استیون کینگ نور توجه را به گزینهای غیرمنتظره تاباند: «چراغهای آبی». جملهای کوتاه. تحسینی بزرگ.
این نویسنده پرفروش ژانر وحشت که با آثاری مانند «کری»، «درخشش» و «آن» شناخته میشود، در شبکه اجتماعی ایکس از درام پلیسی بریتانیایی تمجید کرد، آن را بهترین سریال پلیسی تلویزیون نامید و قسمت فصل اول با عنوان «تب ماه کامل» را به طور ویژه شایسته تحسین دانست. طرفداران گوش دادند. منتقدان توجه کردند. بینندگان کنجکاو یکشبه این سریال را به فهرست تماشای خود افزودند.
اشاره تحسینآمیز کینگ، قسمت «تب ماه کامل» را به عنوان اپیزودی برجسته کرد که سزاوار تمام تعریفهایی است که دریافت کرده است.
حتی یکی از منتقدان «چراغهای آبی» را به نسخهای پلیسی از سریال «پیت» تشبیه کرد؛ مقایسهای که کینگ نیز آن را بازتاب داد و به تصویر بیپرده و بیزرقوبرق سریال از کار در خط مقدم اشاره کرد، درست شبیه همان رویکردی که «پیت» در نمایش واقعیتهای دنیای پزشکی داشت. این همان نوع واقعگرایی است که کلیشهها را کنار میزند. ملموس است. فوری و پرتنش احساس میشود.
«چراغهای آبی» در سال ۲۰۲۳ پخش شد و داستان سه افسر تازهکار، گریس، آنی و تامی را دنبال میکند که به ایستگاه بلکتورن در سرویس پلیس ایرلند شمالی اعزام میشوند. گشتهای آنها پایشان را به قلمرو گروههای خلافکار، درگیریهای خیابانی و شکافهای اجتماعی میکشاند؛ موقعیتهایی که به راهحلهای ساده و مرتب ختم نمیشوند. این سریال همانقدر که بر روایت تکیه دارد، به مشاهدههای آرام و دقیق هم متکی است و همین خویشتنداری، تحسین بینندگان و منتقدان را برای آن به همراه داشته است.

در میان بازیگران این سریال نامهایی مانند سیان بروک، مارتین مککان، ریچارد دورمر و جان لینچ دیده میشود و آدام پترسون و دکلن لاون خالقان آن هستند. راتن تومیتوز نیز این استقبال مثبت را نشان میدهد: ۹۱ درصد رضایت منتقدان و امتیاز ۸۷ درصدی مخاطبان. این سریال در سال گذشته جایزه بفتا برای بهترین درام را نیز دریافت کرد و اعتبار خود را فراتر از توصیههای شفاهی تثبیت کرد.
«چراغهای آبی» از طریق بریتباکس در دسترس است و فصل چهارم آن اوایل همین ماه به پایان رسید. بیبیسی وان هنوز فصل پنجم را تأیید نکرده است. حتی اگر سریال بازگردد، پترسون و لاون در آن حضور نخواهند داشت؛ هر دو از تولید کنار رفتهاند تا پروژههای دیگری را دنبال کنند. همین بلاتکلیفی، بحث پیرامون حمایت کینگ را جدیتر میکند: آیا یک توصیه پرنفوذ و پرمخاطب میتواند بینندگان بیشتری را به تماشای سریال ترغیب کند یا حتی بر تصمیمهای شبکه تأثیر بگذارد؟
کینگ هرگز در انتقاد از اقتباسهایی که با معیارهایش همخوان نیستند، کمرو نبوده است؛ او طی سالها نسخههای تصویری آثار مختلف را آشکارا ستوده یا نقد کرده است. اما وقتی از یک سریال حمایت میکند، مردم گوش میدهند و «چراغهای آبی» همین حالا نیز شتاب قابل توجهی دارد. آیا این شتاب کافی است تا تحسین یک نویسنده به مخاطبانی گستردهتر و عمری طولانیتر برای سریال تبدیل شود؟
.avif)



نظر بگذارید
نظرات (2)
کینگ که تأیید کرد، خب خبر شد، اما واقعا یه توییت میتونه سرنوشت فصلای بعد یا تصمیم شبکه رو عوض کنه؟ شبکهها پیچیدهان، نه فقط لایک
وااای، استیون کینگ تحسین کنه یعنی جدی باید دیدش؛ مخصوصا «تب ماه کامل»… شتاب گرفته، کنجکاوم ببینم ارزشش چقدره