بزرگ ترین کشتی برقی جهان روی عرشه کشتی غول بر سفر می کند

تصور کنید یک کشتی فری آن‌قدر پر از باتری باشد که برای رسیدن به نخستین مسیر کاری خود، به یک کشتی عظیم دیگر نیاز پیدا کند. عجیب است، اما واقعیت دارد. اینکت تاسمانیا به‌تازگی شناوری را که هال ۰۹۶ می‌نامد، یعنی چاینا زوریلا، تکمیل کرده است و این کاتاماران به جای آنکه با نیروی خودش راهی شود، به‌صورت سوار بر پشت یک کشتی دیگر از اقیانوس‌ها عبور می‌کند.

باله‌ای ظریف روی آب

چرا باید یک کشتی را با کشتی دیگری جابه‌جا کرد؟ چون این یک فری معمولی نیست. این کاتاماران رو-پکس که برای جابه‌جایی مسافران روزانه و خودروها در مسیر رودخانه ریو د لا پلاتا میان بوئنوس‌آیرس و اروگوئه برای شرکت بهره‌بردار بوئکه‌بوس ساخته شده، با جرثقیل روی عرشه ام‌وی بلک مارلین قرار گرفت؛ یک شناور نیمه‌غوطه‌ور حمل بار سنگین با طول ۲۱۷.۵ متر. بلک مارلین می‌تواند عرشه مرکزی خود را زیر سطح دریا ببرد، محموله را شناورانه در جای خود قرار دهد و سپس آن را از آب بالا بکشد؛ راهکاری دقیق و کارآمد برای جابه‌جایی بارهای بسیار بزرگ مانند قایق‌های تفریحی، دکل‌ها و حالا بزرگ‌ترین کشتی برقی جهان.

این عملیات بارگیری روی رودخانه درونت، نزدیک محل مونتاژ فری انجام شد و منابع می‌گویند فرایند به‌خوبی و بدون مشکل پیش رفته است. زوریلا روی عرشه بلک مارلین قرار گرفت تا خدمه آخرین مهاربندی‌ها و بررسی‌های فنی را پیش از سفر طولانی به سمت جنوب و غرب، به سوی خانه جدید آن، کامل کنند.

این شناور ۲۵۰ تن باتری حمل می‌کند؛ بزرگ‌ترین سامانه باتری نصب‌شده روی هر کشتی تا امروز.

ظرفیت این مجموعه باتری حدود ۴۰ مگاوات عنوان شده است؛ عددی که اگر آن را با خودروها مقایسه کنیم، ملموس‌تر می‌شود. مهندسان آن را معادل اتصال نزدیک به ۵۰۰ خودروی برقی سواری به یکدیگر دانسته‌اند. این باتری‌ها انرژی هشت واترجت وارسیلا را تأمین می‌کنند و به فری امکان می‌دهند به بیشینه سرعت حدود ۴۶ کیلومتر بر ساعت برسد و با هر بار شارژ، برد تأییدشده‌ای در حدود ۱۸۵ کیلومتر داشته باشد. شاید این برد در نگاه اول چندان زیاد به نظر نرسد، اما باید به خاطر داشت که این شناور باید تا ۲۱۰۰ مسافر و ۲۲۵ خودرو را جابه‌جا کند و هم‌زمان بیش از ۲۳۰۰ متر مربع فضای خرده‌فروشی درون کشتی را پشتیبانی کند؛ بزرگ‌ترین فضای خرید در میان فری‌های این رده.

این پروژه در ابتدا با پیشرانه ال‌ان‌جی طراحی شده بود، اما در میانه ساخت به سامانه تمام‌برقی تغییر مسیر داد؛ چرخشی که نشان می‌دهد برقی‌سازی حمل‌ونقل دریایی با چه سرعتی از مرحله آزمایش به واقعیت صنعتی نزدیک می‌شود. موازنه‌های مهندسی در این مسیر روشن است: باتری‌های سنگین، جرم و پیچیدگی سازه را افزایش می‌دهند، اما در مقابل، عملیات بدون آلایندگی را در منطقه‌ای ممکن می‌کنند که با تردد سنگین فری‌ها و دغدغه‌های جدی کیفیت هوا روبه‌رو است.

هنوز پرسش‌هایی بی‌پاسخ مانده است. سفر بلک مارلین چقدر طول خواهد کشید؟ چاینا زوریلا دقیقاً چه زمانی وارد خدمت تجاری می‌شود؟ اینکت و بوئکه‌بوس هنوز جدول زمانی قطعی منتشر نکرده‌اند، بنابراین ناظران مسیر انتقال و زمان رسیدن آن را با دقت دنبال خواهند کرد. فعلاً تصویر یک فری انباشته از باتری که با ظرافت روی سکوی شناور قرار می‌گیرد، یعنی کشتی‌ای بر فراز یک کشتی دیگر، شبیه پیش‌گویی کوچکی درباره آینده سفر دریایی پاک به نظر می‌رسد.

این شناور را زیر نظر داشته باشید. چاینا زوریلا یک ماشین کاملاً کاربردی است، اما نمادی هم با خود حمل می‌کند که بسیار فراتر از رودخانه ریو د لا پلاتا معنا دارد: برقی‌سازی در مقیاس بزرگ، که از اقیانوس‌ها عبور می‌کند و وارد خدمت واقعی می‌شود.