رد نقش جوئل توسط متیو مک کانهی در آخرین بازمانده از ما

تصور کنید جوئل با لهجه کشدار متیو مک‌کانهی حرف بزند. عجیب است، نه؟ برای مدتی کوتاه، سریال پسا‌آخرالزمانی موفق اچ‌بی‌او می‌توانست محوری کاملا متفاوت داشته باشد. مک‌کانهی، درست پس از نامزدی امی برای فصل اول کارآگاه حقیقی، واقعا در گفت‌وگوهای اولیه برای اقتباس تلویزیونی از این بازی محبوب به عنوان یکی از گزینه‌های احتمالی نقش جوئل مطرح شده بود.

او در نهایت این پیشنهاد را نپذیرفت. نه به این دلیل که پروژه چشمگیر نبود. مک‌کانهی در پادکست هپی سد کانفیوزد توضیح داد که در آن مقطع، آمادگی پذیرش چنین تعهد بزرگی را نداشت. او از بازیگری مداوم فاصله گرفته بود. نوشتن و تهیه‌کنندگی، تصمیم‌های مدیریتی و مسیرهایی از این دست، همان چیزهایی بودند که آن زمان روی آن‌ها تمرکز داشت. او گفت: «پروژه واقعا خوب بود، اما آن موقع برای من مناسب نبود.» کوتاه. صادقانه. انسانی.

کریگ مازین، هم‌آفریننده سریال آخرین بازمانده از ما، در همان پادکست این گفت‌وگوها را تأیید کرد، اما با دقت توضیح داد که همه چیز در حد بررسی اولیه بوده است. او مک‌کانهی را بازیگری فوق‌العاده خواند و پذیرفت که اگر او به پروژه می‌پیوست، شکل و حال‌وهوای سریال متفاوت می‌شد. با این حال، مازین روشن کرد که این ایده هرگز به یک گزینه جدی و کامل تبدیل نشد و او از نسخه‌ای که در نهایت ساخته شد رضایت دارد.

در آن نسخه، پدرو پاسکال نقش جوئل را بازی می‌کند؛ قاچاقچی سخت‌جان اهل تگزاس که پس از یک شیوع ویرانگر، مأمور می‌شود نوجوانی به نام الی، با بازی بلا رمزی، را از میان ویرانه‌های ایالات متحده عبور دهد. بازی پاسکال برای او توجه آکادمی امی را به همراه داشت و خود سریال نیز نامزد بهترین درام شد. آیا مک‌کانهی هم می‌توانست همین افتخارها را دنبال کند؟ شاید. آیا حس و حال سریال همان می‌ماند؟ تقریبا قطعا نه.

مک‌کانهی تصمیمش را با مسئله زمان و هویت حرفه‌ای توضیح داد: او آماده نبود به سریالی بپیوندد که می‌توانست مسیر کاری‌اش را برای سال‌ها شکل دهد. او به نخستین پروژه‌ای اشاره کرد که ترجیح می‌داد به جای آن انجام دهد، فیلمی با نام رقبا، و همین‌طور به واقعیت عملی تلویزیون موفق که می‌تواند سال‌ها از زندگی یک بازیگر را درگیر کند. بازیگران این معادله را متفاوت می‌سنجند. بعضی‌ها بی‌درنگ وارد می‌شوند. بعضی‌ها یک قدم عقب می‌گذارند. مک‌کانهی گزینه دوم را انتخاب کرد.

نکته جالب دیگری هم وجود دارد: مک‌کانهی و وودی هارلسون، که پیش‌تر در کارآگاه حقیقی با او هم‌بازی شده بود، امسال دوباره کنار هم قرار گرفتند، اما نه برای بازگشت به آن مجموعه آنتولوژی. هر دو در برادران از اپل تی‌وی حضور دارند. یعنی دیدارهای خلاقانه دوباره اتفاق می‌افتند، اما نه همیشه همان جایی که هواداران انتظار دارند.

گفت‌وگوهای انتخاب بازیگر پر از همین «نزدیک بودها» هستند. نام‌ها مطرح می‌شوند. مذاکره‌ها آغاز می‌شود. و گاهی بهترین انتخاب برای همه طرف‌ها همان انتخابی است که هرگز رخ نمی‌دهد. اگر مک‌کانهی پاسخ مثبت داده بود چه می‌شد؟ آخرین بازمانده از ما شبیه کتابی متفاوت خوانده می‌شد. در وضعیت فعلی، پدرو پاسکال و بلا رمزی جوئل و الی‌ای به مخاطبان دادند که می‌توان درباره‌شان بحث کرد، تشویقشان کرد و به خاطر سپردشان؛ یادآوری مهمی از اینکه انتخاب بازیگر همان‌قدر که به استعداد مربوط است، به زمان‌بندی هم وابسته است.