گاهی یک تصویر ثابت میتواند نگاه ما به یک افسانه را تغییر دهد. در تصویر تازه منتشرشده از فیلم «من نقش راکی را بازی میکنم»، آنتونی ایپولیتو در قامت سیلوستر استالونه جوان دیده میشود و آناسوفیا راب در نقش ساشا زک، همسر اول استالونه، ظاهر شده است؛ لحظهای آرام که از سرسختی پنهان پشت یک پیروزی بزرگ و عمومی خبر میدهد.
فیلم «من نقش راکی را بازی میکنم» مسیر خام، دشوار و سرسختانهای را دنبال میکند که به ساخت نسخه اصلی «راکی» در سال ۱۹۷۶ رسید. استالونه آن زمان بازیگری ناشناخته بود با یک فیلمنامه و خواستهای تغییرناپذیر: او «راکی» را نمیفروخت مگر اینکه خودش نقش اصلی را بازی کند. این تصمیم در آن دوره نوعی قمار بیپروا به نظر میرسید، اما در نهایت به همان ریسکی تبدیل شد که سینما هرگز فراموش نمیکند.
آنتونی ایپولیتو بار اصلی فیلم را در نقش استالونه جوان بر دوش میکشد و ترکیبی از درماندگی و ایمان راسخ را نشان میدهد؛ همان نیرویی که مبارزه واقعی برای ساخته شدن «راکی» را پیش برد. آناسوفیا راب نیز ساشا زک را با لطافتی زنده میکند که روایت را روی زمین نگه میدارد و به آن بُعدی انسانی میبخشد. در کنار آنها، استفان جیمز در نقش کارل ویترز و مت دیلون در نقش فرانک استالونه حضور دارند؛ چهرههایی آشنا که جهان اطراف استالونه را شکل میدهند، جهانی که او باید استودیو به استودیو برای جلب اعتمادش میجنگید.

سکان هدایت این فیلم را پیتر فارلی، کارگردان برنده اسکار برای «کتاب سبز»، در دست دارد. او قرار نیست یک فیلم زندگینامهای مستقیم ارائه کند. فارلی در عوض وعده داده نگاهی پشت پرده به ماجرا داشته باشد: جلسههایی که به جایی نرسیدند، درهایی که بسته شدند و انتخابهای سرسختانه و اغلب تنهایی که مسیر یک حرفه را میسازند. باید انتظار لحظههایی شخصیتمحور به تیزی یک ضربه مشت و صحنههایی را داشت که مثل یک مونتاژ تمرینی اوج میگیرند، اما آرامتر، انسانیتر و نزدیکتر.
جذابترین نکته این است که فیلم، یک نقطه عطف فرهنگی را به شکل یک مبارزه شخصی بازتعریف میکند. راکی بالبوا امروز بخشی از افسانههای سینماست؛ اما در اینجا تمرکز بر مردی است که آینده خود را روی این نقش شرطبندی کرد. چطور میتوان یک قهرمان را از صفر ساخت؟ با خودداری از فروختن داستانی که مالکیتش را از دست بدهی. با پذیرفتن خطر، درست وقتی دنیا از تو میخواهد مسیر امن را انتخاب کنی.
فیلم «من نقش راکی را بازی میکنم» در تاریخ ۶ نوامبر ۲۰۲۶، برابر با ۱۵ آبان، روی پرده سینماها میرود. اگر این تصویر تازه نشانهای از حالوهوای فیلم باشد، روایت فارلی میتواند اسطوره «راکی» را به چیزی غیرمنتظره، صمیمی و فوری تبدیل کند؛ فیلمی درباره خودِ عمل تبدیل شدن، نه فقط شهرتی که پس از آن میآید.
.avif)



نظر بگذارید
نظرات
هنوز نظری ثبت نشده. اولین نفر باشید.