلگیری بود.