مدت زمان مرد عنکبوتی: روزی کاملا نو و چالش اکران

دو ساعت و بیست‌وپنج دقیقه. این همان مدت زمانی است که حالا برای فیلم مرد عنکبوتی: روزی کاملا نو دست‌به‌دست می‌شود و در میانه تغییری گسترده‌تر در نگاه استودیوها به طول فیلم‌ها مطرح شده است.

فیلم مرد عنکبوتی: روزی کاملا نو ۲ ساعت و ۲۵ دقیقه خواهد بود.

به بیان دیگر، این فیلم فقط سه دقیقه کوتاه‌تر از راهی به خانه نیست محصول ۲۰۲۱ است. این مقایسه اهمیت دارد، چون نشان می‌دهد این مجموعه دیگر با احتیاط از کنار بلاک‌باسترهای بزرگ و پرجزئیاتی که تابستان‌های اخیر را در اختیار گرفته‌اند عبور نمی‌کند.

استودیوها در سال‌های اخیر مدت زمان فیلم‌ها را افزایش داده‌اند تا جهان گسترده‌تر، مخاطرات جدی‌تر و در حالت ایده‌آل، فرجامی رضایت‌بخش‌تر به تماشاگر بدهند. اوپنهایمر حدود سه ساعت بود. آواتار: راه آب به ۱۹۲ دقیقه رسید. نگهبانان کهکشان بخش ۳ نزدیک به ۱۴۹ دقیقه زمان دارد. جان ویک: فصل ۴، تل‌ماسه: بخش دو، فرمول یک و مأموریت: غیرممکن همگی از مرز دو ساعت و نیم عبور کردند یا به آن نزدیک شدند و ویکد نیز الگویی مشابه را دنبال کرد.

زمانی، ۹۰ تا ۱۲۰ دقیقه یک قاعده طلایی بود. کوتاه‌تر از آن شتاب‌زده به نظر می‌رسید و طولانی‌تر از آن خطر از دست دادن همراهی مخاطب را داشت. این مرزها حالا کم‌رنگ شده‌اند. اما طولانی بودن به‌تنهایی مزیت نیست. مدت زمان یک ابزار است. اگر درست به کار برود، غوطه‌وری مخاطب را عمیق‌تر می‌کند. اگر بد استفاده شود، اضافات فیلم را آشکار می‌سازد.

پس ۲ ساعت و ۲۵ دقیقه برای روزی کاملا نو چه به همراه دارد؟ زمانی برای نفس کشیدن روایت. فرصتی برای ساختن جهان داستان. مجالی برای اینکه پیامدها اثرگذار شوند. یا اگر تدوین از پس ریتم برنیاید، زمانی که مثل انتظار کشیدن احساس خواهد شد.

دستین دنیل کرتون، کارگردان فیلم، حالا مسئولیت دارد که تک‌تک این دقایق را معنادار کند. آیا او می‌تواند لحن تازه و لبه‌های تیزتری به فرنچایزی بدهد که چندین بار بازآفرینی شده است؟ این همان پرسش اصلی است که طرفداران مرد عنکبوتی با خود به سالن‌های سینما خواهند برد.

جردن ریمی، منتقد سینما، بارها درباره استاندارد بالایی که برای مرد عنکبوتی قائل است صحبت کرده؛ او همچنان مرد عنکبوتی ۲ ساخته سم ریمی را نقطه اوج این فرنچایز می‌داند و حتی آن را یکی از بهترین فیلم‌های کمیک‌بوکی تاریخ نامیده است. در مقابل، ریمی می‌گوید ارتباط گرفتن با نسخه‌هایی که با بازی تام هالند و اندرو گارفیلد ساخته شده‌اند برایش دشوار است؛ یادآوری مهمی از اینکه سبک و طنین احساسی اغلب از جلوه‌های پرزرق‌وبرق مهم‌ترند.

سونی تاریخ اکران روزی کاملا نو را برای ۳۱ ژوئیه ۲۰۲۶ تعیین کرده است، در حالی که اودیسه کریستوفر نولان دو هفته زودتر روی پرده می‌رود؛ تقویم اکرانی که از همین حالا شلوغ و رقابتی به نظر می‌رسد. تابستان آینده آزمونی خواهد بود برای اینکه ببینیم تماشاگران از فیلم‌های عظیم، طولانی‌تر و متراکم‌تر استقبال می‌کنند یا روایت‌هایی دقیق‌تر، فشرده‌تر و خوش‌ریتم‌تر می‌خواهند.

اگر فیلم شایسته این مدت زمان باشد، تماشاگران زمان طولانی آن را می‌بخشند. اگر نه، ساعت به اصلی‌ترین شکایت تبدیل می‌شود. آیا کرتون مرد عنکبوتی‌ای خواهد ساخت که هر دقیقه‌اش توجیه داشته باشد؟ تابستان آینده پاسخ را خواهیم فهمید.