نقش جف بزوس در انتخاب رابرت پتینسون برای جیمز باند

جف بزوس می‌گوید در انتخاب رابرت پتینسون به‌عنوان جیمز باند بعدی نقش داشته است؛ تصمیمی که نفوذ خلاقانه آمازون بر آینده فرنچایز ۰۰۷ را پررنگ‌تر می‌کند.

.2 دیدگاه
نقش جف بزوس در انتخاب رابرت پتینسون برای جیمز باند

3 دقیقه

دنبال کردن در گوگل

تصور کنید مردی که زمانی ارسال یک‌شبه کالا را به عادتی جهانی تبدیل کرد، حالا در اتاق انتخاب بازیگر باند نشسته باشد. تصویر عجیبی است؟ شاید. واقعی است؟ کاملا.

جف بزوس فاش کرده که در انتخاب رابرت پتینسون برای پوشیدن کت‌وشلوار ۰۰۷ نقشی فعال داشته است. پس از آنکه آمازون نیمی از فرنچایز باند و کاتالوگ مترو گلدوین میر را خرید و سپس با خرید سهم خانواده بروکلی کنترل کامل را به دست گرفت، این غول فناوری ناگهان جایگاهی جدی پشت میز تصمیم‌گیری خلاقانه پیدا کرد. دنی ویلنوو برای کارگردانی انتخاب شد. استیون نایت برای نگارش فیلمنامه. و جست‌وجو برای جیمز باند بعدی به شکل جدی آغاز شد.

فرایند انتخاب بازیگر به عملیاتی کاملا میدانی و نزدیک تبدیل شد. بزوس می‌گوید تیم سازنده فهرستی بزرگ از گزینه‌ها را به پنج نام نهایی رساند و آزمون‌های تصویری سنتی برگزار کرد. از بازیگران خواسته شد سه صحنه کامل را با لباس شخصیت و در دکورهای ساخته‌شده اجرا کنند تا فیلم‌سازان ببینند هر بازیگر چگونه در دل موقعیت، نه فقط در یک روخوانی استودیویی، نقش را از آن خود می‌کند.

فهرست کوتاه که اکنون علنی شده، شامل کالوم ترنر، جاش اوکانر، جک لودن، نیکلاس هولت و رابرت پتینسون بود. بزوس به یاد می‌آورد که در ابتدا تردیدهایی درباره میزان شهرت پتینسون وجود داشت. منطق این بود که شاید نامی کمی کمتر نمادین بتواند حس تازگی بیشتری به باند بدهد. اما تست‌های بازیگری نظرها را تغییر داد. به گفته بزوس، در اجرای پتینسون چیزی وجود داشت که همه‌چیز را سر جای خود نشاند. این تاثیر ظریف نبود. کاملا جواب داد. کمی بعد، بحث‌ها عملا پایان یافت.

این انتخاب بازیگر را می‌توان مهم‌ترین حرکت آمازون پس از معامله مترو گلدوین میر دانست، حرکتی که نه فقط مالکیت، بلکه نفوذ مستقیم خلاقانه را نشان می‌دهد.

اینجا طنزی جذاب هم وجود دارد. فیلم‌های باند سابقه‌ای طولانی در نمایش میلیاردرهای فناوری به‌عنوان شخصیت‌های منفی دارند: هوگو دراکس در «مون‌ریکر» محصول ۱۹۷۹، مکس زورین در «نمایی به یک قتل» محصول ۱۹۸۵، و الیوت کارور در «فردا هرگز نمی‌میرد» محصول ۱۹۹۷. این ضدقهرمان‌ها بازتابی اغراق‌آمیز از نگرانی‌های هر دوره درباره قدرت، پول و فناوری بودند. حالا خود این فرنچایز زیر چتر یکی از ثروتمندترین و بانفوذترین چهره‌های رسانه‌ای جهان قرار گرفته است؛ کسی که امپراتوری‌اش تجارت، استریم و حتی فضا را در بر می‌گیرد.

پس نقش‌آفرینی بزوس برای فیلم بعدی چه معنایی دارد؟ اگر او در انتخاب جیمز باند نقش داشته، منطقی است تصور کنیم در دیگر انتخاب‌های بازیگری، از جمله نقش شخصیت‌های منفی، هم نظر خواهد داشت. آیا آمازون می‌خواهد دوباره یک غول فناوری را به شرور داستان تبدیل کند؟ احتمالا نه. دست‌کم می‌توان گفت چنین تصمیمی بسیار معذب‌کننده خواهد بود.

یک نکته روشن است: این ماجرای انتخاب بازیگر نشان می‌دهد کسب‌وکار فیلم‌سازی بلاک‌باستری چقدر تغییر کرده است. امروز مالکیت و مسیر خلاقانه همان‌قدر در اتاق‌های هیئت‌مدیره به هم می‌رسند که در استودیوهای فیلم‌برداری. برای جیمز باند، این می‌تواند به غافلگیری‌های تازه‌تر منجر شود یا به رویکردی محتاطانه‌تر در طنز و هجو. در هر صورت، تریلر بعدی چیزهای زیادی به ما خواهد گفت.

ترانه علوی
من ترانه‌ام، عاشق نوشتن درباره دنیای فیلم و هنر. سعی می‌کنم هر چیزی که به زندگی جذابیت بیشتری بده رو باهات به اشتراک بذارم.

نظر بگذارید

نظرات (2)

نیما

واااای! یه میلیاردر تک داره باند رو شکل می‌ده، پتینسون غیرمنتظره ولی باحاله، امیدوارم هویت باند خراب نشه، نه یه نسخه پاکیزه از برند!

پالس

واقعاً بزوس تو انتخاب پتینسون نقش داشت؟ یعنی آمازون حالا نه فقط مالک، که عملاً سقفه تصمیمات خلاقانه… حس عجیبیه، نکنه فیلم بره سمت محتاط بودن یا تبلیغ؟