نتفلیکس با پلینزواکر جهان مجیک را دوباره زنده می کند

نتفلیکس با انتشار نخستین تصاویر و تیزر پلینزواکر، اقتباس انیمیشنی مجیک: د گدرینگ را معرفی کرد؛ سریالی فانتزی درباره چاندرا، پلینزواکرها و نبردی در چندجهانی.

.3 دیدگاه
نتفلیکس با پلینزواکر جهان مجیک را دوباره زنده می کند

4 دقیقه

دنبال کردن در گوگل

جرقه‌ها در تیزر به پرواز درمی‌آیند. شعله‌ای کوتاه، کارتی فرسوده و ناگهان چندجهانی‌ای که فکر می‌کردید آن را می‌شناسید، دوباره عظیم و ناشناخته به نظر می‌رسد.

نتفلیکس نخستین تصاویر و یک ویدیوی معرفی کوتاه از پلینزواکر، اقتباس انیمیشنی آینده خود از مجیک: د گدرینگ را منتشر کرده و این پروژه از همین حالا بوی جاه‌طلبی می‌دهد. این سریال که قرار است در سال ۲۰۲۷ از راه برسد، وعده می‌دهد شخصیت‌ها و گوشه‌هایی از بازی کارتی چند دهه‌ای را بیرون بکشد و آن‌ها را در قالب یک فانتزی دنباله‌دار به هم پیوند بزند، فانتزی‌ای که هم قصد دارد به طرفداران قدیمی ادای احترام کند و هم تازه‌واردها را با خود همراه سازد.

داستان بر خود پلینزواکرها تمرکز دارد: جادوگرانی خارق‌العاده که می‌توانند میان جهان‌ها رفت‌وآمد کنند. در مرکز این روایت، چاندرا قرار دارد؛ ساحره‌ای آتش‌افروز که قدرتش او را به هدفی خطرناک تبدیل کرده و گذشته‌اش حاضر نیست رهایش کند. وقتی نیرویی مرموز و مرگبار تهدید می‌کند جنگی را در میان جهان‌های بی‌شمار شعله‌ور کند، چاندرا باید کنار برخی از قدرتمندترین پلینزواکرها بایستد تا نابودی را پیش از آغاز متوقف کند.

حالا جمله‌ها کوتاه می‌شوند. خطر بزرگ است. اتحادها شکننده‌اند. تیزر از خیانت، هیولاهای درونی و پیمان‌هایی می‌گوید که زیر فشار شکل می‌گیرند. نبردها عظیم‌اند، جهان‌ها در تعادل آویزان مانده‌اند، و لحظات آرام‌تری هم دیده می‌شود که نشان می‌دهد سریال فقط به نمایش و هیجان بسنده نمی‌کند و می‌خواهد به انگیزه‌ها و خاطره‌ها هم سرک بکشد.

تری ماتالاس و سیندی اپل، شورانرهای سریال، بیش از آنکه از وظیفه حرف بزنند از فرصت سخن می‌گویند. از نگاه آن‌ها، هر کارت پنجره‌ای است به سوی داستانی دیگر، لحنی دیگر و جهانی دیگر. ماتالاس می‌گوید: «ما می‌توانیم این شخصیت‌ها را به شیوه‌هایی زنده کنیم که طرفداران پیش‌تر ندیده‌اند»، و اپل یادآوری می‌کند که هزاران کارت برای الهام گرفتن وجود دارد. این فقط جهان‌سازی نیست. ساختن جهان‌هایی کامل است.

در بخش خلاقانه، پلینزواکر نام‌های باتجربه‌ای را با خود همراه کرده است. پاتریک آزبورن، کارگردان برنده اسکار برای انیمیشن کوتاه ضیافت، به عنوان کارگردان ناظر و تهیه‌کننده اجرایی حضور دارد. گابریل مارانو و لورن چاوز مایرز نیز در میان تهیه‌کنندگان ذکر شده‌اند و دیزی مایوست، که با آثاری مانند تویت‌ها و پاندای کونگ‌فوکار: شوالیه اژدها شناخته می‌شود، در این پروژه مشارکت دارد. دیجیك پیکچرز مسئولیت انیمیشن را بر عهده گرفته و همین موضوع نوید ظاهری سینمایی را می‌دهد، نه سادگی انیمیشن‌های صبح شنبه.

این سریال می‌خواهد پنجره‌های متعددی به چندجهانی گسترده مجیک: د گدرینگ باز کند.

اما آیا یک سریال انیمیشنی می‌تواند لحن و جزئیات یک بازی کارتی را در خود جا دهد که بیش از سی سال در حال تکامل بوده است؟ این همان پرسشی است که همه خواهند پرسید. تیزر روی عناصر آشنا تکیه می‌کند: جادو، جهان‌ها و چهره‌های دراماتیک، اما هم‌زمان به چیزی لایه‌مندتر هم اشاره دارد: بازی‌های سیاسی، بهای قدرت و هزینه اخلاقی تصمیم‌هایی که سرنوشت جهان‌های کامل به آن‌ها وابسته است.

مهم‌ترین نکته، تعادل خواهد بود. هوادارپسندی بدون داستان، به نوستالژی توخالی فرو می‌ریزد. داستانی که به منبع اصلی احترام نگذارد هم خطر دور کردن جامعه‌ای را دارد که مجیک: د گدرینگ را دهه‌ها زنده نگه داشته است. گفته‌های اولیه تیم خلاق نشان می‌دهد آن‌ها این تنش را می‌فهمند و می‌خواهند از کارت‌ها به عنوان نقطه ورود استفاده کنند، نه عصا و تکیه‌گاه.

نتفلیکس هنوز تاریخ انتشار قطعی‌تری فراتر از بازه سال ۲۰۲۷ اعلام نکرده است، پس باید انتظار انتشار تدریجی تصاویر، ویدیوها و خبرها را در ماه‌های آینده داشت. فعلا همین تصاویر و معرفی کوتاه، گمانه‌زنی، بحث و مهم‌تر از همه کنجکاوی را برانگیخته‌اند. چه کسی از نخستین رویارویی جان سالم به در می‌برد؟ کدام جهان‌ها سقوط می‌کنند؟ کدام اتحادها زیر فشار از هم می‌پاشند؟

اگر پلینزواکر به وعده‌اش عمل کند، می‌تواند به یکی از اقتباس‌های فانتزی شاخص نتفلیکس تبدیل شود؛ سریالی که فقط از یک جهان برندشده قرض نمی‌گیرد، بلکه آن را قاب به قاب گسترش می‌دهد. در هر صورت، تیزر کار خود را انجام داده است: به چندجهانی نبضی تازه بخشیده و طرفداران گوش به زنگ‌اند.

ترانه علوی
من ترانه‌ام، عاشق نوشتن درباره دنیای فیلم و هنر. سعی می‌کنم هر چیزی که به زندگی جذابیت بیشتری بده رو باهات به اشتراک بذارم.

نظر بگذارید

نظرات (3)

شبرو

زیاد هیجان‌سازی می‌کنن ولی اگه داستان و شخصیت‌پردازی رو جدی بگیرن، می‌تونه خوب باشه. نوستالژی بس کافیه، قصه مهمه.

آرمین

واقعاً میشه یک انیمیشن، روح سی‌ساله کارت رو نگه داشت؟ شک دارم، اگر فقط دنبال جذب مخاطب باشن چی میشه

دیتاپالس

وااای، تیزر قلبم رو زد! چاندرا انگار زنده شده... امیدوارم محتوا هم عمق داشته باشه، نه فقط ویژوال.