حادثه بایکونور؛ توقف موقت پرتاب های سایوز و پیامدها

در پی شکست ساختاری در سکوی پرتاب بایکونور در 27 نوامبر 2025، پرتاب‌های سایوز و پروگرس موقتاً مختل شد. این مقاله جزئیات فنی، ارزیابی خسارت، پیامدهای عملیاتی و اثرات احتمالی بر ایستگاه فضایی، زنجیرهٔ تأمین و پروژه‌های بلاکچین فضایی را بررسی می‌کند.

7 نظرات
حادثه بایکونور؛ توقف موقت پرتاب های سایوز و پیامدها

11 دقیقه

حادثه بایکونور؛ توقف موقت پرتاب‌های سایوز و پیامدها

در تاریخ 27 نوامبر 2025 یک نقص ساختاری جدی در پایگاه پرتاب بایکونور قزاقستان، توانایی روسیه برای انجام پروازهای سرنشین‌دار و محموله‌ای معمول به ایستگاه فضایی بین‌المللی (ISS) را موقتا متوقف کرده است. هرچند مأموریت سایوز MS-28 خودِ پرتاب را با موفقیت انجام داد و در ساعت 09:27:57 هماهنگ‌سازی جهانی (UTC) به فضا رفت و خدمه شامل کیهان‌نوردان سرگئی کود-سورچکوف و سرگئی میکایف به‌همراه فضانورد ناسا کریستوفر ویلیامز به‌سلامتی به ایستگاه رسیدند، تصاویر ثبت‌شده پس از پرتاب توسط پهپاد نشان داد که یک بخش بحرانی از تجهیزات زمینی به داخل ترنچ شعله سقوط کرده است.

چه اتفاقی در سایت 31/6 رخ داد؟

فیلم پهپادی از سکوی 31/6 قبل (بالا) و بعد (پایین) پرتاب که خسارت به کابین تعمیراتی را نشان می‌دهد.

قطعه‌ای که دچار شکست شد، کابین متحرک تعمیراتی مدل 8U216 است؛ یک ماژول خدماتی فلزی و سنگین که در عملیات شمارش معکوس نهایی برای دسترسی به موتورهای مرحله اول و نصب تجهیزات ایمنی پیروتکنیکی استفاده می‌شود. این کابین بیش از 130 تن وزن دارد و در مرحله آماده‌سازی به‌زیر سکو پایین آورده می‌شود تا تکنسین‌ها بتوانند با اطمینان موتور‌ها را بررسی و اقدامات سرویس را انجام دهند. پس از این پرتاب مشخص شد کابین برعکس شده و حدود 20 متر پایین‌تر در ترنچ شعله افتاده است.

گزارش‌های ابتدایی نشان می‌دهد پروفایل پروازی و سامانهٔ پرتاب رفتار عادی داشته‌اند؛ سایوز به مدار رسید و خدمه در وضعیت سلامت در ایستگاه فضایی قرار دارند. اما آسیب واردشده به سایت 31/6 عملاً تنها سکوی اصلی سرنشین‌دار روسیه برای وسیله‌های سایوز و پروگرس را از کار انداخته و یک گلوگاه عملیاتی فوری برای روسکاسموس ایجاد کرده است.

واکنش روسکاسموس و ارزیابی خسارت

روکساسموس از طریق کانال‌های رسمی وقوع این حادثه را تأیید کرد، موفقیت پرتاب را برجسته نمود و هم‌زمان به آسیب سخت‌افزاری سکو اشاره کرد. به گفتهٔ این سازمان، بررسی‌های پیش از پرتاب انجام شده و کابین خدماتی پس از سوخت‌رسانی و شمارش معکوس به جایگاه ذخیره‌اش بازگردانده شده بود. با این حال بازرسی‌های پس از پرتاب نشان داد که اختلاف فشارهای لحظهٔ احتراق و گسترش پلاوم (شعلهٔ خروجی) باعث کشیده شدن کابین از جایگاهش و پرتاب آن به داخل ترنچ شده است.

تحقیقات در حال بررسی احتمال خرابی مکانیزم‌های قفل‌شونده یا ایمن‌سازی نامناسب قبل از برخاست هستند. برخی از مهندسانی که به خبرگزاری‌های صنعتی نقل قول داده‌اند بر این باورند که کابین تعمیراتی ممکن است به‌قدری تغییر شکل داده باشد که قابل تعمیر در محل نباشد و نیاز به بازسازی یا تعویض کامل داشته باشد؛ گزینه‌هایی که جدول زمانی و هزینه‌های بسیار متفاوتی دارند.

کابین تعمیراتی در سایت 31/6

جدول زمانی تعمیرات و تأثیر عملیاتی

روکساسموس اعلام کرده قطعات یدکی در داخل روسیه در دسترس هستند و منابع صنعتی تأیید کرده‌اند که قطعات می‌تواند ارسال یا ساخته شود. یکی از گزینه‌های مطرح، جداسازی یک کابین مشابه از سایت 43 در کاسمودرم پلستسک و انتقال آن به بایکونور است؛ سکوی 43 از دههٔ 1960 از پرتاب‌های خانواده R-7 پشتیبانی کرده است. البته جابجایی تجهیزات سنگین زمینی، اعتبارسنجی یکپارچگی سازه‌ای و مجدداً صلاحیت‌دهی سکو فرآیندی زمان‌بر است که شامل تست‌های فنی و گواهی‌سازهای ایمنی خواهد بود.

برآوردها برای بازگرداندن عملیاتی سایت 31/6 بسیار متغیر است — از چند ماه در صورتی که کابین بتواند سریعاً جایگزین یا بازسازی شود تا حداکثر سه سال اگر تعمیرات ساختاری گسترده مورد نیاز باشد. گسترهٔ برنامهٔ تعمیرات وابسته به دو متغیر کلیدی است: اول اینکه آیا کابین قابل بازیابی و ترمیم است و دوم اینکه آیا سیستم‌های کمکی سکو (مانند لوله‌کشی، کابل‌‌کشی، سازهٔ حرارتی و سیستم‌های پایش) دچار آسیب حرارتی یا شوک مکانیکی شده‌اند که نیازمند تعویض باشند.

در هر سناریویی، روسکاسموس باید قبل از ازسرگیری مأموریت‌های منظم سرنشین‌دار به ISS حداقل یک پرتاب آزمایشی بدون سرنشین از سکوی تعمیرشده انجام دهد. این الزام به‌علاوهٔ زمان لازم برای ساخت قطعات و گواهی‌نامه‌ها موجب خواهد شد برخی پروازهای برنامه‌ریزی‌شده به تعویق بیفتند، خصوصاً مواردی که به ترتیب زمانی و ملزومات ایمنی حساس هستند.

پیامدهای عملیاتی فوری

این حادثه پیشاپیش باعث لغو یا به تعویق افتادن پرتاب محموله‌ای پروگرس MS-33 شده است که قرار بود در 21 دسامبر 2025 انجام شود و ممکن است چرخش بعدی خدمه، سایوز MS-29 را که برای 14 ژوئیه 2026 برنامه‌ریزی شده بود، عقب اندازد. از آنجا که پایگاه‌های جایگزین در روسیه — پلستسک و وستوچنی — یا از ازیموت پرتاب مورد نیاز برخوردار نیستند یا زیرساخت‌های مناسب برای مأموریت‌های سرنشین‌دار را ندارند، روسکاسموس نمی‌تواند بدون اصلاحات عمده، مأموریت‌های سرنشین‌دار برنامه‌ریزی‌شده سایوز را به سکویی دیگر منتقل کند.

علاوه بر این، پس از خروج پرسنل روسکاسموس، روسیه دیگر در مرکز فضایی گویان فرانسه (کورو) برای پرتاب‌های سرنشین‌دار فعالیت نمی‌کند؛ این مسئله یک راه‌حل احتمالی دیگر را نیز از دسترس خارج کرده است. در نتیجه گزینه‌های فوری محدود و پیچیده‌اند، خصوصاً در زمینهٔ هماهنگی‌های بین‌المللی و تعهدات قراردادی به کاربران تجاری.

پیامدهای برنامه‌ای و ژئوپلیتیکی

تاریخچهٔ بایکونور شامل چندین حادثهٔ جدی است که شاخص‌ترین آن فاجعهٔ نِدِلین در 1960 بود. هرچند حادثهٔ کنونی تلفات انسانی نداشته، اما در زمانی دشوار برای برنامهٔ فضایی روسیه اتفاق افتاده است. تحریم‌های بین‌المللی از سال 2022 تأمین قطعات، همکاری‌های بین‌المللی و درآمدهای پرتاب تجاری را تحت فشار گذاشته‌اند. پروژه‌هایی مانند ExoMars و مأموریت‌های مشترک برنامه‌ریزی‌شده یا لغو شده‌اند یا تعلیق شده‌اند، و چندین مأموریت اروپایی که پیش‌تر به پرتاب‌های سایوز تکیه داشتند، به دیگر ارائه‌دهندگان منتقل شده‌اند.

اختلال فعلی احتمالاً فشارهای مالی و برنامه‌ریزی را برای روسکاسموس تشدید خواهد کرد، و هم برنامه‌های علمی داخلی و هم قراردادهای تجاری باقی‌مانده تحت نظارت این سازمان را پیچیده‌تر می‌کند. با توجه به ماهیت بازار پرتاب‌های تجاری و رقابت بین اپراتورهای جهانی، تأخیر طولانی‌مدت می‌تواند سهم بازار روسیه را کاهش دهد و همکاری‌های فنی و تجاری طولانی‌مدت را نیز تحت تأثیر قرار دهد.

معنی این رخداد برای ایستگاه فضایی و شرکای بین‌المللی

با محدود شدن پروازهای سایوز و پروگرس، شرکای بین‌المللی مجبور خواهند شد بیشتر بر وسایل دیگر تکیه کنند — خدمات خدمه و محمولهٔ تجاری از ایالات متحده و ارائه‌دهندگان خصوصی — برای حفظ لجستیک ایستگاه و چرخش خدمه. ناسا و شرکایش معمولاً برای شرایط اضطراری برنامه‌ریزی می‌کنند و برنامهٔ ISS تا حدی دارای افزونگی است، اما افت طولانی‌مدت فعالیت بایکونور تنگناهایی در تحویل قطعات یدکی، زمان‌بندی آزمایش‌ها و پنجره‌های تعویض خدمه ایجاد خواهد کرد.

این وضعیت ممکن است مذاکرات یا برنامه‌ریزی برای استفادهٔ بیشتر از دارایی‌های تجاری جایگزین را تسریع کند، اما جابجایی قراردادها یا زمان‌بندی پرتاب‌ها برای پاسخگویی به نیازهای ایستگاه پیچیده و پرهزینه است. از دیدگاه مدیریت مأموریت، هماهنگی بین‌المللی، بیمه، و تعیین اولویت بارهای حیاتی اهمیت بیشتری خواهد یافت.

تأثیر احتمالی بر پروژه‌های بلاکچین و کریپتو مرتبط با فضا

حادثهٔ بایکونور به‌صورت غیرمستقیم بر پروژه‌های بلاکچین، کریپتو و پروژه‌های رمزنگاری‌شدهٔ مرتبط با فضا تأثیر می‌گذارد. در سال‌های اخیر پروژه‌هایی که از صورت‌بندی‌های ماهواره‌ای برای گره‌های بلاکچین، تلِمتری ایمن یا ثبت‌دارایی‌های مداری استفاده می‌کردند، وارد مرحلهٔ بلوغ شده‌اند. وقفهٔ طولانی‌در دسترسی به پرتاب‌های سایوز و پروگرس، بر برنامهٔ محموله‌ها و پنجره‌های پرتاب برای فروشندگان کوچک‌ماهواره و سرویس‌دهندگان بار تأثیر می‌گذارد؛ برخی از این بازیگران، جایگاه‌های پرتاب را توکنیزه کرده یا از قراردادهای هوشمند برای بیمهٔ پرتاب و سپردهٔ امانات استفاده می‌کنند.

تأخیرها و افزایش ریسک پلتفرم می‌تواند به قراردادهای DeFi مرتبط با مراحل مأموریت، جریان‌های درآمد توکنیزه‌شده برای manifest های ride-share، و آیتم‌های یادگاری NFT مرتبط با مأموریت‌ها آسیبی وارد کند. بازارهای بیمهٔ پرتاب — چه سنتی و چه غیربتمرکز — ممکن است با درخواست‌های جبران خسارت یا بازقیمت‌گذاری مواجه شوند. برای استارتاپ‌های کریپتو که به سایوز به‌عنوان راهی کم‌هزینه برای رسیدن به مدار متکی بوده‌اند، اختلال بایکونور احتمالاً تغییرات زمان‌بندی را تحمیل کرده یا آن‌ها را به دنبال ارائه‌دهندگان جایگزین خواهد برد که می‌تواند برنامه‌ها و انتظارات سرمایه‌گذاران را دگرگون کند.

به‌علاوه، پلتفرم‌های بازار ثانویهٔ توکن‌های پرتاب یا قراردادهای بیمهٔ هوشمند باید مکانیزم‌های سازگاری با تأخیرها، نیروی قهریه، و تغییرات در manifest را پیش‌بینی کنند؛ موضوعی که از منظر طراحی قراردادهای هوشمند و ارزیابی ریسک اهمیت بالایی دارد.

گام‌های بعدی و نکاتی برای پیگیری

تحقیقات همچنان به تحلیل جنایی (forensic) سخت‌افزار سکو و تلِمتری پرتاب برای تعیین علت اصلی ادامه خواهند داد. روسکاسموس قول داده قطعات مورد نیاز را تأمین یا تولید کند و تعمیرات را تا حد امکان با رعایت ملاحظات ایمنی و مهندسی تسریع نماید. شاخص‌های کلیدی که در هفته‌های آتی باید رصد شوند عبارت‌اند از ارزیابی خسارت ثانویهٔ سکو، تصمیم‌گیری دربارهٔ تعویض یا بازسازی کابین 8U216، و جدول زمانی سازمان برای انجام پرتاب‌های آزمایشی بدون سرنشین از سکوی تعمیرشده.

برای جامعهٔ فضایی و نیز اکوسیستم کریپتو و بلاکچین، موارد پیگیری شامل manifest های بازبینی‌شدهٔ پرتاب، پرونده‌های بیمه و هر گونه اطلاعیه‌ای دربارهٔ انتقال محموله‌ها به وسایل پرتاب جایگزین است. تلاقی ریسک زیرساخت‌های فضایی و خدمات مبتنی بر بلاکچین — مانند payload های توکنیزه، کاربردهای ماهواره‌ای-بلاکچین و بیمه‌های کریپتویی مرتبط با پرتاب — نیز ناحیه‌ای است که باید زیر نظر گرفته شود.

از منظر عملیاتی، بازسازی اعتماد به ایمنی سکو و اثبات عملکرد پس از تعمیر برای مشتریان داخلی و بین‌المللی حیاتی خواهد بود. این شامل انتشار گزارش‌های فنی شفاف، برنامهٔ آزمون‌های مرحله‌به‌مرحله، و تضمین‌کننده‌هایی برای پوشش بیمه و مسئولیت قراردادی می‌شود. شرکت‌های خصوصی که به پرتاب‌های روسی وابسته‌اند ممکن است هم‌زمان گزینه‌های جایگزین را در فهرست خود تقویت کنند تا از اختلالات زنجیرهٔ تأمین پرتاب آتی جلوگیری نمایند.

حادثهٔ بایکونور یادآور این نکته است که حتی پرتاب‌های موفق می‌توانند با شکست‌های سیستم‌های زمینی همراه باشند که پیامدهای عملیاتی بزرگتری ایجاد می‌کنند. بازگرداندن کامل توانایی پرتاب سایوز اولویت روسکاسموس خواهد بود و نتیجهٔ این فرایند شکل‌دهندهٔ عملیات نزدیک‌مدت ISS و فعل‌وانفعالات بین‌المللی و تجاری فضا در میان‌مدت خواهد بود.

در کوتاه‌مدت، توصیه می‌شود ذی‌نفعان مرتبط — از اپراتورهای ماموریت تا شرکت‌های بیمه و پروژه‌های بلاکچینی — سناریوهای جایگزین برای پرتاب و مدیریت ریسک را بررسی کنند و با شرکای بین‌المللی دربارهٔ اعزام اضطراری محموله‌های حیاتی هماهنگ شوند. از منظر فنی، تحلیل دقیق و علنی از داده‌های تلِمتری و نقاط خرابی احتمالی می‌تواند به جلوگیری از تکرار چنین حوادثی کمک کند و اعتماد بازار را بهبود بخشد.

منبع: sciencealert

ارسال نظر

نظرات

سام_ن

مگه میشه بدون تلفات باشه ولی این همه اختلال؟ اگر کابین از شکل افتاده باشه، 3 سال هم میشه تا درستش کنن... نگران کننده است

مهدی

شاید کمی اغراق بشه، اما تحریم و کمبود قطعه واقعیه، روسکاسموس باید شفاف باشه و جدول زمانی روشن بده، ابهام زیادِ

سفرنی

پرتاب موفق اما زیرساخت زمین شکست؛ پیامدها سیاسی و تجاریه، ISS احتمالا باید بیشتر به پرتابهای تجاری تکیه کنه، دردسر جدیه

آستروست

کار با سازه‌های سنگین گفتم، فشار لحظه احتراق میتونه تغییر شکل بده، ولی نمیشه بدون داده های تلمتری حکم داد، منتظر گزارش فنی‌ام

توربوک

آیا واقعا مکانیزم قفل‌ها از کار افتاده؟ فیلم پهپاد خیلی چیزا رو لو میده، معلوم نیست خطای انسانی بوده یا طراحی مشکل داشته

کوینک

ضربه سنگینی به تامین پرتاب های کوچک؛ استارتاپا باید فوری برنامه ب ریزی کنن، جابجایی به ارائه دهنده دیگه دردناک اما لازمِ

رودیکس

واااای؟ کابین ۱۳۰ تنی افتاده تو ترنچ و پرتاب باز هم انجام شد؟‌ تعادل فنی اینجا رو باید فوری بررسی کنن، ترسناک و گیج کننده...

مطالب مرتبط