جنجال BAFTA برای موفقیت جهانی KPop Demon Hunters

تحلیل مفصل از رد شدن «KPop Demon Hunters» توسط BAFTA؛ بررسی دلایل حقوقی، موفقیت تجاری جهانی، پیامدها برای توزیع‌کنندگان و نقش پخش جریانی در تعریف دوباره معیارهای اکران سینمایی.

6 نظرات
جنجال BAFTA برای موفقیت جهانی KPop Demon Hunters

9 دقیقه

BAFTA نه می‌گوید — با وجود موفقیت جهانی

فیلم «KPop Demon Hunters» تبدیل به یک پدیده فرهنگی شده است: تولید مشترک نتفلیکس و سونی انیمیشن که جلوه‌های بصری و صحنه‌آرایی کِی‌پاپ را با انیمیشن اعتیادآور ترکیب کرد و رکوردهای پخش جریانی را در هم شکست. با این حال، در یک پیچش غیرمنتظره، آکادمی بریتانیایی فیلم و هنرهای تلویزیونی (BAFTA) این اثر را برای رقابت در شاخه‌های سینمایی خود نامعتبر اعلام کرد. سایت Deadline ابتدا گزارش داد که BAFTA پس از بررسی الگوی اکران فیلم در بریتانیا درخواست استثنای نتفلیکس را رد کرده است.

چرا BAFTA فیلم را نپذیرفت

قوانین BAFTA مستلزم داشتن اکران سینمایی واجد شرایط در بریتانیا است. هرچند آکادمی در مواردی امکان بررسی استثنایی را برای آثاری که از پنجره‌های غیرسنتی یا نمایش‌های رویدادی عرضه شده‌اند فراهم می‌کند، کمیته رسیدگی به این نتیجه رسید که توزیع «KPop Demon Hunters» در بریتانیا با معیارهای لازم تطابق ندارد. یکی از الزام‌های کلیدی — حداقل ده نمایش تجاری در طول هفت روز پیاپی — محقق نشد. نتفلیکس برای توجیه واجد شرایط بودن، به اجراهای محدودتر بعدی در سینماهای بریتانیا استناد کرد (۲۶۴ سالن در اواخر آگوست و سپس ۵۲۸ سالن دیگر در تعطیلات هالووین اکتبر)، اما آکادمی زمان‌بندی و الگوی اکران را ناکافی تشخیص داد.

این تصمیم تنش فزاینده‌ای را میان معیارهای سنتی اکران سینمایی و استراتژی‌های توزیع در عصر پخش جریانی برجسته می‌کند. به‌طور جالب توجه، این فیلم برای رقابت در جوایز اسکار در ایالات متحده واجد شرایط مانده است، چون در آنجا قوانین اکران اسکار را برآورده کرده است.

موفقیت رکوردشکن فراتر از جوایز

فارغ از نتیجه BAFTA، دستاوردهای تجاری و فرهنگی «KPop Demon Hunters» قابل چشم‌پوشی نیست. نتفلیکس گزارش داد این فیلم به پربیننده‌ترین فیلم تاریخ پلتفرم تبدیل شده و بیش از ۵۴۱ میلیون ساعت تماشا در سراسر جهان ثبت کرده است. علاوه بر این، فیلم حدود ۲۵ میلیون دلار در گیشه کسب کرد، نامزد پنج جایزه گرمی شد و موسیقی متن آن گواهی پلاتین دریافت کرد. قراردادهای تجاری با شرکت‌هایی مانند Mattel و Hasbro نشان داد این IP از فیلم فراتر رفته و به برند جهانی در حوزه اسباب‌بازی و کالکشن تبدیل شده است.

کارگردانی فیلم را مگی کانگ و کریس اپلانس بر عهده دارند و داستان سه عضو جوان گروه Huntr/x — رومی، میرا و زویی — را دنبال می‌کند که همزمان به‌عنوان آیدل‌های کِی‌پاپ و شکارچیان شیاطین فعالیت می‌کنند. آنتاگونیست فیلم که لی بیونگ-هون آن را بازی می‌کند، خود را به‌صورت یک بوی‌بند جا زده و هدفش دزدیدن روح هواداران است. فیلم ترکیبی از حرکت‌های رقص پرانرژی، طراحی تولید پاپ و روایت تاریکِ بلوغ است که شهرت را در برابر دوستی و عناصر ماورایی قرار می‌دهد.

رکوردهای پخش و معیارهای تجاری

آمار و ارقام نشان می‌دهد که فیلم نه تنها در حوزه تماشا در پلتفرم‌ها موفق بوده، بلکه رفتار مصرف‌کننده در بازارهای مختلف را نیز تغییر داده است. تماشاگران در آسیا، آمریکای شمالی و اروپا به‌طور هم‌زمان جذب تولیدی شدند که هم عناصر بومی کِی‌پاپ را دارد و هم طراحی بصری قابل رقابت با تولیدات بین‌المللی. چنین ترکیبی باعث شد تا شاهد جهش در فروش بلیت، دانلود موسیقی و تقاضا برای محصولات جانبی باشیم؛ مواردی که به‌سرعت به درآمدهای فراتر از پخش جریانی تبدیل شدند.

نقش تولید و هویت فرهنگی در موفقیت

یکی از عوامل کلیدی در موفقیت فیلم، توجه تیم تولید به جزئیات فرهنگی و حرفه‌ای کِی‌پاپ است. گزارش‌ها حاکی از آن است که تولیدکنندگان با کُرئوگرافرها، استایلیست‌ها و مشاوران صحنه‌ی کنسرت کِی‌پاپ مشورت کردند تا اجرای روی صحنه و حرکات رقص کاملاً واقعبینانه باشد. این همکاری بین‌المللی به فیلم کمک کرد تا نه تنها بین طرفداران کِی‌پاپ وثوق پیدا کند، بلکه برای مخاطبان جدید نیز جذاب و معتبر جلوه کند.

از منظر طراحی بصری، انیماتورها از نئون، نورپردازی صحنه و طراحی لباس‌های کُتور بهره بردند تا هم جلوه‌های صحنه‌ای را تقویت کنند و هم «خطر» داستانی را به تصویر بکشند. این انتخاب‌های بصری، همراه با تولید موسیقی پاپ با کیفیت بالا، به ایجاد تجربه سینمایی منسجم و درگیرکننده کمک کردند که فراتر از یک فیلم انیمیشن سنتی جلوه کند.

چگونگی همخوانی با روندهای انیمیشن و فرهنگ پاپ

«KPop Demon Hunters» در تقاطع چند روند مهم قرار می‌گیرد: جهانی‌شدن کِی‌پاپ، ارتقای جایگاه انیمیشن‌های بزرگسال‌پسند و قدرت پلتفرم‌های پخش برای ساخت برندهای لحظه‌ای و پایدار. از نظر لحن و بلندپروازی‌های بصری، فیلم یادآور سبک جنبشی «Spider-Man: Into the Spider-Verse» است، اما اینجا تمرکز بیشتری بر بازاریابی موسیقی پاپ و استراتژی‌های فرامتنی (transmedia) و فروش کالا گذاشته شده است — رویکردی که برای آثار موفق خلق‌شده در پلتفرم‌های استریم به‌طور فزاینده‌ای رایج می‌شود.

بازخورد منتقدان و مخاطبان

مخاطبان و منتقدان اغلب از نماهای بصری فیلم و موسیقی متن آن تمجید کردند، هرچند برخی نقدها به شلوغی بیش از حد خطوط روایی اشاره داشتند. منتقدان فنی اجرای رقص‌ها و طراحی صحنه را مثبت ارزیابی کردند، اما در بخش فیلمنامه برخی به طراحی کاراکترها و میکس چند خط داستانی انتقاد داشتند که باعث شد تمرکز فیلم در مقاطعی پراکنده به‌نظر برسد. با این حال، اکثریت توافق دارند که فیلم دستاوردی چشمگیر در ترکیب موسیقی، رقص و داستان‌سرایی بصری است.

در پشت صحنه، همکاری نزدیک با مربیان کِرئوگرافی و استایلیست‌ها باعث شد تا نمایش‌های روی صحنه قابل‌باور و دقیق شوند؛ انیماتورها نیز بر رنگ‌های نئون، نورپردازی صحنه و طراحی لباس‌های اصطلاحاً couture تأکید کردند تا هم جلوهٔ پاپ و هم جنبهٔ دراماتیک داستان به شکل مؤثری منتقل شود.

«این لحظه نشان‌دهنده یک گفت‌وگوی گسترده‌تر دربارهٔ سازگاری نهادهای جوایز با مدل‌های توزیع در حال تغییر است»، می‌گوید آنا کوواکز، منتقد سینما. «حکم BAFTA از نظر حرف به حرف قوانین قابل دفاع است، اما از منظر فرهنگی این سؤال را مطرح می‌کند که در عصر رویدادهای پخش جهانی، معیارِ واجد شرایط بودن سینمایی چه معنایی باید داشته باشد.»

پیامدها برای استودیوها و توزیع‌کنندگان

تصمیم BAFTA پیامدهای عملی برای نتفلیکس، سونی و سایر کمپانی‌هایی دارد که در پی ترکیب اکران سینمایی سنتی با عرضهٔ دیجیتال هستند. برای کسب اعتبار در جوایز بریتانیا، سازندگان آثار پخش‌جریانی ممکن است مجبور شوند استراتژی‌های اکران سینمایی متفاوتی طراحی کنند که معیارهای نمایش تجاری پیوسته را رعایت کند. این می‌تواند به برنامه‌ریزی زودهنگامِ اکران محدود سینماها، هماهنگی با توزیع‌کنندگان محلی و تأمین نمایش‌های تجاری پیوسته منجر شود — مواردی که هزینه و پیچیدگی اجرایی بیشتری دارند.

از سوی دیگر، حفظ جایگاه در اسکار یا دیگر نهادهای بین‌المللی که قوانین متفاوتی دارند، نشان می‌دهد که هر بازار قوانینی جداگانه و منافع فرهنگی متمایزی دارد. استودیوها اکنون باید بین اهداف تجاری (افزایش بیننده در پلتفرم) و اهداف اعتباربخشی (جوایز و نقدهای آکادمیک) تعادل برقرار کنند.

تحلیل استراتژیک: چالش‌ها و فرصت‌ها

چند نکته کلیدی از منظر استراتژیک برجسته است:

  • تعریفِ «اکران سینمایی» در قرن ۲۱: آیا یک سری اکران محدود و پراکنده می‌تواند با جوایز مواجه شود؟ تصمیم BAFTA نشان داد پاسخ ممکن است منفی باشد مگر آنکه معیارهای سنتی رعایت شوند.
  • قدرت برند و درآمد چندمنبعی: فیلم نشان داد که موفقیت در پلتفرم می‌تواند به سرعت به درآمد از موسیقی، کالا و قراردادهای تجاری تبدیل شود؛ این مدل کسب‌وکار برای سرمایه‌گذاری‌های آینده جذاب است.
  • انعطاف‌پذیری قوانین: نهادهای جوایز در معرض فشار برای بازنگری قوانینی هستند که در دورهٔ قبل از پخش جریانی تدوین شده‌اند، اما تغییر این قوانین چالش‌ها و منافع فرهنگی خاص خود را دارد.

نگاه به آینده

گزارش‌ها حاکی از آن است که نتفلیکس و سونی در حال توسعه یک دنباله برای این اثر هستند که هدف‌گذاری آن برای سال ۲۰۲۹ اعلام شده است؛ با این حال، هنوز مشخص نیست که آیا مدل توزیع آن بر مبنای «سینما اول» خواهد بود یا بار دیگر ترکیبی از اکران محدود و عرضهٔ پلتفرمی را دنبال می‌کند. اگر دنباله بخواهد در بریتانیا برای جوایز معتبر باشد، احتمالاً لازم است استراتژی اکران متفاوتی را از پیش طراحی کنند تا با معیارهای BAFTA همخوانی داشته باشد.

برای فعلاً، «KPop Demon Hunters» به‌عنوان یک مطالعه موردی باقی می‌ماند: نمونه‌ای از این‌که چگونه یک موفقیت پخش جریانی می‌تواند فرهنگ عامه را تحت تأثیر قرار دهد و هم‌زمان با قواعد سنتی جوایز دچار اصطکاک شود — نمادی از مذاکرات مداوم صنعت میان مدل‌های کسب‌وکار نوین و نهادهای قدیمی. پیامدهای این پرونده ممکن است سیاست‌های اکران، قراردادهای توزیع و حتی تعریف اعتبار فرهنگی در دهه‌های آینده را شکل دهد.

در سطح عملی، پیام به سازندگان محتوا روشن است: اگر قصد رقابت در نهادهای سنتی را دارید، باید از هم‌اکنون برنامه‌ریزی دقیق‌تری برای اکران سینمایی انجام دهید؛ و اگر هدف اصلی دستیابی به مخاطبان گسترده و ایجاد برند است، مسیر پخش جریانی همچنان جذاب و مؤثر خواهد ماند. در هر دو حالت، «KPop Demon Hunters» نشان داد که ترکیب قوی موسیقی، طراحی بصری و استراتژی بازاریابی فرامتنی می‌تواند مخاطبان بین‌المللی را به‌سرعت جذب کند و اقتصاد خلاق را دگرگون سازد.

منبع: smarti

ارسال نظر

نظرات

رضاو

زیاد هایپ شده؟ شایدم، ولی موسیقیش محشر بود. جایزه یا نه، مخاطب خوششه و این از همه‌چیز مهمتره

ویبلین

تقابل سنت و پخش شبکه‌ای، موضوعیه که باید بازنگری کنن. BAFTA قوانین رو رعایت کرد، ولی فرهنگ الان فرق کرده

بیونیکس

من یه بار تو عرضه فیلمای مستقل کار کردم، هماهنگی برای ده اکران متوالی سختتر از اونه که فکر می‌کنن مخصوصا با استراتژی استریم

توربومک

واقعاً این تصمیم براساس قانون بود یا محافظه‌کاری؟ اکران محدود بعدی که شده چرا قبول نکردن؟

کوینپ

من که منطقیه؛ اگه معیار نمایش پیوسته رعایت نشه نمیشه، اما جدای از جوایز قدرت نتفلیکس معلومه

رودایکس

واقعا شگفت‌زده‌ام، فیلم همه‌جا ترکوند ولی BAFTA نه؟ انگار یه دنیا با قوانینا فاصله‌ست...

مطالب مرتبط