9 دقیقه
صحنه بزرگ، صداهای جهانی
جشنواره اسکار ۲۰۲۶ به شکل مراسمی در حال شکلگیری است که جلوههای کهن هالیوود را با انرژی کاملاً جهانی ترکیب میکند. یکی از لحظات پربحث شب اجرای زندهٔ ترانهٔ «گلدن» از سوی گروه کیپاپ دیمون هانترز خواهد بود که نشان میدهد چگونه اجراهای پاپ خارج از ایالات متحده جای خود را روی بزرگترین صحنهٔ سینما باز میکنند. حضور گروههای کیپاپ و دیگر گروههای بینالمللی روی صحنه اسکار نمادی از تغییر در دیدگاه برگزارکنندگان نسبت به موسیقی فیلم است و بازتابی از جهانیشدن سلیقهٔ مخاطبان سینما به شمار میآید.
همزمان با این اجرا، گروه سینرز نیز ترانهٔ «به تو دروغ گفتم» را اجرا خواهد کرد تا بخشی از رقابت بهترین ترانهٔ اورجینال به صورت زنده برگزار شود؛ باقی نامزدها در قالب بستههای تولیدی تصویری معرفی میشوند. این ترکیب از اجراهای زنده و بستههای تصویری تولیدی به منظور حفظ لحظهٔ اجرا و در عین حال مدیریت زمان پخش طراحی شده است، راهکاری که بازتاب فشارهای دوامدار برای کوتاهتر کردن مدت برنامهٔ تلویزیونی است.
اهمیت حضور هنرپیشگان موسیقی غیرآمریکایی در یک رویداد سنتی مانند اسکار نباید دستکم گرفته شود. این حضور نه تنها نشاندهندهٔ تنوع سلیقهٔ مخاطبان است، بلکه بر اکوسیستم تولید موسیقی فیلم هم تاثیر میگذارد و فرصتهای همکاری بین هنرمندان، آهنگسازان و پیمانکاران موسیقی را در سطح بینالمللی افزایش میدهد. از منظر تولید صحنه نیز آوردن یک گروه کیپاپ روی صحنهٔ اسکار نیازمند هماهنگیهای فنی و اجرایی گستردهای است؛ از تنظیم صدا تا طراحی نور و حرکتهای هماهنگ که همه باعث میشوند اجرا همزمان سینمایی و کنسرتی به نظر برسد.
برای بینندههایی که به روندهای بینالمللی موسیقی فیلم علاقهمندند، اجرای گروههای پاپ بینالمللی در اسکار نشانهای از بازشدن درهای این مراسم نسبت به جریانهای موسیقی جهانی و توجه بیشتر به بازارهای بینالمللی است. این تغییر میتواند در بلندمدت بر بازار موسیقی فیلم، نحوهٔ توزیع آلبومهای صوتی فیلم و حتی روی انتخاب آهنگسازان برای پروژههای سینمایی تأثیر بگذارد.
چه کسانی دیگر نامزد بهترین ترانهٔ اورجینال هستند؟
فهرست کامل نامزدها ترکیبی از آهنگسازان فیلم و ترانهسرایان باتجربه را نشان میدهد: «رؤیاهای قطار» اثر نیک کیو و بریکس دسِنر از فیلم Train Dreams، اثر خودزندگینامهای دایان وارن با عنوان «عزیزم من» از فیلم Diane Warren: Relentless و «خوابهای شیرین شادی» از نیکولاس پیک از فیلم Viva Verdi. این ترکیب آهنگسازان مستقلگرا و سازندگان آثار پرفروش جریان اصلی را در کنار هم قرار میدهد و تصویری از تنوع منظرهای موسیقی متن ارائه میدهد.
نقش آهنگسازان مستقل در رقابت امسال قابل توجه است زیرا آنها اغلب به دنبال رنگآمیزی صوتی متمایز و رویکردهای موسیقایی ویژه برای تقویت روایت فیلم هستند. در مقابل، ترانهسرایان شناختهشدهتر با تجربهٔ تولید قطعاتی که قابلیت جذب شنوندگان گسترده را دارند، فرصت رقابت در سطحی دیگر را فراهم میکنند. این دو جریان در کنار هم نشان میدهند که «بهترین ترانهٔ اورجینال» نه صرفاً دستاوردی تکنیکی، بلکه تلفیقی از روایت فیلم، فرصت بازاریابی و تاثیر عاطفی روی مخاطب است.
آهنگهایی که از آنها نام برده شده از جهات مختلف قابل تحلیل هستند: از منظر متنی، نحوهٔ همسویی شعر با تمهای فیلم؛ از منظر تولیدی، کیفیت تنظیم و ارکستراسیون؛ و از منظر تجاری، توانایی ترانه در رسیدن به مخاطبان خارج از چارچوب فیلم. برای مثال، کار بریکس دسِنر معمولاً شامل لایهبندیهای ارکستری و بافتهای اندوهگین است که میتواند به تقویت تمهای روایی فیلم کمک کند، در حالی که ترانههای دایان وارن سابقهٔ تبدیل شدن به قطعات شناختهشدهٔ پاپ را دارند که احتمالاً مخاطب عام را هم جذب میکنند.
از منظر انتخاب نامزدها نیز میتوان گفت آکادمی به دنبال ترکیبی از اصالت هنری و قابلیت پخش بود؛ سیاستی که تمایل دارد هم اعتبار هنری را حفظ کند و هم به پویایی بازار توجه نماید. این ترکیب باعث میشود نامزدها نه تنها از منظر نقد تخصصی بلکه از نظر جذب شنوندگان عام نیز قابل بررسی باشند.
زمینهٔ تغییرات در طول مراسم و فرمت
تهیهکنندگان در سالهای اخیر بارها اسکار را برای مدیریت زمان اجرایی کوتاهتر و جذابتر بازطراحی کردهاند. سال گذشته اجرای کامل زندهٔ نامزدهای بهترین ترانهٔ اورجینال برای صرفهجویی در زمان حذف شد، اما با وجود آن تلاشها، مدت برنامه همچنان طولانی ماند و انتقادهایی را به همراه داشت. تجربهٔ سال قبل نشان داد حذف کامل اجراهای زنده ممکن است از جنبهٔ نمادین مراسم بکاهد؛ بنابراین امسال آکادمی راهی میانه را انتخاب کرده است: دو اجرای زنده برای حفظ حس حضور و جادوی لحظه و بستههای تولیدی برای معرفی دیگر نامزدها، تا بین جلوهٔ نمایشی و نیاز به کنترل زمان تعادل برقرار شود.
چنین سازوکاری شامل پیچیدگیهای فنی و محتوایی میشود. بستههای تولیدی یا تولیدات کوتاه ویدیویی که نامزدها را معرفی میکنند، اغلب شامل برشهایی از فیلم، مصاحبهٔ کوتاه با سازندگان و نماهای پشتصحنه است. این بستهها میتوانند به گونهای تدوین شوند که روایت فیلم را تقویت کنند یا به مخاطب دیدی تحلیلیتر نسبت به نقش آن ترانه در فیلم ارائه دهند. با این حال، بستههای تولیدی هرچقدر هم حسابشده باشند، تجربهٔ زنده و واکنشهای فوری حضار و بینندگان تلویزیونی را جایگزین نمیکنند.
از دیدگاه لجستیکی، برگزاری دو اجرای زنده به جای اجرای همهٔ نامزدها به معنی تمرکز بیشتر روی چیدمان صحنه، تمرینهای دقیقتر و هزینهٔ تخصیص یافته به این دو اجراست. این تمرکز میتواند کیفیت اجرای زنده را بالا ببرد، اما در عین حال فرصت نمایش تمام آثار نامزد را کاهش میدهد. بنابراین بستههای تولیدی باید آنچنان طراحی شوند که به شکل مؤثری هر نامزد را معرفی کنند و از لحاظ روایی و تصویری ظرفیت کافی برای انتقال اهمیت ترانه در فیلم را داشته باشند.
همچنین از منظر حقوقی و قراردادی، اجرای زندهٔ بینالمللی نیازمند اخذ اجازههای مربوط به اجرای زنده، هماهنگی با ناشران موسیقی و توافق با شرکتهای ضبط است؛ موضوعاتی که میتوانند فرآیند برنامهریزی را پیچیدهتر سازند. این مسائل نشان میدهند تصمیمات فرمت پخش نه تنها دلایلی هنری دارند بلکه متاثر از مسائل عملی، مالی و حقوقی نیز هستند.
دستهٔ جدید و مجری برنامه
تغییر بزرگ دیگری که امسال اعلام شده، اضافه شدن دستهٔ بهترین کستینگ است؛ حرکتی که به رسمیت شناختن نقش خلاقانهٔ انتخاب بازیگران در فیلمسازی و توانایی ایجاد ترکیب بازیگران برای روایت جمعی را نشان میدهد. معرفی این دسته بازتاب افزایشی توجه صنعت به پشتصحنهٔ هنر نمایش است؛ کاری که پیشتر در جوایز دیگر و در جوامع حرفهای مورد بحث قرار گرفته بود اما به تازگی در سطح جوایز اسکار گنجانده شده است.
بازگشت کنان اوبرایان به عنوان مجری برای دومین سال متوالی نیز خبر دیگری است که ویژگیهای خاصی به پخش زنده میبخشد. اوبرایان با سابقهٔ دیرینه در برنامههای شبانه و طنز رو به جلو، انرژی و لحن کمدی تیزتری را به مراسم میآورد که میتواند هم بینندگان جوانتر را جذب کند و هم فضای رسمی اسکار را متعادل سازد. انتخاب مجریهایی از این جنس معمولاً نشاندهندهٔ تمایل برگزارکنندگان به ایجاد ترکیبی از احترام به گذشته و جذب مخاطبان جدید است.
فراتر از اخبار اصلی، این اسکار به نظر نمادی از روند گستردهتری است: جشنوارهها و مراسم جوایز بیشتر و بیشتر به جریانهای موسیقی جهانی و شناسایی دستاندرکاران پشتصحنه باز میشوند. برای طرفداران، ترکیب انرژی زندهٔ کیپاپ و اعتراف به اهمیت کستینگ نشان میدهد آکادمی در تلاش است مدرن شود بدون آنکه نمایشگری و تئاتر بودن شب را از دست بدهد؛ همان عاملی که باعث شده اسکار یک مناسبت تلویزیونی دیرینه باقی بماند.
یک نکتهٔ سریع برای سینمادوستان: به نحوهٔ تدوین بستههای تولیدی ترانهها دقت کنید زیرا غالباً این بستهها به اندازهٔ خود ترانه نکات زیادی دربارهٔ راهبرد روایی فیلم افشا میکنند. انتخاب نماها، ترتیب برشها، ترکیب موسیقی با تصاویر و نحوهٔ ارائهٔ مصاحبهها همه نکاتی هستند که میتوانند نشان دهند چگونه تهیهکنندگان تلاش میکنند بیننده را به درک دقیقتری از نقش آن ترانه در داستان فیلم برسانند.
از منظر استراتژیک و بازار، این تغییرات همچنین بر نحوهٔ بازاریابی فیلمها و موسیقیشان تأثیر میگذارد. نامزدی یا اجرای زنده در اسکار میتواند باعث افزایش جریانهای پخش دیجیتال، فروش آلبوم و محبوبیت هنرمندان در بازارهای جدید شود. به همین دلیل، تهیهکنندگان موسیقی و تیمهای تجاری فیلمها توجه ویژهای به انتخاب ترانه و نحوهٔ معرفی آن در رویدادهایی نظیر اسکار دارند.
در مجموع، اسکار ۲۰۲۶ تصویری از مراسمی است که با حساسیت به چالشهای زمان پخش و در عین حال با پذیرش روندهای فرهنگی نوین تلاش میکند تعادلی بین سنت و نوآوری برقرار کند. این رویکرد نه تنها برای مخاطبان تلویزیونی مهم است بلکه برای سازندگان فیلم و فعالان صنعت موسیقی فیلم نیز پیامدهای قابلتوجهی خواهد داشت.
منبع: smarti
نظرات
شهرنما
اوببرایان برگشته؟ خُب طنزش میتونه جوانا رو بیاره ولی زیادی شوخی نکنه که رسمیتم از دست بره. اضافه شدن کستینگ هم جالبه، ببینیم نتیجه چی میشه
ساسان_
ترکیب زنده و بستههای تولیدی به نظر راه میانه معقوله. اما اگه تدوین بد باشه، حس زنده و اتفاق از بین میره، باید دقت کنن
امیر
تو یه پروژه تجربه کردم حضور بینالمللی چقدر بازار رو تکون میده، اسکار هم میتونه تاثیر مشابه داشته باشه، امیدوارم درست اجرا کنن
لابکور
این مجوزها و مسائل حقوقی برای اجرای بینالمللی چطور حل میشه؟ پروسه پیچیدهست، کسی سر در میاره؟
رودایکس
وااای، کیپاپ روی صحنه اسکار؟ یعنی دیگه واقعا جهانی شدیم، هیجانزدهم ولی یه کم هم نگرانم...
ارسال نظر